رفلاکس نوزاد: ۱۶ روش خانگی درمان رفلاکس معده نوزادان و کودکان

اگر کودک شما نشانه‌های رشد نامناسب را نشان می‌دهد، غذا را بالا می‌آورد، مدام استفراغ می‌کند، خون در مدفوع او است، سرفه مزمن‌ دارد و تحریک‌پذیری غیر معمولی پس از غذا نشان می‌دهد، حتما با پزشک مشورت کنید. این علائم نشان می‌دهند که یک بیماری جدی‌تر مانند بازگشت اسید به مری (GERD) یا رفلاکس وجود دارد که می‌تواند سبب رشد ضعیف و نامناسب نوزاد شود. در ادامه این نوشتار با ما همراه باشید تا با روش های خانگی درمان رفلاکس نوزاد و کودکان آشنا شوید.

رفلاکس نوزاد

نوزادان هم مثل بزرگسالان از رفلاکس اسید رنج می‌برند، که باعث می‌شود بالا بیاورند و استفراغ کنند. متاسفانه، این اختلال می‌تواند برای بسیاری از نوزادان به تکرار رخ دهد.

در نوزادان، عضله‌ی بین مری و معده هنوز به طور کامل بالغ نشده‌است، بنابراین محتویات معده به راحتی به سمت مخالف حرکت می‌کنند.

بعضی عوامل مانند زایمان زودرس، مدام دراز کشیدن و داشتن یک رژیم مایع، در بیش‌تر موارد نقش مهمی در توسعه‌ی رفلاکس نوزادان ایفا می‌کند.

نوزادان مبتلا به رفلاکس، که بازگشت اسید به مری نیز نام دارد (GER) اغلب بعد از خوردن شیر بیش از حد معمول بالا می‌آورند. به علاوه، آن‌ها بسیار بی‌قرار هستند.

تا زمانی که نوزاد شما سالم باشد و رشد خوبی داشته باشد، رفلاکس اسید عامل مهمی برای ایجاد نگرانی نیست. در حقیقت، مشکل زمانی است که کودک شما بزرگ‌تر می‌شود و میزان فعالیت او افزایش می‌یابد.

شما همیشه می‌توانید برخی از درمان‌های طبیعی را که در کاهش رفلاکس نوزادان و ناراحتی‌های مرتبط با آن موثر هستند، امتحان کنید.

در این نوشتار ۱۶ روش طبیعی و عالی برای درمان رفلاکس اسید در نوزادان وجود دارد. با ما همراه باشید!

درمان رفلاکس نوزاد

۱. تنظیم برنامه‌ی خواب

نوزادان مبتلا به رفلاکس اسید اغلب مشکل خواب دارند. در حقیقت یک موقعیت خواب اشتباه و همچنین زمانبندی نادرست می‌تواند اختلال آن‌ها را بدتر کند و سبب بی‌قرارتر شدن آن‌ها شود.

با کمک چند حوله، در قسمت بالای تخت نوزاد کمی بلندی ایجاد کنید تا سر نوزاد در زاویه‌ی ۳۰ درجه قرار بگیرد. هنگامی که قسمت فوقانی بدن نوزاد بالاتر قرار دارد، نیروی گرانش کار خود را انجام می‌دهد و مانع از بازگشت مواد معده به مری می‌شود.

شما حتی می‌توانید خواباندن نوزاد روی پشت یا سمت چپ بدن را امتحان کنید تا اسید از مری ناپدید شود.

هرگز به کودک‌تان زمانی که دراز کشیده‌است، شیر ندهید. همیشه بهتر است کودک را در هنگام شیر دادن روی پاهای‌تان بگذارید و بعد از آن‌که شیر خورد او را بلافاصله روی زمین به صورت درازکش قرار ندهید.

کودک را به مدت ۳۰ دقیقه بعد از خوردن شیر، صاف در آغوش نگه دارید. به این ترتیب می‌توانید از رفلاکس نوزاد جلوگیری کنید.

۲. ماساژ درمانی

ماساژ منظم به بهبود عملکرد سیستم‌های تنفسی و دستگاه گوارش در نوزادان کمک می‌کند.

ماساژ، عصب واگ را تحریک می‌کند، عصبی در مغز که قسمت‌های مختلف دستگاه‌های تنفسی و دستگاه گوارش را کنترل می‌کند. حتی به بدن کمک می‌کند تا به سرعت رشد کند، به طوری که هر قسمت بدن به طور موثری عمل می‌کند.

یک مطالعه که در سال ۲۰۱۴ در تحقیقات بیولوژیک برای شیردهی صورت گرفت، گزارش می‌دهد که ماساژ باعث کاهش علائم در نوزادان مبتلا به GERD می‌شود.

ماساژ حتی به بهبود توانایی شناختی، کاهش گریه و فرایند به خواب رفتن کودک کمک می‌کند. برای ماساژ دادن کودک به شیوه‌ی زیر عمل کنید:

۱. کودک خود را در موقعیت درازکش قرار دهید.

۲. مقداری روغن زیتون یا روغن نارگیل را روی شکم کودک‌تان استعمال کنید.

۳. به مدت ۳ تا ۴ دقیقه به آرامی معده را در جهت عقربه‌های ساعت ماساژ دهید.

۴. سپس، به آرامی به مدت ۲ دقیقه در جهت عکس معده را ماساژ دهید.

۵. در نهایت دست و پاهای نوزاد را با حرکات طولانی و نسبتا محکم‌تر ماساژ بدهید.

۶. ۲ تا سه بار در روز این روش درمانی را تکرار کنید.

نکته: بلافاصله پس از شیردادن به نوزاد او را ماساژ ندهید.

رفلاکس نوزاد

۳. تمرین ورزشی مخصوص درمان رفلاکس نوزادان

برای کمک به نوزادانی که علائم رفلاکس اسید را تجربه می‌کنند، باید برخی از تمرینات حرکتی ابتدایی را امتحان کنید.

ورزش به بهبود فرایند هضم کمک خواهد کرد. با این حال، مهم است که توجه داشته باشید نباید کودک‌تان را تا حدود ۳۰ دقیقه پس از تمرین دادن شیر بدهید و هرگز بلافاصله قبل از انجام تمرین به او شیر ندهید.

تمرین‌هایی که از بین بردن گاز و نفخ را هدف قرار می‌دهند، مانند پا دوچرخه یا تمرینات زانو، بعضی از بهترین گزینه‌‌ها برای تمرین دادن نوزاد هستند.

۱. کودک خود را در موقعیت درازکش قرار دهید.

۲. پاهای نوزاد را با دست‌تان به حالت نیمه خمیده نگه دارید.

۳. به آرامی پاهای کودک را طوری حرکت بدهید که انگار او روی دوچرخه سوار است.

۴. این تمرین را چند بار در روز و هر بار به مدت ۱۰ دقیقه انجام بدهید.

۴. سرکه سیب

استفاده از سرکه سیب یک درمان خوب برای نوزادانی است که علائم رفلاکس اسید را تجربه می‌کنند. این ماده کمک می‌کند تا سطح اسید در معده متعادل بماند، و به این ترتیب هضم غذا در بدن آسان‌تر می‌شود و احتمال بالا آوردن نوزاد کاهش می‌یابد.

سرکه سیب در عین حال می‌تواند به تقویت سیستم ایمنی کمک کند و کودک شما را از ابتلای مکرر به بیماری‌ها محافظت کند.

– ۴/۱ قاشق چایخوری سرکه سیب تصفیه نشده را به یک لیوان آب ولرم اضافه کنید.

– چند قاشق از این ترکیب را به نوزادتان بدهید.

برای کودکانی که بیش از ۱ سال دارند، حتی می‌توانید کمی عسل ارگانیک هم برای بهبود عطر و طعم به ترکیب اضافه کنید و به این ترتیب بر خواص تغذیه‌ای این درمان بیفزایید. اسفاده از سرکه شیوه‌ی مناسبی برای درمان رفلاکس نوزاد است.

۵. روغن نارگیل

رفلاکس نوزاد

خواص ضد التهابی روغن نارگیل باعث کاهش التهاب ناشی از رفلاکس می‌شود. این روغن حتی سیستم گوارش را نرم و روان می‌کند تا به طور موثرتری عمل کند.

لوریک اسید، یک اسید چرب قوی ضد میکروب در روغن نارگیل، نیز از سیستم ایمنی نوزادان محافظت می‌کند. برای استفاده از روغن نارگیل جهت درمان رفلاکس نوزادان به شیوه‌ی زیر عمل کنید:

۱. نصف تا یک قاشق چایخوری روغن نارگیل فوق بکر را به یک نوشیدنی گرم یا غلات صبحانه اضافه کنید و آن را به کودک بدهید تا بخورد. این روش درمانی را ۲ تا ۳ بار در روز انجام دهید.

۲. مادران شیرده باید ۲ قاشق غذاخوری روغن نارگیل میل کنند تا عملکرد سیستم ایمنی نوزادشان بهبود بیابد.

۳. همچنین مقادیر مساوی از روغن نارگیل و روغن زنجبیل را با هم مخلوط کنید. چند بار در روز و هر بار به مدت یک دقیقه ترکیب حاصل را در جهت عقربه‌های ساعت روی شکم نوزاد مالش بدهید.

۶. بابونه

بابونه یکی دیگر از درمان‌های عالی طبیعی برای از بین بردن رفلاکس نوزاد است. خواص ضد اسپاسم و آرامبخش آن هضم را بهبود می‌بخشد، درد کولیک را کاهش می‌دهد و باعث آرامش نوزاد می‌شود. برای استفاده از این گیاه دارویی جهت درمان رفلاکس نوزادان مطابق با دستورالمعل زیر پیش بروید:

– نصف قاشق چایخوری گل بابونه‌ی خشک را در یک فنجان آب داغ بریزید.

– روی فنجان را پوشش بدهید و بگذارید به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه بماند و دم بکشد.

– ترکیب را صاف کنید و اجازه بدهید که محلول خنک شود.

– در طول روز یک یا دو قاشق چایخوری از این چای ضعیف را به نوزادتان بدهید.

* مادران شیرده نیز باید دو تا سه بار در روز یک فنجان چای بابونه بنوشند.

۷. نعناع فلفلی

خواص آرام‌بخش و ضد اسپاسم نعناع فلفلی می‌تواند سیستم گوارش را تسکین دهد و علائم رفلاکس اسید را کاهش دهد.

این گیاه دارویی حتی می‌تواند التهاب و سوء هاضمه را که معمولا با رفلاکس اسید همراه است، کاهش دهد.

– ۲ قطره روغن نعناع فلفلی را با ۱ قاشق غذاخوری روغن زیتون مخلوط کنید. از ترکیب حاصل برای ماساژ ناحیه‌ی شکم‌تان با حرکات ملایم و دایره‌ای استفاده کنید. این روش درمانی را دست کم دو بار در روز انجام دهید.

– مادرانی که شیر خودشان را به نوزادشان می‌دهند، می‌توانند چای نعناع فلفلی را ۲ تا ۳ بار در روز بخورند یا پس از مشاوره با پزشک، کپسول نعناع فلفلی را مصرف کنند.

۸. رازیانه

در صورتی که معده‌ی کودک‌تان به علت رفلاکس اسید، سوء هاضمه یا گاز درد داشته باشد، رازیانه یک درمان خانگی خوب محسوب می‌شود. هم نوزاد و هم مادران شیرده می‌توانند از مزایای رازیانه بهره‌مند شوند. برای استفاده از این ماده جهت درمان رفلاکس اسید مطابق با روش زیر عمل کنید:

– ۱ قاشق چایخوری دانه‌ی خردشده‌ی رازیانه را به ۱ فنجان آب داغ اضافه کنید.

– اجازه بدهید به مدت ۱۰ دقیقه دم بکشد و سپس آن را صاف کنید.

– ۲/۱ تا ۱ قاشق چایخوری از این چای گیاهی را دو تا سه بار در روز بدهید.

شما همچنین می‌توانید پودر دانه‌ی بوداده‌ی رازیانه را به غلات صبحانه یا غذای کودک‌تان اضافه کنید.

۹. زیره‌ی سبز

زیره‌ی سبز یکی دیگر از مواد طبیعی برای درمان رفلاکس نوزادان است. این دانه‌های قدرتمند هضم را تحریک می‌کنند و مشکلات گوارشی مانند اسیدیته و گاز را کاهش می‌دهند. برای استفاده از این ماده جهت درمان رفلاکس نوزاد مطابق با روش زیر عمل کنید.

– ۱ قاشق چایخوری زیره را در ۱ فنجان آب بجوشانید.

– روی فنجان را بپوشانید و اجازه بدهید به مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه دم بکشد.

– ترکیب را صاف کنید و اجازه بدهید خنک شود.

– چند بار در روز به میزان یک تا دو قاشق چایخوری از این محلول را به نوزادتان بدهید.

۱۰. رژیم غذایی زنان شیرده

مادران شیرده باید مراقب رژیم غذایی خود باشند تا از رفلاکس اسید در نوزادان جلوگیری شود. رژیم غذایی آن‌ها همچنین تأثیر مستقیمی روی سلامت کودک و رشد و توسعه‌ی او دارد.

– بلافاصله مصرف تمام محصولات لبنی را متوقف کنید زیرا پروتئین موجود در محصولات لبنی می‌تواند دستگاه گوارش نابالغ نوزاد را تحریک کند.

– از مصرف سایر آلرژن‌های رایج از جمله گندم، گلوتن، مرکبات، آجیل، تخم‌مرغ و سویا پرهیز کنید.

– غذاهای دارای چربی بالا، سرخ شده یا تند، و همچنین نوشیدنی‌های گازدار، شکلات و کافئین را محدود کنید.

– دور از الکل و دود سیگار بمانید.

– مادران شیرده هر روز باید ماست پروبیوتیک بخورند تا هم سیستم گوارش خودشان و هم سیستم گوارش نوزادشان را بهبود ببخشند.

– از آن‌جایی که آب یکی از عناصر کلیدی شیر مادر است، مادران شیرده باید در طول روز مقدار زیادی آب بخورند تا بدن‌شان را هیدراته نگه دارند.

۱۱. اسطوخودوس و بادیان رومی

مخلوطی از بادیان رومی و اسطوخودوس یک درمان خوب برای رفلاکس اسید در نوزادان است. آن را با آب مقطر مخلوط کرده و به کودک‌تان بدهید. با این حال، بیش از یک قاشق چایخوری از این محصول را با آب مخلوط نکنید.

۱۲. جوش شیرین

رفلاکس نوزاد

جوش شیرین یکی از رایج‌ترین داروهای طبیعی برای درمان رفلاکس نوزاد است. هنگامی که شما به نوزادتان جوش شیرین می‌دهید، مقدار pH بدن کودک افزایش می‌یابد و به این ترتیب رفلاکس اسید کاهش یافته و عملکرد طبیعی سیستم‌های بدن حفظ می‌شود.

۱۳. غذای سالم

برخی غذاها توانایی بهبود اوضاع سیستم گوارش را دارند و رفلاکس اسید را دور از نوزادان نگه می‌دارند. شما باید فرزندان‌تان را با میوه‌هایی مانند آناناس، پاپایا و موز تغذیه کنید تا رفلاکس نوزاد به طور کلی از بین برود. سبزیجاتی مانند هویج و کلم نیز در این زمینه بسیار مفید هستند.

۱۴. ریشه‌ی زنجبیل

یکی از موثرترین راه‌های مقابله با رفلاکس نوزاد این است که به آن‌ها زنجبیل بدهید. این ریشه‌ی خوراکی مقوی کمک می‌کند که پروسه‌ی گوارش در کودکان تسهیل شود و احتمال رفلاکس اسید را کاهش می‌دهد. البته پیش از دادن زنجبیل با پزشک مشورت کنید تا از طریقه‌ی انجام این کار مطلع شوید.

۱۵. روغن کرچک

مواد تشکیل‌دهنده روغن کرچک حاوی خواص ضدعفونی‌کننده هستند و به همین دلیل این روغن می‌تواند به طور مستقیم هر ماده‌ای که در بدن کودک مشکل ایجاد می‌کند را از بین ببرد. یک پارچه را بشویید و آن را در روغن کرچک فرو کنید. پارچه را روی شکم کودک بگذارید و آن را با تکه‌ای پلاستیک بپوشانید تا روغن به جای دیگر تراوش نکند. بعد روی پلاستیک را با پارچه بپوشانید و اجازه بدهید به مدت یک ساعت بماند. سپس کودک‌تان را با آب گرم حمام کنید، آرامشی که او با این شیوه‌ تجربه می‌کند عالی خواهد بود.

۱۶. پروبیوتیک برای نوزادان

یکی از دلایل رفلاکس اسید نیز می‌تواند عدم وجود باکتری خوب در روده باشد که منجر به افزایش میزان باکتری‌های بد می‌شود و در نتیجه مشکلات مربوط به گوارش و غیره را ایجاد می‌کند. حضور باکتری‌های خوب باعث حفظ تعادل می‌شود که در اثر آن باکتری‌های بد از بین می‌روند و روده سالم می‌ماند. اگر پزشک شما با این راه‌حل موافق باشد، می‌توانید پروبیوتیک هم به نوزادتان بدهید. این ماده به شکل پودر است که می‌توانید آن را با آب به کودک‌تان بدهید. پودر را همچنین می‌توان با شیر مادر در یک بطری مخلوط کرد و به نوزاد داد. اگر کودک شما فقط شیر خودتان را می‌‌خورد، پس می‌توانید قبلاز شیر دادن به او این پودر را در اطراف نوک پستان‌تان بمالید.

نکات پایانی

– فراموش نکنید که اطفال خود را به مدت ۲۰ تا ۳۰  دقیقه پس از هر بار شیر دادن صاف نگه دارید. برای نوزادان تازه به دنیا آمده، مهم است که آن‌ها را صاف نگه دارید تا آروغ بزنند.

– از زمین گذاشتن کودک بلافاصله بعد از شیر دادن به او اجتناب کنید.

– به نوزادتان مقادیر کمی از غذا را در فواصل منظم و چند بار در روز بدهید.

– هرگز دادن غذای جامد به نوزاد را بدون مشاوره با پزشک‌تان امتحان کنید.

– حواس‌تان باشد که کودک شما پرخوری نکند.

– از قرار دادن کودک در معرض دود سیگار اجتناب کنید.

– از تکان دادن شدید کودک پرهیز کنید.

– از پوشاندن لباس‌های تنگ، مانند پوشک تنگ در حالی که نوزاد خواب است، اجتناب کنید.

– غذاهای سفت شده ممکن است برای نوزادان، به خصوص آن‌هایی که استفراغ می‌کنند، موثر باشد. این ایده را ابتدا با پزشک‌ نوزادتان مطرح کنید.

– اگر شک دارید که نوزادتان حساسیت غذایی دارد یا معده‌اش برخی غذاها را تحمل نمی‌کند، با پزشک او مشورت کنید.

– اگر نوزادتان شیر خشک می‌خورد، سر شیشه را بررسی کنید. اگر نوک شیشه کوچک باشد، کودک در هنگام خوردن شیر کمی هوا هم استنشاق می‌کند و در صورتی که نوک شیشه شیر بزرگ باشد جریان شیر هم شدیدتر خواهد بود.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده- سارا فیضی

منبع: parenting و parentinghealthybabies و  top10homeremedies

رفلاکس نوزاد: ۱۶ روش خانگی درمان رفلاکس معده نوزادان و کودکان


 

نوشته رفلاکس نوزاد: ۱۶ روش خانگی درمان رفلاکس معده نوزادان و کودکان اولین بار در مجله کسب و کار بازده پدیدار شد.

عفونت ادراری کودکان: ۱۸ درمان خانگی موثر برای عفونت ادراری کودکان

عفونت ادراری در میان کودکان شایع است. این عفونت معمولا توسط باکتری و در موارد نادر به دلیل عفونت ویروسی مثانه یا عفونت قارچی به وجود می‌آید. معمولا مصرف یک دوره آنتی بیوتیک برای درمان عفونت ادراری کودکان تجویز می‌شود. به هرحال، امروزه بسیاری از والدین به دنبال درمان‌های خانگی برای عفونت ادراری هستند.

عفونت ادراری کودکان

درمان های خانگی برای عفونت‌ ادراری کودکان

امروزه، اکثر مردم به دنبال درمان‌های خانگی هستند. فهرستی از درمان‌های خانگی برای عفونت ادراری در کودکان که می‌توانند این عفونت را بدون مراجعه به پزشک درمان می‌کنند را در این‌جا آورده‌ایم.

۱. آب

تا جایی که ممکن است به کودک خود آب بدهید. این کار به دفع باکتری از طریق ادرار کودک کمک می‌کند. به هرحال، او را مجبور به خوردن آب نکنید. اگر سن نوزاد شما کمتر از ۶ ماه است، می‌توانید به جای آب به او شیر مادر بدهید.

۲. آبمیوه

در صورتی که سن نوزاد شما از شش ماه بیشتر باشد، تا جایی که امکان دارد به او آبمیوه بدهید. آب زغال اخته، بلوبری و آناناس، بهترین آبمیوه‌ها هستند. آب این میوه‌ها، رشد و تکثیر باکتری موجود در مجاری ادراری را محدود می‌کند. به هرحال، به یاد داشته باشید که قبل از دادن هر نوع آبمیوه به نوزاد خود، با پزشک مشورت کنید. آبمیوه‌ها را باید قبل از دادن به نوزاد، رقیق کرد زیرا برخی آبمیوه‌ها می‌توانند اسیدیته ادرار را افزایش دهند.

۳. پروبیوتیک

عفونت ادراری کودکان

فلور باکتریایی خوشخیم، مهم بوده و برای سرکوب رشد بیش از اندازه باکتری که می‌تواند به عفونت ادراری کودکان منجر شود، لازم است. پروبیوتیک‌ها با برگرداندن فلور طبیعی روده، این کار را انجام می‌دهند و به مقاومت در برابر باکتری کمک می‌کنند.

۴. آبلیمو

لیمو به دفع باکتری و سموم از بدن کمک می‌کند. آبلیمو باعث می‌شود سطح pH خون و مجاری ادراری از اسیدی به بازی تغییر کند که رشد باکتری را متوقف می‌کند. لیمو با عمل کردن به عنوان یک عامل مدر باعث افزایش ادرار و دفع سموم از بدن می‌شود. نوشیدن روزانه آبلیمو از بروز عفونت ادراری کودکان در آینده جلوگیری می‌کند.

۵. پرهیز از غذاها و نوشیدنی‌های اسیدی

اگر کودک شما در کنار شیر مادر، غذاهای نیمه جامد و جامد و مایعات دیگر می‌خورد، از دادن غذاها و نوشیدنی‌های اسیدی به او بپرهیزید. غذا باید تا جایی که ممکن است ملایم باشد و بیشتر آبمیوه رقیق شده، شیر مادر، سبزیجات و شیرینی‌ها به کودک بدهید و میزان میوه‌های اسیدی را کمتر کنید.

۶. تمیز نگه داشتن قسمت‌های خصوصی نوزاد

پوشک نوزاد خود را به طور مرتب عوض کنید. مراقب باشید که نوزادتان، یک پوشک کثیف را به مدت طولانی نپوشد. پس از درآوردن پوشک کثیف و قبل از پوشاندن پوشک تمیز، اندام‌های خصوصی اورا با یک پاک کننده ضد میکروبی تمیز کنید. به هرحال، قبل از پاک کردن آن قسمت، دست‌های خود را خوب بشویید. این کار از آلودگی‌های بیشتر آن قسمت جلوگیری می‌کند.

۷. حمام آب گرم

عفونت ادراری کودکان

به یاد داشته باشید که یک بار در روز با صابون‌ هیپوآلرژیک، کودک را حمام آب گرم بدهید. آب گرم، درد را تا حدی کاهش می‌دهد و همچنین قسمت‌های خصوصی بدن کودک خود را پاک کنید تا از رشد باکتریایی جلوگیری کند.

۸. استفاده از پوشک‌های پارچه‌ای

پوشک‌های پارچه‌ای باید به محض کثیف شدن، عوض شوند. بنابراین، پوشک‌های پارچه‌ای برعکس پوشک‌های یک بار مصرف، باعث رشد باکتری نمی‌شوند

۹. ادرار کردن مکرر

در مورد کودکان بزرگ‌تر، باید مدام از کودک بخواهید ادرار کند. ممکن است کودک به راحتی قبول نکند چون ادرار کردن در زمان داشتن عفونت ادراری ، دردناک است. به هرحال، تشویق در این دوران خیلی مهم است. می‌توانید با گفتن این حرف که درد با ادرار از بین می‌رود، این کار را انجام دهید.

۱۰. ویتامین C

ویتامین C ادرار را اسیدی کرده و سلامت مثانه را حفظ می‌کند. این ویتامین، باکتری‌های مضر را مهار می‌کند. بنابراین، دادن میوه‌های سرشار از ویتامین C یا مکمل‌های ویتامین C – پس از مشورت با پزشک – راه خوبی برای درمان عفونت ادراری کودکان است.

۱۱. روغن نارگیل

عفونت ادراری کودکان

استفاده از یک قاشق فذاخوری روغن نارگیل برای پختن غذای کودک، راهی برای درمان عفونت ادراری است. این کار، ادرار کردن را آسان‌تر می‌کند. می‌توانید قبل از ادرار کردن کودک، کمی روغن نارگیل را به میزراه (مجرای ادرار کودک) بمالید.

۱۲. گذاشتن پد گرم

می‌توانید یک فانوس را روشن کرده یا کمی آب گرم کنید. یک حوله را تا کرده و آن را دور فانوس یا لوله آب گرم بپیچید. سپس حوله گرم را روی شکم کودک بگذارید. این کار را چند بار تکرار کنید. این کار، درد او را تسکین می‌دهد. به هرحال، زمان انجام این کار، مراقب باشید. قبل از گذاشتن حوله گرم روی شکم کودک، دمای آن را چک کنید.

۱۳. سرکه سیب

سرکه سیب، یکی از بهترین درمان‌های خانگی برای درمان عفونت ادراری کودکان است. سرکه سیب دارای پتاسیم است که از رشد و انتشار باکتری ای.کولای در مجرای ادرار جلوگیری می‌کند. اسید استیک موجود در سرکه سیب، دارای عناصر ضد باکتری است که باکتری‌های موجود در مجرای ادراری را می‌کشند.

سرکه سیب را باید به طور خوراکی مصرف کرد. چون ممکن است کودکان طعم سرکه سیب را دوست نداشته باشند، می‌توانید آن را با عسل و آب ترکیب کرده و صبح‌ها به مدت یک هفته به کودک بدهید.

۱۴. خیار

خیار روشی عالی و آسان برای مبارزه با عفونت ادراری کودکان است. می‌توانید پوست آن را بگیرید، آن را به صورت نواری برش داده و به عنوان فینگر فود به کودک بدهید. خیار حاوی آب مقطر طبیعی است. خیار حاوی مواد معدنی قلیاساز است که مانع از ورود باکتری به مجاری ادراری می‌شود. همچنین، خواص ضد التهابی نیز دارد که به کاهش التهاب و درد ناشی از باکتری در مجاری ادراری کمک می‌کند.

۱۵. آناناس

آناناس حاوی آنزیمی به نام بروملین است که پروتئین عامل التهاب را می‌شکند. این آنزیم زمانی که با آنزیمی دیگر به نام تریپسین ترکیب می‌شود، به راهی موثر برای درمان عفونت ادراری تبدیل می‌شود. دادن برش‌های آناناس به کودک به عنوان فینگر فود، روش خوب و آسانی برای درمان عفونت است.

۱۶. روغن جگر ماهی

عفونت ادراری کودکان

استفاده از روغن جگر ماهی با کیفیت، روش خوبی برای درمان عفونت ادراری است زیرا سرشار از ویتامین A و D است. ویتامین D موجود در این روغن، کتلیسیدین پپتیدی غیر میکروبی را در مثانه تولید می‌کند که به جلوگیری از عفونت ادراری کمک می‌کند و به ویژه برای درمان عفونت ادراری تکرار شونده مفید است. همچنین، به بهبود سریع‌تر بدن بعد از عفونت ادراری کمک می‌کند.

۱۷. آب نارگیل

نوشیدن آب نارگیل به مدت چند روز می‌تواند به رفع هر نوع عفونت در عرض چند روز کمک کند. خاصیت خنک کنندگی آب نارگیل می‌تواند التهاب ناشی از باکتری را کاهش دهد.

۱۸. لباس‌های آزاد و لباس زیرهای پنبه‌ای

پوشاندن لباس‌های آزاد و لباس زیرهای پنبه‌ای به تن کودک به عبور هوا و خشک ماندن قسمت ادراری کمک می‌کند. باکتری‌ها نمی‌توانند در مکان‌های خشک رشد کنند و بنابراین احتمال بروز عفونت ادراری کاهش می‌یابد.

عفونت ادراری، مشکل خیلی مهمی نیست. به هرحال، اگر مدت زیادی بماند ممکن است بر کلیه‌ها تاثیر گذاشته و مشکلات جدی ایجاد کند. بنابراین درمان‌های خانگی بالا را برای درمان عفونت ادراری کودکان خود امتحان کنید. البته بهترین کار این است که نظر یک پزشک را نیز جویا شوید


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده- مژگان گوران

منبع:parenting

عفونت ادراری کودکان: ۱۸ درمان خانگی موثر برای عفونت ادراری کودکان


نوشته عفونت ادراری کودکان: ۱۸ درمان خانگی موثر برای عفونت ادراری کودکان اولین بار در مجله کسب و کار بازده پدیدار شد.

۱۰ راهکار حمام کردن نوزاد که بسیار راحت و علمی است

پدر و مادرهای تازه کاری که به تازگی صاحب فرزند شده‌اند برخی اوقات از حمام کردن نوزاد خود می‌ترسند. اما ما به شما می‌گوییم که نترسید و از این ترفندها استفاده کنید تا حمام کردن نوزاد تان برایتان کار راحت تری شود. به یاد داشته باشید که همیشه وقتی در حمام هستید حداقل یکی از دست‌های خود را روی بدن نوزادتان قرار بدهید.

حمام کردن نوزاد

۱.از یک اسفنج مخصوص حمام استفاده کنید

اگر بند ناف نوزاد شما هنوز کنده نشده است، برای تمیز کردن او هر چند روز یک بار از یک اسفنج مخصوص حمام استفاده کنید. به جز قسمت هایی که زیر پوشک قرار می‌گیرد و زیر چانه نوزاد که آب دهانش آویزان می‌شود، بقیه قسمت‌های بدن نوزاد خیلی کثیف نمی‌شود. برای همین بهتر است توجه بیشتری به این قسمت‌ها نشان بدهید. می‌توانید با استفاد ه از یک عدد صابون و کمی آب ولرم و یک اسفنج مخصوص حمام نوزاد این قسمت‌ها را تمیز کنید.

۲. زمان بندی داشته باشید

برای حمام کردن نوزاد خود برنامه‌ریزی کنید و بیشتر از دو بار در هفته او را حمام نکنید. بیش از دو بار حمام کردن در هفته ممکن است پوست فوق العاده نازک نوزاد شما را خشک کند. بهتر است زمانی از روز که نوزادتان به خوبی استراحت کرده و گرسنه نیست( آن هم نه بلافاصله بعد از غذا خوردن چون ممکن است نوزاد بالا بیاورد) را برای حمام کردن او انتخاب کنید. بعضی از پدر و مادرها دوست دارند زمانی در ابتدای شب وحدودا نیم ساعت بعد از شیر خوردن- البته نه درست قبل از خواب شب- را به حمام کردن نوزاد اختصاص دهند زیرا آب گرم به او احساس خواب آلودگی می‌دهد و او را برای خواب شب آماده می‌کند.

مطلب مرتبط: حمام آب سرد: ۱۰ برترین فواید دوش آب سرد برای پوست ، مو و سلامتی

۳. از شامپوی بدون سوزش چشم استفاده کنید

برای حمام کردن نوزاد خود نیازی ندارید که از صابون یا شامپوی زیادی استفاده کنید. شاید لازم باشد که قسمت‌های پایین تر بدن آنها یا اگر مویی دارند سرشان را با کمی شامپو بشویید. برای این کار بهتر است در هنگام خرید محصولات بهداشتی مخصوص حمام کردن نوزادتان محصولات فاقد سوزش چشم را انتخاب کنید. بعضی از مادرها از شامپوی اسطوخودوس مخصوص کودک استفاده می‌کنند که تاثیری ملایم‌کننده و خواب آور برای نوزاد به همراه دارد.

۴. در آخرین مرحله شامپو بزنید

اگر می‌خواهید سر و صورت کودکتان را شامپو بزنید بهتر است این کار را در آخرین مرحله از حمام کردن انجام دهید و نوزاد را در آب کف آلود نگه ندارید. نگه داشتن نوزاد در آب کف آلود پوست بدن او را خشک می‌کند. موهای خیس هم موجب می‌شود نوزاد سردش شود پس بهتر است هرچه زودتر به حمام کردن او خاتمه بدهید.

مطلب مرتبط: ۳۵ مهمترین فواید دوش آب گرم برای پوست و مو

۵. لوازم حمام را آماده کنید

قبل از حمام کردن، ابتدا همه لوازم مورد نیاز خود را آماده کنید و آنها را دم دست خودتان در حمام قرار بدهید. درب قوطی‌های شوینده را از قبل باز بگذارید و آنها را برای استفاده آماده کنید. با یک دست نوزاد را نگه دارید و با دست دیگر از شوینده برای شستن او استفاده کنید.

۶. از کسی کمک بگیرید

از کسی بخواهید تا در چند تجربه اول شما از حمام کردن کودکتان به شما کمک کند. از آنجایی که شما تحت هیچ شرایطی نوزاد خود را بدون حضور فرد دیگری داخل هیچ مقدار آبی تنها نمی‌گذارید، حضور یک همراه در مواقع ضروری که نیاز دارید چند لحظه‌ای از حمام بیرون بروید به شما کمک می‌کند. بعلاوه، از آنجایی که مطمئن نیستید نوزاد شما چه واکنشی به حمام کردن نشان می‌دهد، داشتن یک همراه در این موقعیت می‌تواند به شما در آرام کردن یک نوزاد خیس و در حال گریه کمک کند.

مطلب مرتبط: ۶ دلیل که چرا نباید هر روز دوش گرفت

۷. از یک تکه پارچه مخصوص حمام استفاده کنید

بدن خیس و صابونی نوزاد لغزنده می‌شود. در این شرایط می‌توانید برای نگه داشتن نوزاد در یک نقطه تکه‌ای پارچه دورش بپیچید. بعلاوه می‌توانید حوله‌ای را در وان مخصوص حمام نوزاد پهن کنید و با این کار گرما و راحتی بیشتری برای او ایجاد کنید.

۸. دمای آب را کنترل کنید

نوزاد ریزه میزه شما نیازی ندارد تا برای حمام کردن او از آب خیلی زیادی استفاده کنید. پوست نوزاد بسیار حساس تر از افراد بزرگسال است پس مطمئن شوید که دمای آب را با دقت کنترل کرده اید. اگر آب برای شما خیلی گرم است باید بدانید که برای نوزاد خیلی داغ خواهد بود. قبل از اینکه نوزاد را با قسمت داخلی مچ دست یا آرنج خود در وان یا لگن آب قرار بدهید، دمای آن را کنترل کنید. آب باید گرم باشد نه داغ. دماسنج مخصوص حمام نوزاد باید درجه حرارت آب را ۹۰ درجه یا کمتر نشان بدهد.

مطلب مرتبط: ۵ اشتباه دوش گرفتن که پوست تان را خراب می‌کند 

۹. هوای محیط را گرم کنید

قبل از آنکه نوزادتان را به حمام ببرید فضای خانه و حمام را گرم کنید. نوزاد شما در داخل و خارج از حمام به فضایی گرم و نرم احتیاج دارد. با این کار احتمال گریه کردن او کمتر می‌شود.

۱۰. منتظر گریه کردن و حتی شلوغ کاری هایش باشید

اگرچه ممکن است برای شما هیچ چیز به اندازه حمامی گرم و راحت آرامش بخش نباشد اما نوزاد شما حمام کردن را تجربه جدید و شوک آور دیگری می‌داند و حتی ممکن است این تجربه را زیاد هم دوست نداشته باشد. اگر اینچنین است، مدت زمان نگه داشتن او در حمام را کوتاه کنید و هر چه سریعتر او را خشک کنید و لباس هایش را بپوشانید. حتی اگر می‌بینید که در مدت کوتاهی بعد از حمام کردن، لوسیون زدن، پودر زدن و لباس پوشاندن پوشکش را هم کثیف کرده است زیاد تعجب نکنید. این اتفاق معمولا رخ می‌دهد.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده- فاطمه یحیی

منبع:mom۳۶۵

۱۰ راهکار حمام کردن نوزاد که بسیار راحت و علمی است


نوشته ۱۰ راهکار حمام کردن نوزاد که بسیار راحت و علمی است اولین بار در مجله کسب و کار بازده پدیدار شد.

۷ مهمترین علائم دندان درآوردن نوزاد +۶ روش کاهش درد دندان درآوردن

دندان درآوردن نوزاد فرآیندی است که طی آن، دندان بچه از لثه بیرون می‌آید. دندان درآوردن معمولا در ۶ تا ۲۴ ماهگی اتفاق می‌افتد. علائم دندان درآوردن نوزاد شامل تحریک‌پذیری، حساس شدن و تورم لثه می‌شود و در این زمان نوزاد تمایل دارد که اشیاء یا انگشتان خود را در دهان بگذارد تا ناراحتی ناشی از درآوردن دندان کاهش یابد. تب، سرفه، اسهال و علائم سرماخوردگی در زمان درآوردن دندان در نوزاد دیده نمی‌شود.

علائم دندان درآوردن نوزاد

داروهای مسکن خوراکی بدون نسخه (استامینوفن، ایبوپروفن( ادویل و موترین) باعث تسکین علائم دندان درآوردن نوزاد می‌شوند. داروهای موضعی مانند بنزوکائین ممکن است باعث عوارض جانبی جدی و مرگبار شوند و نباید برای علائم دندان درآوردن نوزاد از آن‌ها استفاده کرد.

نوزادان از چه زمانی دندان درمی‌آورند؟

آغاز علائم دندان درآوردن نوزاد معمولا چند روز قبل از درآوردن دندان است. در حالی که درآمدن اولین دندان نوزاد بین ۴ تا ۱۰ ماهگی اتفاق می‌افتد،  اما اولین دندان تقریبا در ۶ ماهگی درمی‌آید. برخی دندانپزشکان به این نکته توجه می‌کنند که برخی افراد بر اساس سابقه خانوادگی، زود، معمولی یا دیر دندان درمی‌آورند.

یک مشکل نسبتا نادر به نام natal (زایشی) موقعیتی را شرح می‌دهد که در آن، یک دندان در هنگام تولد در دهان نوزاد وجود دارد. احتمال چنین اتفاقی یک از ۳۰۰۰-۲۰۰۰ تولد است.

این دندان تقریبا بدشکل، اتفاقی خاص در یک کودک طبیعی به شمار می‌آید. وجود این دندان فقط یکی از یافته‌های جسمی است که باعث ایجاد یک سندروم می‌شوند. اگر احتمال یک سندروم وجود داشته باشد، مشورت با دندانپزشک متخصص اطفال می‌تواند مفید باشد. این دندان معمولا سست است و قبل از مرخص شدن نوزاد از بیمارستان، کشیده می‌شود تا خطر کشیده شدن هوا به داخل ریه‌ها را از بین ببرد.

مطلب مرتبط: درمان ورم لثه: ۲۰ درمان خانگی مفید برای ورم لثه اطراف دندان

علائم دندان درآوردن نوزاد

دندان درآوردن معمولا با ناراحتی لثه و فک در ارتباط است زیرا دندان نوزاد ازسطح لثه بیرون می‌آید. زمانی که دندان به زیر سطح بافت لثه می‌رود، کمی قرمز و متورم می‌شود. گاهی وقت‌ها ممکن است یک ناحیه پر از مایع مانند تاول خونی روی دندانی که در حال درآمدن است ظاهر شود. برخی دندان‌ها در هنگام درآمدن ممکن است از برخی دیگر حساس‌تر باشند. دندان‌های بزگ‌تر یا آسیاب ممکن است ناراحتی بیشتری ایجاد کنند زیرا سطح بزرگ‌تری دارند که نمی‌تواند به راحتی و مانند دندان‌های پیشین، سطح لثه را بشکافند. به استثناء درآمدن دندان‌های آسیاب سوم (دندان‌های عقل)، درآمدن دندان‌های دائمی، ناراحتی کمتری نسبت به درآمدن دندان‌های نوزاد دارد.

دندان درآوردن ممکن است علائم زیر را داشته باشد:

۱- افزایش بزاق دهان

۲- بی‌قراری و کاهش خواب به دلیل ناراحتی لثه

۳- نخوردن غذا به دلیل درد در ناحیه لثه

۴- آشفتگی و بی‌قراری

۵- گذاشتن دست در دهان

۶- راش‌های خفیف در اطراف دهان به دلیل تحریک پوست و افزایش بزاق دهان

۷- مالیدن ناحیه گونه یا گوش به دلیل درد ناشی از درآمدن دندان‌های آسیاب

توجه مهم: نشانه هایی که علائم دندان درآوردن نوزاد نیست

– تب (به ویژه بالای ۱۰۱ درجه فارنهایت)

– اسهال، آبریزش بینی و سرفه

– بی‌قراری طولانی مدت

– راش در سطح بدن

آیا درآوردن دندان باعث تب می‌شود؟

اگرچه مادربزرگ‌ها این مورد را قبول ندارند اما تحقیقات انجام شده، هیچ ارتباطی را میان درآوردن دندان و تب نشان نمی‌دهند. عفونت‌های ویروسی که معمولا همزمان با درآوردن دندان اتفاق می‌افتند می‌توانند باعث ایجاد تب شوند. اما هیچ ویروسی مرتبط با درآوردن دندان وجود ندارد.

مطلب مرتبط: خونریزی لثه: ۱۰ درمان خانگی برای رفع خونریزی لثه که بسیار مؤثر هستند

آیا درآوردن دندان باعث استفراغ کردن می‌شود؟

فرآیند درآوردن دندان معمولا با استفراغ کردن همراه نیست. همان‌گونه که بسیاری از دندانپزشکان گفته‌اند، دندان درآوردن باعث تب، آبریزش بینی، سرفه یا اسهال نمی‌شود. دندان درآوردن فقط باعث درآمدن دندان می‌شود!

ترتیب درآمدن دندان در نوزادان چیست؟

ترتیب معمول درآمدن دندان‌های اولیه به این شکل است:

دندان‌های پیشین مرکزی: ۱۲-۶ ماهگی

دندان‌های پیشین جانبی: ۱۶-۹ ماهگی

دندان‌های نیش: ۲۳-۱۶ ماهگی

– آسیاب‌های اول: ۱۹-۱۳ ماهگی

– آسیاب‌های دوم: ۲۴-۲۲ ماهگی

بین ۶ تا ۱۲ سالگی، ریشه این ۲۰ دندان نوزادی دوباره بازسازی شده و ۳۲ عدد دندان دائمی بزرگسالی جای آن‌ها را می‌گیرند. دندان‌های آسیاب سوم (دندان‌های عقل) در نوزادی درنمی‌آیند و معمولا در اواسط یا اواخر بزرگسالی درمی‌آیند. این دندان‌ها به دلیل ایجاد کجی و به هم ریختگی در دندان‌ها معمولا کشیده می‌شوند.

دندان درآوردن چه مدت طول می‌کشد؟

بچه‌ها معمولا چند روز قبل از درآمدن دندان از لثه، اذیت می‌شوند. برخی بچه‌ها در زمان آمدن دندان از عمق لثه تا روی آن، بیشتر از باقی بچه‌ها اذیت می‌شوند. دندان‌های آسیاب به دلیل شکلی که دارند بیشتر باعث اذیت می‌شوند

چه زمانی باید برای درد دندان درآوردن با پزشک اطفال تماس بگیریم؟

چون هم درآمدن دندان و هم علائمی مانند تب، بی‌قراری و اسهال، شایع هستند، ممکن است همزمان اتفاق بیفتند. دیگر بیماری‌ها یا اختلال‌ها ( مانند عفونت‌های ویروسی) به احتمال بیشتری ممکن است باعث تب، بی‌قراری، گرفتگی بینی، سرفه و اسهال شوند. اگر این علائم یا علائم دیگر، نگران کننده بودند باید با پزشک تماس بگیرید. این علائم را به درآوردن دندان ربط ندهید.

مطلب مرتبط: درمان عفونت دندان: ۲۶ درمان خانگی از بین بردن آبسه یا عفونت دندان

کاهش درد دندان درآوردن نوزاد

چه داروهایی برای درمان درد دندان درآوردن به کار می‌روند؟

بحث‌هایی درمورد استفاده از دارو برای درد وجود دارد.

داروهایی که می‌توان آن‌ها را روی لثه گذاشت

با این‌که برخی از والدین از داروهای موضعی استفاده می‌کنند، مطالعات انجام شده، فایده آن‌ها را اثبات نکرده است. سازمان غذا و دارو (FDA) در ۲۰۱۱ هشداری را درمورد ضرورت اجتناب از داروهای خوراکی از جمله  بی‌حس کننده موضعی بنزوکائین (مانند اوراژل) منتشر کرد. بنزوکائین، ماده اصلی موجود در بسیاری از اسپری‌های دندان، قرص‌های مکیدنی و ژل‌هاست. هشدار FDA ارتباط میان این ماده و متهموگلوبینمیا یا سندروم کودک آبی (کمبود شدید اکسیژن در سلول‌های بدن) – یک مشکل نادر اما جدی – را نشان داد. این عارضه جانبی، توانایی سلول‌های قرمز خون برای انتقال اکسیژن در بدن را محدود می‌کند.

این مسئله می‌تواند عواقب جدی و کشنده‌ای را به همراه داشته باشد. افرادی که دچار متهموگلوبینمیا می‌شوند، رنگ پریدگی، گیجی، آشفتگی و تنگی نفس را تجربه می‌کنند. ضربان قلب تند نیز از علائم آن است. چنین واکنشی ممکن است پس از اولین مواجهه با بنزوکائین یا بعد از چند بار مواجهه اتفاق بیفتد. هر فردی که پس از مواجهه با بنزوکائین دچار این علائم شود باید فورا تحت مراقبت‌های پزشکی قرار بگیرد. از برخی داروها می‌توان برای خنثی کردن این عوارض جانبی استفاده کرد.

برای بی‌حس کردن لثه‌ها هرگز نباید از الکل استفاده کرد.

داروهای خوراکی برای کاهش درد و علائم دندان درآوردن نوزاد

ایبوپروفن (ادویل یا موترین) یا استامینوفن (تیلنول) می‌توانند به کاهش درد کمک کنند. به کودکان کمتر از ۶ ماه نباید ایبوپروفن داد. داروها را باید فقط چند بار و فقط زمانی که روش‌های خانگی جواب نمی‌دهند استفاده کرد. باید مراقب باشید که برای دندان درآوردن خیلی از دارو استفاده نکنید. دارو ممکن است خیلی از علائم که دانستن آن‌ها ضروری است را بپوشاند. محصولات حاوی آسپرین را به بچه‌ها ندهید. هیچ داروی خاصی به شکل معمول برای دندان درآوردن تجویز نمی‌شود.

چه درمان‌های خانگی درد دندان درآوردن را کاهش می‌دهند؟

اگر فشار آرامی به لثه‌های کودکی که در حال دندان درآوردن است وارد شود، کودک احساس بهتری پیدا می‌کند. به همین دلیل، بسیاری از پزشکان آرام مالیدن لثه‌ها با انگشت تمیز و یا این‌که کودک یک پارچه تمیز را گاز بزند را توصیه می‌کنند. اگر این درد باعث بروز مشکل در غذا خوردن شود، گاهی وقت‌ها یک پستانک متفاوت یا استفاده از فنجان می‌تواند ناراحتی را کم کرده و به غذا خوردن کمک کند. اشیاء سرد به کاهش التهاب کمک می‌کنند. والدین باتجربه از مفید بودن پارچه یخ زده یا مکعب‌های یخ برای این کار آگاهند. مراقب باشید که اشیاء سرد را برای مدت طولانی روی لثه‌ها نگذاید.

هرگز چیزی ( از جمله بیسکویت‌های مخصوص دندان درآوردن) را در دهان کودک نگذارید زیرا ممکن است باعث خفگی کودک شود. کارهای هومئوپاتی را باید با احتیاط انجام داد زیرا خلوص و غلظت مواد، تضمین شده نیستند. این محصولات در فهرست FDA قرار ندارند.

مطلب مرتبط: درمان حساسیت دندان:۲۰ درمان طبیعی درد دندانهای حساس

چگونه می‌توانم از دندان جدید نوزاد خود مراقبت کنم؟

بهداشت دهانی میتواند قبل از درآمدن اولین دندان شروع شود. پاک کردن لثه‌ها  بعد از غذا خوردن با استفاده از حوله نرمی که برای پاک کردن دست و صورت به کار می‌رود، آسان و موثر است. فلوراید برای کاهش پیشرفت و شدت پوسیدگی مفید است. چون مقدار فلوراید با منبع آب متغیر است، در مورد هر مکمل ضروری با پزشک اطفال یا دندانپزشک مشورت کنید. تجویز فلوراید بر اساس غلظت فلوراید در آب و سن کودک، خواهد بود. فلوراید بیش از حد ممکن است باعث فلوئوروزیس دندانی – تغییر رنگ دندان – شود.

دندان‌های کودکان در سه سال اول زندگی در آسیب‌پذیرترین حالت خود قرار دارند. به همین دلیل، خمیردندان فلورایدی خیلی برای کودکان زیر ۳ سال ضروری نیست. دریافت مکمل فلوراید در دوران بارداری فایده‌ای برای استحکام دندان نوزاد یا محافظت از دندان کودک یا دندان‌های دائمی در برابر ایجاد پوسیدگی ندارد.

نوزادان  و کودکان هیچ‌گاه نباید بطری شیر را به رخت خواب ببرند. شیر مادر، شیر گاو، شیر سویا و آبمیوه، همه با ایجاد پوسیدگی در ارتباط هستند. خوردن میوه‌های چسبناک (مانند کشمش) یا دیگر خوراکی‌های حاوی قند (مانند آبنبات) نیز باعث افزایش احتمال ایجاد پوسیدگی در دندان می‌شود.

چه زمانی باید کودکم را پیش دندانپزشک ببرم؟

سازمان دندان آمریکا و آکادمی پزشکان اطفال آمریکا توصیه می‌کنند که اولین مراجعه کودک به دندانپزشک باید در ۱ سالگی باشد. اگر بخواهید آن را به تعویق بیندازید، دیرترین زمان برای اولین مراجعه به دندانپزشک در سن ۳ سالگی است. اگر والدین، هر گونه آسیب، بدریختی‌های دهانی، لکه‌های دندانی، درد دندان و تغییرات غیر طبیعی در دندان‌ها یا لثه‌ها  را مشاهده کردند باید به دندانپزشک مراجعه کنند.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده- مژگان گوران

منبع:medicinenet

۷ مهمترین علائم دندان درآوردن نوزاد +۶ روش کاهش درد دندان درآوردن


نوشته ۷ مهمترین علائم دندان درآوردن نوزاد +۶ روش کاهش درد دندان درآوردن اولین بار در مجله کسب و کار بازده پدیدار شد.

علت استفراغ نوزاد: ۱۰ علت و درمان استفراغ کودک شیرخوار

بیش‌تر نوزادان، چه آن‌هایی که شیر مادر می‌خورند و چه آن‌هایی که با شیر خشک تغذیه می‌شوند، در برخی مواقع اصطلاحا ‌”‌بالا می‌آورند‌”‌. با وجود این، میان بالا آوردن معمولی شیر و استفراغ تفاوت بزرگی وجود دارد. بالا آوردن معمولی نوزاد مشکلی در وضعیت سلامتی وی ایجاد نمی‌کند، در حالی که استفراغ نوزاد می‌تواند نشانه‌ای از یک مشکل جدی باشد. درک دلایل استفراغ جهنده نوزاد، برای مادر و پدر، از اهمیت زیادی برخوردار است؛ به این ترتیب، در این وضعیت هرگز نباید لحظه‌ای درنگ کرد و باید فورا برای انجام اقدامات درمانی به پزشک مراجعه شود. در این نوشتار نکات خواندنی مهمی درباره علت استفراغ نوزاد و نیز درمان استفراغ کودک شیرخوار می خوانیم.

علت استفراغ نوزاد

بسیاری از افرادی که به تازگی صاحب فرزند شده‌اند، از تفاوت میان استفراغ و بالا آوردن نوزاد به خوبی مطلع نیستند. بالا آوردن عبارت است از خروج ساده‌ی محتویات معده‌ی نوزاد از راه دهان که احتمالا به همراه آروغ نوزاد اتفاق می‌افتد. با وجود این، بنابر گزارش مایو کلینیک، استفراغ هنگامی است که خروج محتویات معده‌ی نوزاد به جای آن که به آهستگی صورت گیرد، بسیار جهنده و شدید باشد و چند سانتی‌متری از دهان نوزاد بیرون بریزد.

گاهی اوقات خروج محتویات معده‌ی نوزاد آن‌چنان شدید است که شیر مادر یا شیر خشک به صورت قوسی شکل، و شاید حتی بیش از پنجاه سانتی متر به بیرون از دهان نوزاد پرتاب می‌شود. به گزارش پایگاه اطلاعاتی سلامت کودکان متعلق به بنیاد نمورز، استفراغ شدید معمولا درست بعد از پایان شیر خوردن اتفاق می‌افتد، ولی در برخی موارد نیز می‌تواند چند ساعت بعد از شیر خوردن رخ دهد و ممکن است نشانه‌ای از بیماری باشد.

علت استفراغ نوزاد

۱. تنگی دریچه پیلور

تنگی دریچه‌ی پیلور که به آن، تنگی دریچه‌ی پیلور هیپرتروفیک نوزادان نیز گفته می‌شود، عبارت است از ضخیم شدن ماهیچه‌ی بخش خروجی معده. به گزارش پایگاه اطلاعاتی سلامت کودکان متعلق به بنیاد نمورز، این وضعیت نوعی از انسداد راه خروجی معده، یا انسداد راه معده به روده است که ممکن است سه الی پنج هفته بعد از تولد ایجاد شود. معده‌ی نوزاد مبتلا به تنگی دریچه‌ی پیلور قادر نیست به درستی تخلیه شود؛ و همین مسئله به استفراغ شدید و جهنده منجر خواهد شد. این وضعیت فقط باید از طریق جراحی درمان شود.

علت استفراغ نوزاد ۲: بازگشت اسید به مری

به گزارش آکادمی پزشکی اطفال آمریکا، بازگشت اسید به مری یا ترش کردن نوزاد، وضعیتی است که در آن، ماهیچه‌های پایین مری نوزاد بیش از اندازه شل می‌شوند و اجازه می‌دهند محتویات معده به سمت بالا بیایند. این وضعیت را می‌توان با غلیظ کردن شیر – از طریق افزودن مقدار اندکی غذای مخصوص نوزاد به شیر، طبق دستورالعمل پزشک اطفال، کاستن از حجم و افزایش دفعات شیردهی، آروغ گیری مکرر، و قرار دادن نوزاد در موقعیتی امن، ساکت، و عمودی به مدت ۳۰ دقیقه بعد از شیردهی کنترل کرد.

۳. زیاد بودن شیر مادر

اگر شیر مادر بسیار زیاد باشد و با سرعت و شدت زیاد از سینه خارج شود، نوزاد ممکن است مجبور شود با سرعت زیاد شیر را ببلعد. این وضعیت می‌تواند هوای بیش از اندازه‌ای را وارد معده‌ی نوزاد کند، و همین مسئله باعث می‌شود شیر به همراه آروغ از معده‌ی نوزاد به بالا برگردد. طبق توصیه‌ی مایو کلینیک به مادران، هر گاه نوزاد با شدت زیاد شیر را بالا بیاورد، به درستی افزایش وزن نیابد، مایعاتی سبز یا زرد رنگ بالا بیاورد، خون یا ماده‌ای شبیه دانه‌های قهوه بالا بیاورد، یا مدفوع خونی داشته باشد، باید به سرعت به پزشک مراجعه شود.

علت استفراغ نوزاد ۴: عفونت

طبق گزارش آکادمی پزشکی اطفال آمریکا که پیش‌تر به آن اشاره شد، با افزایش سن نوزاد، عفونت معده یا روده به شایع‌ترین عامل استفراغ نوزادان تبدیل می‌شود. این عفونت‌ها می‌توانند عامل ویروسی، باکتریایی، یا حتی انگلی داشته باشند. برخی عفونت‌ها نیازمند اقدامات درمانی فوری هستند؛ از این رو، لازم است هر زمان که نوزادتان دچار استفراغ شد، فورا به پزشک مراجعه کنید.

۵. بیماری حرکت

طبق گزارش مایو کلینیک، با این که بیماری حرکت بیش‌تر در میان کودکان ۲ الی ۱۲ ساله شایع است، این وضعیت را می‌توان در هر سنی مشاهده کرد. دانشمندان معتقدند، بیماری حرکت هنگامی رخ می‌دهد که مغز از جانب گوش داخلی، چشم‌ها، و اعصاب سایر اندام‌ها اطلاعاتی متناقض دریافت ‌کند. این وضعیت می‌تواند باعث عدم موقعیت‌آگاهی و استفراغ شود.

نوزادان موجوداتی بسیار ظریف و حساس هستند که باید در برخورد با آن‌ها، نهایت احتیاط را به خرج دهید؛ اگر به تازگی صاحب نوزاد شده‌اید، بهتر است از ۲۰ حقیقت درباره نوزادان آگاه شوید که از شنیدن‌شان شگفت‌زده می‌شوید.

هم‌چنین، برای مادران و پدران جدید تحمل گریه‌ی نوزاد می‌تواند بسیار نگران کننده‌ و در عین آزاردهنده باشد؛ از این رو، توصیه می‌کنیم از ۱۲ روش خانگی بند آوردن گریه نوزاد نیز آگاه شوید که همه‌ی این روش‌ها علمی هستند.

درمان استفراغ نوزاد و کودک شیرخوار

بالا آوردن شیر و هم‌چنین استفراغ از مشکلات شایع در میان نوزادان به شمار می‌روند. علت‌های بسیاری برای این مسئله وجود دارد؛ از جمله عفونت ویروسی و رفلاکس معده (بازگشت اسید به مری). بسیاری از بیماری‌های شایع نیز نظیر سرماخوردگی و عفونت‌های گوش می‌توانند باعث بروز استفراغ در نوزادان شوند.

۱. آبرسانی کافی و صحیح به بدن نوزاد

معمولا استفراغ را در کودکان خردسال می‌توان در خانه درمان کرد. پزشک متخصص معمولا برای پیشگیری از استفراغ، دارویی تجویز نمی‌کند، مگر آن که با علائم شدیدی مواجه شود. زیرا استفاده از داروهای مربوطه توسط نوزادان و خردسالان، ممکن است عوارض جانبی خطرناک‌تری به همراه داشته باشد. خطر اصلی استفراغ برای کودکان بروز کم آبی در بدن است؛ به این معنی که کودک‌تان در اثر استفراغ ممکن است مقدار زیادی آب و مواد معدنی از دست بدهد. جهت پیشگیری از کم آبی، ممکن است پزشک از والدین بخواهد مایعات از دست رفته را با او آر اس (محلول آبرسانی خوراکی) جبران کنند. این محلول را می‌توانید بدون نیاز به نسخه از داروخانه‌ها یا برخی فروشگاه‌ها تهیه کنید.

۲. پیروی از توصیه های درمانی خانگی

جهت درمان استفراغ و پیشگیری از کم آبی بدن کودک‌تان، از دستورالعمل‌ها و توصیه‌های متخصص اطفال با دقت پیروی کنید. برخی از این دستورالعمل‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشند:

الف. در صورتی که نوزاد شیرخوار‌تان از شیر مادر تغذیه می‌کند، ممکن است پزشک از شما بخواهد کودک‌تان را با دوره‌های زمانی کوتاه‌تر ولی با دفعات بیش‌تر شیر دهید. این کار را طبق راهنمایی و توصیه‌ی پزشک انجام دهید. با کاهش علائم استفراغ، کودک‌تان قادر خواهد بود برنامه‌ی غذایی معمول‌اش را از سر بگیرد.
ب. اگر کودک‌تان شیر خشک مصرف می‌کند، ممکن است پزشک از شما بخواهد، ابتدا به مدت ۲ الی ۳ ساعت، هر ۱۵ دقیقه یک بار،‌ مقدار اندکی محلول آبرسانی به نوزاد بدهید. میزان استفاده از محلول آبرسانی به عواملی نظیر وزن کودک بستگی دارد. پزشک متخصص دستورالعمل‌های لازم را با دقت به شما ارائه خواهد داد.

با کاهش علائم استفراغ، کودک‌تان قادر خواهد بود برنامه‌ی غذایی معمول‌اش را از سر بگیرد.
پ. اگر کودک‌تان غذای جامد مصرف می‌کند، با کاهش علائم استفراغ می‌توانید به تدریج غذاهای جامد را به رژیم غذایی کودک‌تان برگردانید. پزشک متخصص، ‌در صورت نیاز، توصیه‌های تکمیلی را به شما ارائه خواهد داد.

۳. پیگیری مراقبت‌ها

در صورت نیاز، لازم است اقدامات درمانی را طبق دستورات پزشک متخصص اطفال پیگیری کنید. چنان‌چه کودک‌تان تحت آزمایش‌های پزشکی قرار گرفته است، پس از آماده شدن نتایج، در برخی موارد لازم است اقدامات درمانی بیش‌تری به عمل بیایند.

موارد لزوم انجام پیگیری‌های درمانی

در صورت مشاهده‌ی هر یک از علائم زیر، باید فورا به پزشک مراجعه کنید (مگر این‌که پزشک معالج دستور دیگری داده باشد):

الف. ابتلا به تب (به بخش تب و کودکان،‌ در انتهای مقاله مراجعه کنید)
ب. ادامه‌ی استفراغ، بعد از گذشت دو ساعت از نخستین دفعه‌ی مصرف محلول آبرسانی توسط کودک
پ. ابتلای کودک به اسهال بیش از ۵ بار در روز، یا وجود خون (به رنگ قرمز یا سیاه) یا مخاط در مدفوع کودک
ت. وجود خون در استفراغ یا مدفوع
ث. ورم شکم یا نشانه‌های از درد شکم
ج. استفراغ قوی و شدید (استفراغ جهنده)
چ. استفراغ زرد یا سبز رنگ
ح. عدم توانایی در دفع مدفوع
خ. تیره رنگ شدن ادرار یا عدم دفع ادرار به مدت ۸ ساعت؛ گریستن نوزاد بدون اشک؛ گود شدن زیر چشم‌ها یا خشکی دهان
د. بی‌قراری یا گریه‌ی دائمی نوزاد به شکلی که نتوان وی را آرام کرد

اسهال کودکان و نوزادان وضعیت شایعی است که مادرها و پدرها حتما باید از ۲۸ درمان خانگی اسهال کودکان و نوزادان که بسیار سریع و موثر هستند، آگاه باشند.

۴. تماس با اورژانس در صورت نیاز

در صورت مشاهده‌ی هر یک از نشانه‌های زیر در نوزاد یا کودک‌تان فورا با اورژانس تماس بگیرید:‌

الف. دشواری در تنفس
ب. ابتلا به گیجی و سردرگمی
پ. خواب‌آلودگی شدید یا دشواری در بیدار شدن
ت. از حال رفتن و بیهوشی
ث. ضربان قلب سریع و غیرمعمول
ج. وجود مقدار زیادی خون در استفراغ یا مدفوع
چ. ابتلا به تشنج
ح. سفت شدن و گرفتگی گردن

۵. بررسی رابطه تب در کودکان و استفراغ آنان

گاهی اوقات داشتن تب شدید علت استفراغ نوزاد است. همیشه برای بررسی دمای بدن کودک‌تان از تب‌سنج دیجیتال استفاده کنید. هرگز از تب‌سنج جیوه‌ای استفاده نکنید.

برای نوزادان و خردسالان،‌ حتما از تب‌سنج مقعدی به طور صحیح و مناسب استفاده کنید. تب‌سنج مقعدی ممکن است به طور تصادفی باعث سوراخ شدن راست‌روده یا رکتوم شود. هم‌چنین، ممکن است باعث انتقال جرم‌های موجود در مدفوع شود. همیشه برای استفاده‌ی صحیح از این قبیل ابزار، از دستورالعمل‌های موجود در بسته‌بندی‌های محصول پیروی کنید. اگر به آسانی نمی‌توانید از تب‌سنج مقعدی استفاده کنید، روش دیگری را انتخاب کنید. هنگامی که با پزشک متخصص اطفال صحبت می‌کنید، در مورد روش اندازه‌گیری دمای بدن کودک‌تان نیز با وی صحبت کنید.

در ادامه‌ی این مقاله، به برخی دستورالعمل‌ها درباره‌ی درجه حرارت تب اشاره می‌کنیم. دمای گوش پیش از ۶ ماهگی اطلاعات دقیقی در مورد دمای بدن نوزاد به دست نمی‌دهد. دست‌کم تا پیش از ۴ سالگی کودک‌تان، از تب‌سنج‌ دهانی استفاده نکنید. در مورد نحوه‌ی اندازه‌گیری دمای بدن نوزاد از دستورات و توصیه‌های متخصص اطفال استفاده کنید. در صورت مشاهده‌ی موارد ذیل باید برای انجام اقدامات درمانی به پزشک مراجعه کنید.

۱. نوزادان زیر سه ماه

الف. دمای مقعدی یا پیشانی (سرخرگ گیجگاهی) ۳۸ درجه‌ی سانتی گراد یا بیش‌تر، یا هر درجه‌ای که پزشک متخصص به شما گفته باشد
ب. دمای زیر بغل ۳۷.۲ درجه‌ی سانتی گراد یا بیش‌تر، یا هر درجه‌ای که پزشک متخصص به شما گفته باشد

۲. کودکان ۳ تا ۳۶ ماه

الف. دمای مقعدی یا پیشانی (سرخرگ گیجگاهی) ۳۸.۹ درجه‌ی سانتی گراد یا بیش‌تر، یا هر درجه‌ای که پزشک متخصص به شما گفته باشد
ب. دمای زیر بغل ۳۸.۳ درجه‌ی سانتی گراد یا بیش‌تر، یا هر درجه‌ای که پزشک متخصص به شما گفته باشد

۳. کودکان در سنین بالای سه سال

الف. دمای ۴۰ درجه سانتی گراد یا بیش‌تر به صورت مکرر، یا هر درجه‌ای که پزشک متخصص به شما گفته باشد
ب. ابتلا به تب به مدت بیش از ۲۴ ساعت در کودکان زیر ۲ سال یا ابتلا به تب بیش از ۳ روز در کودکان ۲ ساله یا بزرگ‌تر


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده – امیر رضا مصطفایی

منبع: romper  و fairview

علت استفراغ نوزاد: ۱۰ علت و درمان استفراغ کودک شیرخوار


نوشته علت استفراغ نوزاد: ۱۰ علت و درمان استفراغ کودک شیرخوار اولین بار در مجله کسب و کار بازده پدیدار شد.