داستان شروع به کار foundr برای یک برند

مدت زمان مطالعه ۱۵ دقیقه

مجله دیجیتالی foundr  یک منبع و یک راهنما برای کارآفرینانی هست که بصورت حرفه ای کسب و کار خود را شروع کرده اند. مجله در چند سال کوتاه پس از شروع به کار موفق به انجام بیش از ۲۴۰ مصاحبه تخصصی با صاحبان مشاغل یا افراد موثر در کسب‌و‌کارهای نوپا شده و از ۱۷۳ کشور بازدید‌کننده دارد. اما داستان شروع به کار، موفقیت‌ و شیوه این مجله چیست؟ ناتهان چان، پایه‌گذار این مجله معتقد است که بیشترین تاثیر در پیشرفت کار مجله را از مربیان خود گرفته.
هنگامی‌که  ناتهان چان در جست‌وجوی حل مشکلات راه‌اندازی کسب‌و‌کار نوپای خودش بود، دریافت که منابع مناسب و قابل تکیه برای افراد تازه‌وارد در این حوزه وجود ندارد و  این نقطه شروع مجله‌ای شد با نام فاندر که اینک در بین علاقه‌مندان به موضوعات کسب‌و‌کارهای نوپا و داستان‌های واقعی موفقیت آنها، منبعی شناخته شده است. چان نمی‌خواست که حرف‌های معمولی همچون «کارتان را تا انتها ادامه دهید» بشنود و به عنوان کارآفرینی که شور زیادی در سر دارد، به دنبال راهنمایی‌های ملموس از سوی افراد شاخص و کارآفرینانی بود که آنچه می‌گویند را در عمل انجام داده و موفق شده باشند؛ برای همین سراغ بزرگان حوزه کسب‌و‌کارهای نوپا و موفق همچون راسل برانسون رفت؛ به این ترتیب کسب‌و‌کار تازه‌ای شکل گرفت که امروز به نام مجله فاندر شناخته می‌شود.
شروع به کار برای فاندر در سال ۲۰۱۳ در واقع نخستین تجربه چان بود و او تقریبا هیچ چیزی درباره تولید یک اپلیکیشن، انتشار، جمع‌کردن گروه کاری‌ و کارآفرینی نمی‌دانست. اما تنها یک چیز باعث شد تا امروز در نقطه‌ای متفاوت باشد و آن هم آموختن از مربیان است. او به طور مستمر مربیانی در کنارش داشت که او را راهنمایی کرده و کمک‌های ارزشمندی را در اختیارش قرار دهند. در  این زمینه همواره یک نصیحت وارن بافت را به یاد داشت که: «آموختن از اشتباهات خوب است اما از آن بهتر آموختن از اشتباهات دیگران است.» 
گرچه مجله اینترنتی فاندر منبعی از نوشته‌ها، مصاحبه، گزارش‌ و اطلاعات مفید برای کارآفرینان و صاحبان کسب‌و‌کارهای نوپا‌ست، اما ناتهان چان که خود بنیانگذار این مجله است، بیشترین تاکید را بر استفاده از مربیان و راهنمایان دارد که در طول مراحل طراحی تا پیشبرد یک کسب‌و‌کار در اختیار کارآفرینان هستند. او داستان شروع به کار و مشکلات و مسائلی را که با آنها مواجه بوده، از این زاویه بررسی می‌کند که چگونه می‌توان و چرا باید از وجود مربیان استفاده کرد؟ داستان موفقیت این مجله، بازگویی دلایل و زوایای موضوع استفاده از مربیان است.

داستان شروع به کار foundr برای یک برند

داستان شروع به کار foundr برای یک برند

  •  آیا کار کارآفرینان به مربی نیاز دارند؟

به‌راستی چرا کارآفرینان به مربی نیاز دارند و آیا افراد باهوشی که طرح‌های ارزشمندی دارند خودشان به‌تنهایی نمی‌توانند کار را پیش ببرند؟ اگر فردی همان مسیری را رفته که شما می‌خواهید دنبال کنید‌ و اگر بتوانید از آموخته‌های او استفاده کنید، در واقع می‌توانید از آموخته‌هایی که در طول ۱۰ یا ۱۵ یا ۲۰ سال داشته در طول مسیر خود استفاده کنید. به این ترتیب می‌توانید آنچه را دوست دارید، روی یافته‌ها و تجربیات سایرین بنا کنید، این درست همان روشی است که در طول تاریخ با استفاده از آن دستاوردهای بزرگ فراهم شده. استفاده از مربی در هر نوع کسب‌و‌کاری توصیه می‌شود. آیا می‌توان بدون وجود مربی هم کارها را پیش برد؟ بله حتما، اما نمونه‌های زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد ادامه کار بدون راهنما و مربی، هزینه و مشکلات زیادی را تولید خواهد کرد در حالی‌که وقتی کارها را بدون دریافت راهنمایی از مربیان انجام دهیم،از بخت مناسب برای انجام بهتر کارها محروم شده‌ایم. 
راهنمایی‌های مربیان را می‌توان در کتاب‌ها یا متونی که منتشر شده‌اند یافت، یا اینکه آنها را استخدام کرد، یا از آنهایی که آشنایی قبلی داریم، در طول زمان به شکلی طبیعی به عنوان مربی استفاده کنیم. افراد موفقی که امکان دسترسی و فراگیری مستقیم از مربیان نداشته‌اند، حتما آموزش‌های لازم را از کتاب‌ها، دوره‌های آموزشی یا سایر شیوه‌های آموزشی دریافت کرده‌اند.

  •  چگونه مربی مناسب خودم را پیدا کردم؟

چان میگوید: من درس‌های بزرگی از مربیان خودم گرفته‌ام و بابت راهنمایی‌های ارزشمندی که کردند، از آنها سپاسگزارم. در همان زمانی‌که کار فاندر را تازه شروع کرده بودیم، در مدتی کمتر از ۴ ماه پس از شروع کار، بابت موضوع علامت تجاری از ما شکایت شد. این اتفاقی احمقانه به نظر می‌رسید ولی یکی از سخت‌ترین ایامی بود که من تجربه کردم. تصور کنید که رویای انجام کاری را دارید، آن را شروع می‌کنید‌ و ناگهان فردی از راه می‌رسد و از شما شکایت می‌کند. شاکی من یک شرکت بزرگ بود؛ مجله دیگری که چاپ دیجیتال کوچک ما را نابود کرد. من متاثر و وحشت‌زده شدم‌ و در آن شرایط نخستین چیزی که به ذهنم رسید، این بود که چگونه از این مخمصه رها شوم؟ با بالاگرفتن موضوع من سراغ کارفرمایم رفتم و موفق شدم که او را برای کمک جلب کنم.  پرسیدم که چه توصیه‌ای به من می‌کند‌ و او واقعا به من برای خروج از آن بحران کمک کرد. در آن موقعیت اگر امکان استفاده از آن فرد به عنوان راهنما و مربی را نداشتم، واقعا چه کاری باید انجام می‌دادم؟ و کار جدیدم به عنوان فاندر در چه وضعیتی قرار می‌گرفت و مسیرکاری من به عنوان یک کارآفرین به کجا می‌کشید؟ آن راهنمایی‌ها نه‌تنها من را در حل موضوع کمک کرد، بلکه تجربه بسیار گرانقدری نیز بود.حتی در نبود یک کارفرمای سابق یا راهنما، می‌توان سراغ دوستان و خانواده رفت و یا از شبکه آشنایان برای جلب کمک استفاده کرد. اما نکته این است که بهتر است تنها برای دریافت کمک سراغ افراد نرویم بلکه شیوه «نخست خدمت‌کن، سپس درخواست کن» را در پیش بگیریم. 

  •  متخصصان حوزه‌های کاری 

چان معتقد است که دسترسی به افراد متخصص در حوزه کاری‌اش به او کمک کرده که تجربیات موفقی داشته باشد. 
او با خواندن نوشته‌ها و گوش‌دادن به پادکست‌های این افراد از آنچه در ذهن و فکرشان می‌گذرد، مطلع شده و با ذکر مثالی در این مورد آن را توضیح می‌دهد: «من به شنیدن پادکست علاقه‌مند هستم و در این میان به مواردی که راسل برانسون درباره رموز بازاریابی گفته گوش می‌کنم. از همین‌جا بود که طرح تهیه یک نسخه چاپی از مجله و ارسال رایگان آن به ذهنم رسید. ما این نسخه خاص را، نسخه برانسون نامیدیم که حاوی یکی از دوست‌داشتنی‌ترین مصاحبه‌ها با برانسون است. ما هر ماه هزاران نسخه از آن را به صورت چاپی برای مخاطبان خود تهیه و ارسال می‌کنیم.»
اما واقعا متخصصان حوزه‌های کاری خود را چگونه پیدا کنیم؟ این افراد را الزاما نباید در میان دوستان و خانواده خود جست‌وجو کنیم. در گام نخست می‌توان به آنها از طریق کتاب‌ها و وب‌سایت‌ها یا پادکست‌هایشان دسترسی داشت. اما برخی از این افراد که می‌توانند نقش راهنما و مربی داشته باشند را می‌توان استخدام کرد. 
ناتهان چان می‌گوید: «من مربی بسیار ارزشمندی دارم که اغلب از او کمک می‌گیرم و به صورت ماهیانه هزینه خدمات او را پرداخت می‌کنم، من این مربی را از طریق وبلاگش در سایت مدیوم پیدا کردم. نمونه دیگر آنکه ما در ابتدا و زمانی‌که قصد داشتیم کارمان را توسعه دهیم و درس‌هایی را از طریق سایت ارائه کنیم، متخصص کارآمدی را که تجربیات ارزشمندی درباره ارائه دروس و آموزش داشت پیدا کردیم، اما در آن زمان توان پرداخت هزینه استخدام او را نداشتیم، مربی من پیشنهاد داد که او را برای همکاری در یک طرح آزمایشی دعوت کنیم و اگر او در انجام آن کار تاثیر مورد نظر را داشت، به صورت تمام‌وقت با هم همکاری کنیم. ما همین شیوه را در پیش گرفتیم و نتیجه خوبی هم برای‌مان داشت. اینک آن متخصص برای ما کار می‌کند و در طول یک‌سال محتوای ۱۲ دوره آموزش را برای‌مان فراهم کرده.»

داستان شروع به کار foundr برای یک برند

داستان شروع به کار foundr برای یک برند

  •  مربیان کسب‌و‌کار، سرمایه‌های ارزشمند شما هستند

بر اساس تجربه و نمونه‌های مختلف باید اذعان کرد که مربیان برای هر کسب‌و‌کاری سرمایه‌های ارزشمندی هستند که نقش پررنگی در پیشبرد آن کسب‌و‌کار در هر گام دارند. اما باید به یاد داشته باشیم که با پرداخت هزینه خدمات، ارائه هدایا، یا کمک به آنها برای بهبود کسب‌و‌کار شخصی‌شان، نشان دهیم قدر کار آنها را می‌دانیم‌ و به یاد داشته باشیم که «نخست خدمت کن، سپس درخواست کن»

برگرفته از مجله اینترنتی شنبه.

اگر در تاریخ زمان مناسبی برای شروع یک کسب و کار وجود داشته باشد، آن هم اکنون است .

نوشته داستان شروع به کار foundr برای یک برند اولین بار در ماورا پدیدار شد.

ارزیابی دانشگاهی در رابطه با استارت آپ ها

مدت مطالعه ۸ دقیقه

برخلاف اینکه طرح تعداد بسیار زیادی از کسب‌و‌کارهای نوپا و موفق محصول تحقیقات دانشگاهی است، اما در بخش سرمایه‌گذاری کسی نیست که شرکت‌ها را از این بابت ارزیابی کند که آیا آنچه انجام می‌دهند با نتایج تحقیقات دانشگاهی و تجارب موفق دانشگاه‌ها تطبیق دارد؟
 برخلاف کسب‌و‌کارهای نوپا در حوزه‌هایی همچون فناورهای زیستی و موارد مشابه، بیشتر کسب‌و‌کارهای نوپای فناورانه از بیرون مراکز دانشگاهی می‌آیند اما اغلب بر این اساس شکل گرفته‌اند که نیاز پاسخ داده نشده در بازار را برآورده سازند‌ و هیچ‌کس وقت کافی برای بحث با دانشگاهیان برای رفع این نقیصه صرف نمی‌کند.  به نظر می‌رسد که در حال حاضر این تفکر غالب و استاندارد در بین صنایع مختلف باشد اما من با حفظ احترام برای این دوست سرمایه‌گذار خود، فکر می‌کنم که این دسته‌بندی در اینجا به روشنی اشتباه است. نمی‌توان هر کسب‌و‌کار نوپایی را که فعالیتی خارج از تحقیقات دانشگاهی یا حتی در مسیر مخالف آنها انجام می‌دهد، مورد تردید قرار داد. اما پرسش‌هایی ایجاد می‌شود: آیا آنها به تحقیقات مرتبط توجهی دارند؟ آیا آنها چیزهایی می‌دانند که ما نمی‌دانیم؟ اگر کارآفرینان پاسخ‌های خوبی برای این پرسش‌ها دارند، پس دلایل خوبی برای ادامه کار خود دارند. اما اگر چنین نیست، باید زنگ خطر را به صدا درآورد. 

به عنوان مثال، من معمولا تعداد نوشته‌های اندکی در فیس‌بوک قرار می‌دهم، اما آنانی که من را در فیس‌بوک دنبال می‌کنند، همچنان برداشت درستی از آنچه انجام می‌دهم دارند، چرا؟ چون فیس‌بوک از شیوه بقای رفتاری برای تشخیص آنچه که من انجام می‌دهم، استفاده می‌کند و بدون نیاز به حضور من و بهنگام‌سازی نوشته‌ها به دوستانم اجازه می‌دهد از حال و روز من مطلع شوند. این‌کار هم توسط بقای رفتاری داخلی (بر اساس آنچه که می‌خوانم و مواردی که روی آن کلیک می‌کنم) و هم بقای رفتاری خارجی (مانند تصاویری که خارج از فیس‌بوک گرفته شده) انجام می‌شود. برای درک اهمیت این موضوع در مورد شبکه‌های اجتماعی در نظر بگیرید که ۱۰درصد از همه بازدیدکنندگان متعارف سایت‌ها اقدام به ایجاد حساب کاربری می‌کنند. همچنین ۱۰درصد از این تعداد حداقل یک مطلب به اشتراک می‌گذارند و از بین آنها حدود ۱۰درصد تبدیل به مشارکت‌کنندگان اصلی در سایت می‌شوند. بنابراین یک کاربر نمونه با چند صد دوست، به معنای مشاهده محتوا به صورت منظم توسط تعداد کمی از افراد دیگر است. 

ارزیابی دانشگاهی در رابطه با استارت آپ ها

ارزیابی دانشگاهی در رابطه با استارت آپ ها

در نقطه مقابل فیس‌بوک، FourSquare است که مشکلات بزرگی در طراحی داخلی دارد: تنها محتوای موجود در سایت آنهایی است که به صورت دستی توسط کاربرانی ایجاد می‌شود که محلی را بازدید کرده و درباره آن نوشته‌ای می‌نویسند. 
بسیاری از کسب‌و‌کارهای نوپا که مورد تقدیر فراوان قرار می‌گیرند، موفق به جلب توجه خوبی هم می‌شوند اما تقریبا بخش زیادی از آنها قادر به نگهداری کاربران یا از بین‌بردن شکاف بین جریان اصلی نیستند. چرا کسی چنین شغلی ندارد که این موضوع را متوجه شود در حالی‌که این تحقیقات برای هرکس که مایل به خواندن آن باشد، در دسترس است؟  و چرا رویدادی در این حوزه نیست که سرمایه‌گذاران در آن پول نپاشند در حالی‌که تحقیقات نشان داده بسیاری از آنها بخت واقعی برای موفقیت ندارند؟

 

من معتقدم که جذابیت در کنار گروه همکاران دو عامل اثرگذار مهم در میزان موفقیت در جذب سرمایه است، اما آیا ما اینقدر کوته‌بین هستیم که ارزشی معادل صفر برای فهمیدن اینکه یک کسب‌و‌کار با نتایج تحقیقات بیش از ۸۰ سال اخیر مخالف یا موافق بوده، قائل نمی‌شویم؟ 
بنابراین آیا شما برای کسب‌و‌کاری که برای یادآوری وقت خوردن دارو پیامک می‌فرستد، سرمایه‌گذاری می‌کنید؟ درباره به‌کارگیری کارگر موقت از طریق گوشی هوشمند چطور؟ در همه این موارد مقالات متعددی وجود دارد که می‌توان از آنها برای روشن‌شدن موقعیت استفاده کرد. به نظر می‌رسد که اگر کسی را ندارید که مقداری وقت صرف خواندن چنین مطالبی برای‌تان بکند، دچار یک نقیصه جدی هستید.

نوشته ارزیابی دانشگاهی در رابطه با استارت آپ ها اولین بار در ماورا پدیدار شد.