فواید مراقبه: ۱۵ تاثیر مدیتیشن در افزایش قدرت مغز،تمرکز و بهبود روحیه

بیش از ۵۰ سال است که پژوهش‌های علمی شواهد کاملی را در خصوص تاثیرات مختلف و فواید مراقبه بر روند زندگی آشکار کرده‌اند. در این مقاله، سایت بازده به ۱۵ تاثیر مدیتیشن در افزایش قدرت مغز،تمرکز و بهبود روحیه اشاره می‌کند؛ شواهد نشان می‌دهند، در صورت انجام مرتب این کار، کارکرد مغز و حالات خلقی‌تان به اندازه‌ی قابل توجهی بهبود می‌یابند.

فواید مراقبه

این روزها، احساس می‌کنید به یک ربات تبدیل شده‌اید. خودتان را به محل کار می‌رسانید و به خواسته‌های رئیس‌تان رسیدگی می‌کنید. شما امسال هم مجددا فشار زیادی تحمل می‌کنید تا بیش‌تر از سال قبل پول در بیاورید. به خانه بر می‌گردید و باید با بچه‌هایی سر و کله بزنید که همیشه چیزی از شما طلب می‌کنند، و با توجه به تمام کارهایی هم که باید در مدت زمان حضورتان در خانه انجام دهید، به ندرت میتوانید زمانی را برای ارتباط با همسرتان پیدا کنید.

شما حتی لحظه‌ای برای خودتان هم وقت ندارید؛ همه‌ی این مسائل آن‌چنان استرسی بر شما وارد می‌آورند که به نقطه‌ای از فرسودگی می‌رسید.

ولی زندگی نباید این‌گونه باشد.

آیا راه‌حل ساده‌ای وجود دارد که تاثیر آن بر کاهش سطوح استرس از لحاظ علمی ثابت شده باشد؟ چیزی که ذهن‌تان را از تمام به هم ریختگی‌های زندگی پاک کند و کمک‌تان کند که هر روز صبح احساس شادابی، تمرکز، و انرژی بیش‌تری داشته باشید. چیزی که شما را آماده‌ی فتح جهان کند.

مراقبه یا مدیتیشن همان چیزی است که می‌تواند این کارها را انجام دهد.

فواید مراقبه یا مدیتیشن

۱. به آسانی بهترین تصمیم‌ها را اتخاذ خواهید کرد

اگر در غالب اوقات دچار استرس باشید، احتمالا در زندگی‌تان گرفتار لحظاتی می‌شوید که در آن‌ها، تصمیم‌های بدی را اتخاذ خواهید کرد. خواه جزییاتی باشند که از یک پروژه‌ی مهم جا انداخته‌اید، و خواه ارتکاب یک اشتباه بزرگی که تاثیری منفی بر سایر آدم‌ها بگذارد، یا هر پیامد دیگری که خودتان به خوبی می‌دانید، وقتی در بهترین وضعیت برای تصمیم‌گیری نباشید، گرفتار آن‌ها خواهید شد.

آن‌چه، در لحظاتی از این قبیل، در وجودتان دچار اختلال شده است، مهارتی است به نام کارکرد اجرایی. به زبان ساده، کارکرد اجرایی بخشی از مغز است که کمک‌تان می‌کند از اهدافی که برای رسیدن به آن‌ها تلاش می‌کنید، نتیجه‌ی مثبتی به دست بیاورید. کارکرد اجرایی در انجام برخی کارها نظیر مدیریت زمان، توجه به یک مسئله، برنامه‌ریزی، سازمان‌دهی، و یادآوری جزییات کمک‌تان می‌کند.

دانشمندان طی مطالعات علمی به شواهد قانع کننده‌ای دست یافته‌اند که نشان می‌دهند، مراقبه از آدم‌هایی که دچار اختلال در مهارت کارکرد اجرایی هستند در برابر ابتلا به وضعیت‌هایی نظیر اختلال کم‌توجهی – بیش‌فعالی (ADHD) محافظت خواهد کرد. مطالعه‌ای که توسط دکتر لیدیا زیلووسکا به عمل آمد نشان داد، ۷۸ درصد از شرکت کنندگان بزرگسال مبتلا به اختلال کم‌توجهی – بیش‌فعالی با حضور مرتب در تمرین‌های مراقبه، شاهد کاهش علائم عمومی اختلال کم‌توجهی – بیش‌فعالی در خود بودند.

۲. در کنترل استرس به یک متخصص تبدیل خواهید شد

لحظات پر استرس بخش آمیگدال را تحریک می‌کنند؛ آمیگدال بخشی از مغز است که به آن “‌مغز مارمولک، lizard brain‌”‌ گفته می‌شود. آمیگدال یکی از بخش‌های اساسی مغز است که با ترس و هیجان در ارتباط است و کارکرد اولیه‌ی آن کمک به بقای انسان است.

سطوح بالای استرس می‌توانند انسان را وارد حالت “‌مغز مارمولک‌”‌ کنند که تحت کنترل آمیگدال است. این حالت را می‌توان با اصطلاحاتی نظیر “‌مثل سیر و سرکه جوشیدن‌”‌ یا “‌از کوره در رفتن‌”‌ توصیف کرد؛ در این حالت کنترل انسان به دست هیجان‌های بسیار شدیدی نظیر ترس یا خشم می‌افتد. مثلا شرایطی را تصور کنید که در یک بگو مگوی پر حرارت هستید یا تا حد مرگ از چیزی می‌ترسید که ممکن است به شما آسیب برساند.

وقتی در این حالت قرار دارید، سایر بخش‌های مهم مغز از قبیل قشر پیش‌پیشانی، بخشی از مغز که قادر به کنترل سطوح بالاتری از تفکر نظیر تصمیم‌گیری، آگاهی از خویشتن، همدلی، و اخلاقیات است، غیر فعال می‌شوند.

از آن‌جا که آمیگدال برای تفکر منطقی در موقعیت‌های دشوارتر جاری در زندگی روزمره آن‌چنان قدرتمند نیست، مراقبه، در نخستین گام، با خارج کردن انسان از حالت “‌مغز مارمولک‌”‌ و بازگرداندن وی به لحظه‌ی کنونی، می‌تواند به کاهش سطوح استرس کمک کند؛ و بدین ترتیب، به انسان قدرت دهد تا به شیوه‌ی بهتری در برابر استرس واکنش نشان دهد.

برای مثال، در حالت “‌مغز مارمولک‌”‌ دائما به این موضوع فکر کنید که چگونه با کسب پول بیش‌تر باعث بقای زندگی‌تان شوید، ولی از طریق مراقبه (مدیتیشن)، علی‌رغم وجود تمام استرس‌ها، به آن‌چه از همه چیز در زندگی‌تان مهم‌تر است، ‌متصل می‌شوید. با انجام مراقبه، پیش از آن‌که خیلی دیر شود،‌ به این مسئله آگاه خواهید شد که در زندگی‌تان،‌ چیزهایی مهم‌تری را نظیر اتصال به فرزندان و حفظ صمیمیت لازم با همسر، نادیده گرفته‌اید.

اسکن‌های MRI نشان داده‌اند، بعد از یک دوره‌ی هشت هفته‌ای تمرین ذهن‌آگاهی، به نظر می‌رسد حجم آمیگدال کوچک‌تر شده باشد. و با کوچک شدن آمیگدال، قشر پیش‌پیشانی مغز ضخیم‌تر می‌شود.

اساسا، علم نشان داده است مراقبه با فعال کردن بخشی از مغز که تصمیمات بهتری را اتخاذ می‌کند، می‌تواند در کنترل بهتر استرس به انسان کمک کند.

۳. به طور طبیعی، اطلاعات مفید را به خاطر خواهید آورد

تصور کنید فهرستی از کالاهایی را که می‌خواهید از فروشگاه مواد غذایی بخرید، بدون آن‌که واقعا آن‌ها را در جایی بنویسید، فقط در ذهن‌تان ثبت کرده باشید. ولی وقتی که وارد فروشگاه می‌شوید، برخی از این کالاها را فراموش کرده‌اید.

در این شرایط، ظرفیت حافظه‌ی کاری‌تان دچار کمبود شده است. وقتی می‌خواهید یک برگه‌ی یادداشت چسب‌دار را داخل ذهن‌تان بچسبانید تا بتوانید در آینده‌ی نزدیک از آن استفاده کنید، حافظه‌ی کاری‌تان را فعال کرده‌اید. گاهی اوقات، مشکل هنگامی ایجاد می‌شود که این برگه‌ی یادداشت، در موقع نیاز، از ذهن‌تان کنده می‌شود.

اگر حافظه‌ی کاری‌تان شامل اطلاعاتی باشد که بر روی این برگه‌ی یادداشت چسب‌دار ذهنی‌تان قرار دارند، آن‌گاه ظرفیت حافظه‌ی کاری‌تان به اندازه‌ی مدت زمانی است که این برگه‌ی یادداشت بتواند قابلیت چسبندگی خود را حفظ کند. هر چه مدت زمان نگهداری از این اطلاعات بیش‌تر باشد، زمان بیش‌تری برای انجام فرایند درک و استدلال در اختیار خواهید داشت.

طبق شواهد علمی، مراقبه یا مدیتیشن ظرفیت حافظه‌ی کاری‌تان را بهبود می‌بخشد.

طی یک مطالعه، از حدود ۲۰۰ نوجوان خواسته شد که برخی به انجام تمرین مراقبه‌ی ذهن‌آگاه، و برخی دیگر به یوگا بپردازند، و عده‌ی دیگر نیز به عنوان گروه کنترل، در لیست انتظار بمانند. نتایج این مطالعه نشان دادند، ظرفیت حافظه‌ی کاری نوجوانان متعلق به گروه مراقبه در مقایسه با دو گروه دیگر، به اندازه‌ی قابل توجهی بیش‌تر شد.

۴. به یک سخنران فصیح و شگفت‌انگیز تبدیل خواهید شد

اگر موقعیتی برای‌تان پیش آمده باشد که با فرد دیگری در حال صحبت هستید و در پیدا کردن واژه‌های درست و در تلاش برای بیان دقیق آن‌چه در ذهن‌تان دارید دچار مشکل شده‌اید، در این موقعیت ‌”‌روانی کلام‌تان‌”‌ در وضعیت ایده‌آل نیست.

طبق تعریف یک متخصص مهارت‌های کلامی به نام مین لیو، روانی کلامی یعنی “‌قابلیت پیدا کردن واژه‌های درست در زمان درست یا در موقعیت درست.‌”

شصت و سه دانشجوی دانشگاه کارولینای شمالی در شارلوت که پیش‌تر هیچ‌گونه تجربه‌ی مراقبه نداشتند، برای شرکت در مطالعه‌ای در خصوص اثرات مراقبه بر روانی کلام داوطلب شدند. نتایج این مطالعه نشان دادند،‌ روانی کلام دانشجویانی که در جلسات مراقبه‌ی ذهن‌آگاه شرکت کرده بودند، در مقایسه با گروهی که در این جلسات حضور نیافتند، به اندازه‌ی قابل توجهی بهبود یافت. نکته‌ی جالبی که باید به این نتایج مهم اضافه شود این است که گروه مراقبه در این مطالعه، تنها روزی ۲۰ دقیقه،‌ به مدت یک دوره‌ی چهار روزه، به انجام این کار پرداخته بودند.

۵. تمرکزتان مانند لیزر خواهد شد

با این‌ همه اطلاعاتی که در عصر دیجیتال در دسترس داریم، به آسانی ذهن‌مان منحرف می‌شود. روزانه به طور میانگین در معرض ده هزار آگهی تبلیغاتی قرار داریم، و در این وضعیت تشخیص چیزهای مهمی که باید بر آن‌ها متمرکز شویم، دشوار خواهد بود. در این شرایطی که خودمان را دچار اختلال کم توجهی کرده‌ایم، گستره‌ی توجه‌مان به دلیل تحمل بار بیش از اندازه‌ای از اطلاعات به شکل قابل توجهی کم‌تر شده است.

به علاوه، بیش‌تر آدم‌ها از لحاظ تمرکز دچار مشکل هستند، زیرا آن‌ها برای تمرکز بر مسائل از روش اشتباه استفاده می‌کنند.

تنها روزی ۲۰ دقیقه، به مدت پنج روز، شرکت در جلسات مراقبه می‌تواند قدرت توجه را بهبود ببخشد؛ همین مسئله می‌تواند به سادگی میزان تاثیر و اهمیت ایجاد یک تغییر کوچک در زندگی و اختصاص زمان اندکی از روز را به تمرین حضور در لحظه نشان دهد.

فواید مراقبه ۶: توان مغزی‌تان فوق‌العاده زیاد می‌شود

تمام چین‌ و چروک‌های منحصر به فردی که در سطح خارجی مغز مشاهده می‌کنید، که شبیه جاده‌ای پر خم و پیچ هستند، برای کمک به افزایش سرعت ارتباط سلول‌های مغزی تشکیل شده‌اند. در زبان انگلیسی، به فرایند تشکیل این چین‌خوردگی‌ها در مغز gyrification می‌گویند. از آن‌جا که مغز فضای بیش‌تری برای بزرگ‌تر شدن داخل جمجمه ندارد، جهت افزایش ظرفیت کارکرد خود، این‌گونه چین‌خورده می‌شود.

طبق شواهد علمی، میزان تشکیل این چین‌خوردگی‌ها در میان آدم‌هایی که به مدت طولانی مراقبه کرده‌اند، در مقایسه با آن‌هایی که به انجام مراقبه یا مدیتیشن نپرداخته‌اند، بسیار بیش‌تر است. از همه جالب‌تر این‌که، میان میزان تشکیل این چین‌خوردگی‌ها و تعداد سال‌های انجام مراقبه رابطه‌ی مستقیمی وجود دارد؛ که این خود گواهی است بر قابلیت مغز انسان برای ادامه‌ی رشد – حتی در بزرگسالی.

یعنی این‌که، هر چه بیش‌تر مراقبه انجام دهید، مغزتان در پردازش اطلاعات سریع‌تر و موثرتر عمل خواهد کرد؛ این قابلیت در لحظاتی که به تفکر سریع نیاز دارید، به شکل ویژه‌ای می‌تواند مفید باشد. (در خصوص تفکر سریع باید گفت، چنین مغز دیجیتالی واقعا می‌تواند برای توان مغزی‌تان بسیار سودمند باشد!)

۷. در حل مشکلات توانمند خواهید شد

هنگامی که مغزتان در حال حل کردن یک مشکل چالشی است، نیازمند مهارتی است که بتواند در میان انبوهی از اطلاعات، توجه‌اش را بر مهم‌ترین موارد متمرکز کند.

نمونه‌ی ساده‌ای از فعالیت مغز در حل چنین تناقضاتی را می‌توان هنگامی مشاهده کرد که در یک مهمانی شلوغ در حال صحبت با یک دوست هستید. اگر مغزتان تمام محرک‌های متناقض اطراف را، از طریق نادیده گرفتن صداهای اطراف و تمرکز بر دوست‌تان، شناسایی و حل نکند، احتمالا دچار اضافه‌بار حسی خواهید شد.

هنگامی که با چالش‌های حل تناقضات بزرگ‌تری برخورد می‌کنید، مغزتان دوباره از همین اصل استفاده می‌کند. در این شرایط نیز باید قادر باشید مهم‌ترین موارد را شناسایی،‌ و توجه‌تان را به آن‌ها متمرکز کنید.

مطالعات متعددی نشان داده‌اند، شرکت کنندگانی که در تمرین‌های گروهی مراقبه حضور یافته بودند، در مقایسه با آن‌هایی که در چنین تمرین‌هایی حضور نداشتند، در ارزیابی‌هایی که مهارت‌های حل تناقضات را مورد آزمایش قرار می‌دهند، عملکرد بهتری از خود نشان دادند.

این مسئله نشان می‌دهد، آدم‌هایی که عموما به انجام مراقبه می‌پردازند، دارای سطح استرس کم‌تری هستند؛ زیرا مغز آن‌ها مهارت بیش‌تری در حل تناقضات پیدا کرده است.

فواید مراقبه ۸: خلاقیت‌تان شکوفا خواهد شد

طبق نتایج آزمایشی که در نشریه‌ی هاروارد بیزینس ریویو به عمل آمد، ۱۰ الی ۱۲ دقیقه انجام تمرین‌های مراقبه‌ی ذهن‌آگاه برای افزایش خلاقیت کافی است. طبق گزارش‌های اکثر شرکت کنندگانی که در گروه مراقبه در این مطالعه حضور داشتند، این تمرین‌ها به آن‌ها کمک کرد “‌ذهن‌شان را پاک کنند، بر کارهایی که در حال انجام‌شان هستند تمرکز بیش‌تری داشته باشند، و به راه‌حل‌های واقعی دست یابند.‌”‌

مراقبه‌ی ذهن‌آگاه ایده‌ها را مستقیما در نئوکورتکس مغزتان به جریان در می‌آورد؛ نئوکورتکس بخشی از مغز است که تمام تفکرات خلاقانه‌تان، آن‌جا شکل می‌گیرند. بنابراین، جای تعجب نیست که بسیاری از شرکت‌های موفق مراقبه را در محیط کار خود به کارمندان توصیه می‌کنند:

“‌شرکت والت دیزنی یکی از نخستین شرکت‌هایی است که مراقبه (مدیتیشن) را به محیط کار آورد؛ زیرا مدیران این شرکت پس آن‌که کارمندان‌شان برای یافتن راه‌حل‌ها به انجام مراقبه پرداختند، شاهد افزایش قابل توجهی در خلاقیت‌شان شدند. جنرال میلز نیز یکی دیگر از شرکت‌هایی است که گزارش داده‌اند، در اثر تمرین “‌بی‌حرکت نشستن‌”‌ و ایجاد اتاق مراقبه برای کارمندان، میزان نوآوری‌شان بهبود یافته‌ است. شرکت گوگل نیز برای کارمندان خود برنامه‌ای را به نام “‌درون‌ات را جستجو کن‌”‌ ایجاد کرده است و هم‌چنین، هزارتویی را نیز برای مراقبه‌های ذهن‌آگاه در هنگام راه رفتن ساخته است.‌”‌

۹. اضطراب را نابود،‌ و آرامش را تجربه خواهید کرد

حدود ۶.۸ میلیون آمریکایی از اختلال اضطراب فراگیر (GAD) رنج می‌برند؛ اگر شما حتی به این اختلال نیز مبتلا نشده باشید، دست‌کم احتمالا در اکثر روزها مسئله‌ای برای نگرانی در زندگی‌تان وجود دارد.

وقتی نگرانی به بخش معمول زندگی روزانه‌تان تبدیل می‌شود، می‌تواند به شما آسیب بزند؛ در اثر این آسیب ممکن است کیفیت خواب‌تان را از دست بدهید، دائما در تنش باشید، و ذهنی پر از تکاپو داشته باشید که لحظه‌ای آرام نمی‌نشیند.

سال‌های سال است که مراقبه به عنوان پادزهری برای اضطراب شناخته شده است. پژوهشگران مرکز پزشکی ویک فارست باپتیست آمریکا برای آزمایش این نظریه از پانزده داوطلب سالم استفاده کردند که دارای سطوحی از اضطراب معمول روزانه بودند. این شرکت کنندگان سابقه‌ی شرکت در تمرین‌های مراقبه را نداشتند. طبق گزارش‌های این مطالعه، بعد از حضور در چهار جلسه‌ی ۲۰ دقیقه‌ای در کلاس‌های مراقبه‌ی ذهن‌آگاه، اضطراب شرکت کنندگان در هر جلسه‌ی حضور در مراقبه، به اندازه‌ي قابل توجهی کاهش یافت.

اسکن‌های تصویر مغزی این شرکت کنندگان حاکی از این مسئله بودند که مراقبه با فعال کردن قشر سینگولیت قدامی، بخشی از مغز که به کنترل اضطراب کمک می‌کند، باعث تسکین اضطراب می‌شود. این اسکن‌ها، هم‌چنین، نشان دادند ماده‌ی خاکستری موجود در آمیگدال، بخشی از مغز که نقش مهمی در اضطراب و استرس بازی می‌کند، در اثر مراقبه کاهش یافته است.

۱۰. مغزتان برای همیشه جوان خواهد ماند

بیش‌تر عصب‌های موجود در مغز داخل مجموعه‌ای به نام ماده‌ی خاکستری هستند. داخل همین ماده‌ی خاکستری است که کارکردهای مهمی نظیر حافظه، هیجان‌ها، کلام، تصمیم‌گیری، و کنترل نفس وجود دارند.

بعد از رسیدن به ۳۰ سالگی، مغز به تدریج و به آهستگی کوچک می‌شود. ولی شواهد نشان می‌دهند،‌ آن‌هایی که با انجام مرتب تمرین‌های مراقبه مغزشان را در وضعیت خوبی نگه می دارند، از کوچک آن پیشگیری می‌کنند.

مطالعه‌ای در دانشگاه یوسی‌ال‌ای نشان داد، کاهش ماده‌ی خاکستری ناشی از افزایش سن در آدم‌هایی که به مدت طولانی مراقبه انجام داده‌اند، در مقایسه با آن‌هایی که به انجام مراقبه نپرداخته‌اند، به اندازه‌ی کم‌تری بوده است. حتی اسکن‌های مغزی از شرکت کنندگانی که به طور میانگین حدود ۲۰ سال به انجام مراقبه پرداخته‌اند نشان دادند، حجم ماده‌ی خاکستری در سراسر مغز آن‌ها بیش‌تر از حد انتظار بوده است.

فواید مراقبه ۱۱: در سازگاری با تغییرات فوق‌العاده عمل خواهید کرد

‌”‌انعطاف پذیری شناختی‌”‌ یکی از کارکرد حیاتی است که به عنوان توانایی بدن برای سازگار کردن رفتارهای خود در واکنش به تغییراتی شناخته می‌شود که در محیط اطراف انسان ایجاد می‌شوند.

تصور کنید به تازگی در کشور جدیدی شروع به زندگی کرده‌اید، سطح انعطاف پذیری شناختی‌تان سرعت سازگاری‌تان را با تمام تغییرات محیط اطراف‌تان، از قبیل قرار داشتن فرمان خودرو در سمت مخالف، یادگیری زبان محلی، و کشف کردن نکات ظریف فرهنگ جدید و غیره مشخص می‌کند.

طی مطالعه‌ای که در آن، انعطاف پذیری شناختی شرکت کنندگان از طریق برخی فعالیت‌ها تحت آزمایش قرار داده شد، دانشمندان دریافتند آدم‌هایی که مراقبه می‌کنند در مقایسه با آن‌هایی که این کار را انجام نمی‌دهند، از نظر انعطاف پذیری شناختی به اندازه‌ی قالب توجهی عملکرد بهتری داشتند. این مطالعه نشان داد، ذهن‌آگاهی ارتباط نزدیکی با بهبود انعطاف پذیری شناختی دارد.

بنابراین، اگر تاکنون در سازگاری با یک موقعیت جدید دچار مشکل بوده‌اید، شاید انجام اندکی مراقبه مشکل‌تان را حل کند.

۱۲. به تدریج در مبارزه با غم پیروز خواهید شد

نتایج بررسی پژوهشی که در ژانویه‌ی ۲۰۱۴ در نشریه‌ی انجمن پزشکی آمریکا در پزشکی داخلی منتشر شد، نشان دادند مراقبه به اندازه‌ی داروهای ضد افسردگی موثر بوده‌اند.

طبق یافته‌های مطالعه‌ی دیگری در خصوص مراقبه‌ی ذهن‌آگاه که توسط روانشناسان دانشگاه اکستر منتشر شدند، مراقبه برای افسردگی، از دارو یا مشاوره‌ نیز موثرتر است. این روانشناسان دریافتند، حدود ۷۵ درصد از بیماران بعد از چهار ماه انجام مراقبه به اندازه‌ای احساس بهبود پیدا کردند که از مصرف داروهای ضد افسردگی دست کشیدند.

حتی اگر از افسردگی بالینی نیز رنج نمی‌برید، ولی اندکی احساس غم یا شکست دارید، مراقبه می‌تواند حالات خلقی‌تان را بهبود ببخشد.

۱۳. قوی‌تر خواهید شد و درد کم‌تری احساس خواهید کرد

مراقبه‌ی ذهن‌آگاه در آزمایش‌های بالینی نشان داده است می‌تواند درد مزمن را تا ۵۷ درصد کاهش دهد؛ هم‌چنین مراقبه‌گران با سابقه می‌توانند درد خود تا ۹۰ درصد کاهش دهند. مطالعات روی اسکن‌های مغزی نشان می‌دهند،‌ مراقبه (مدیتیشن) می‌تواند از لحاظ فیزیکی ساختار مغز را به گونه‌ای تغییر دهد که دیگر سطوح مشابه‌ای از شدت درد را احساس نکند.

امروزه، کلینیک‌های بیمارستانی درد برای کمک به بیماران مبتلا به تمام انواع بیماری‌ها از قبیل سرطان، آرتریت، و بیماری قلبی انجام مراقبه‌ی ذهن‌آگاه را تجویز می‌کنند.

شما نیز، مانند بسیاری از مطالعاتی که در خصوص فواید مراقبه به پژوهش پرداخته‌اند، می‌توانید نتایج انجام مراقبه را در یک چارچوب زمانی کوتاه مشاهده کنید؛ حتی اگر پیش‌تر هرگز این کار را انجام نداده باشید.

دانشمندان دانشگاه ویک فارست طی یک مطالعه‌، از ۱۵ شرکت کننده‌ی سالم، هم زمان با القاء درد، اسکن مغزی تهیه کردند. این شرکت کنندگان ظرف چهار روز پس از انجام اسکن‌ها مغزی، با کمک یک مربی مجاز به انجام مراقبه‌ی ذهن‌آگاه پرداختند؛ در روز پنجم، میزان شدت احساس درد این شرکت کنندگان در حین انجام مراقبه،‌ در مقایسه با شرکت کنندگان گروه کنترل، تا حدود ۴۰ درصد کم‌تر بود.

فواید مراقبه ۱۴: توانایی‌تان در کنترل نفس یک پله بیش‌تر می‌شود

اگر هنگامی که رژیم لاغری گرفته‌اید، دائما برای خوردن بستنی وسوسه می‌شوید، یا هر گاه که برای ترک سیگار تلاش می‌کنید، وسوسه‌ی سیگار جان‌تان را به لب می‌رساند، احتمالا مراقبه همان چیزی است که به آن نیاز دارید و می‌تواند کنترل نفس بیش‌تری به شما بدهد.

در حقیقت، مراقبه (مدیتیشن) حتی می‌تواند به آدم‌ها کمک کند از شر بسیاری از انواع اعتیاد خلاص شوند. مراقبه قشر سینگولیت قدامی و پیش‌پیشانی را فعال می‌کند؛ این بخش‌ها در مغز با کنترل نفس ارتباط دارند.

نتایج یک مطالعه نشان دادند، آدم‌های سیگاری که مجموعا طی دو هفته حدود ۵ ساعت مراقبه انجام دادند، در مقایسه با گروه دیگری از سیگاری‌‌ها که مراقبه انجام نداده بودند، حدود ۶۰ درصد کم‌تر سیگار کشیدند.

۱۵. میزان حس شادکامی‌تان نیز یک پله بالاتر خواهد رفت

اگر تا به حال حس دلپذیر و پر انرژی دوندگان (runners high) را تجربی کرده باشید، حتما می‌دانید ترشح اندورفین در مغز چه حس خوبی به همراه دارد. با این‌که اندورفین پیام‌رسان‌های عصبی هستند که بدن از آن‌ها به عنوان مسکن طبیعی درد استفاده می‌کند، این هورمون‌ها در ایجاد حس شادی عمومی که گاهی اوقات به سراغ‌مان می‌آید نیز نقش دارند.

هنگامی که طی یک مطالعه، ۱۱ دونده‌ی حرفه‌ای و ۱۲ مراقبه‌گر آموزش دیده با یکدیگر مقایسه شدند، دانشمندان دریافتند سطوح اندورفین در بدن اعضای هر دو گروه،‌ بعد از دویدن و انجام مراقبه، ‌به اندازه‌ی قابل توجهی افزایش یافت. نکته‌ی جالب‌تر این‌که، با اندازه‌گیری اثرات دلپذیر ترشح اندورفین در هر دو گروه، دانشمندان مشاهده کردند که میزان این اثر در گروه مراقبه بیش‌تر بوده است.

حتی از همه بهتر این‌که، وقتی مراقبه انجام می‌دهید، حقیقتا زمان و فضایی برای فکر کردن به هدف و آن‌چه به شما انگیزه می‌دهد، در اختیار خواهد داشت. و در نتیجه، هنگامی که هدف از زندگی را پیدا کنید، حتی از این هم شادتر خواهید شد!

مقاله‌ی زیر را حتما مطالعه کنید و به آن‌چه انگیزه‌تان را بالاتر می‌برد، پی ببرید؛ به این ترتیب، شادکامی‌تان دو برابر خواهد شد:

۱۵ کار انگیزه بخش برای موفقیت که باید هر روز انجام دهید

آسان‌ترین راه برای شروع مراقبه

گذشته از تمام فواید مراقبه (مدیتیشن)، انجام این کار بسیار آسان است و واقعا می‌توانید همین الان آن را انجام دهید.

در این بخش، به دستورالعمل بسیار سریع و آسانی اشاره می‌کنید که برای شروع تجربه‌ی فواید مراقبه می‌توانید به سرعت از آن استفاده کنید:

۱. ۵ الی ۱۰ دقیقه از وقت‌تان را خالی کنید.
۲. مکان امن و راحتی پیدا کنید که چیزی برای پرت کردن حواس‌تان نداشته باشد.
۳. به راحتی روی صندلی یا کف زمین بنشینید و کمرتان را صاف کنید.
۴. چند نفس عمیق بکشید؛ از راه بینی هوا را داخل بدهید و از دهان خارج کنید.
۵. چشم‌های‌تان را ببندید یا با تمرکز زیاد به چیز خاصی خیره شوید.
۶. به طور طبیعی نفس بکشید و تمرکزتان را به آرامی به نفس کشیدن‌تان معطوف کنید.
۷. اگر ذهن‌تان دائما منحرف می‌شود، آن را مجددا به آرامی به نفس کشیدن‌تان متمرکز کنید.
۸. در پایان مراقبه، پیش از آن‌که بلند شوید و به کارهای‌تان برسید، لحظه‌ی کوتاهی اجازه دهید اثرات مراقبه بر احساس‌تان نفوذ کند.

اگر برای انجام مراقبه به دستورالعمل‌های تصویری نیاز دارید یا به یادگیری چیزهای بیش‌تری درباره‌ی مراقبه علاقه‌مند شده‌اید، Headspace اپلیکیشن شگفت‌انگیزی است که می‌توانید مرتبا از آن کمک بگیرید. این برنامه به روش شگفت‌انگیزی تمام مسائل مربوط به مراقبه را توضیح می‌دهد و مرحله به مرحله چگونگی انجام این کار را برای‌تان شرح می‌دهد. با کمک این برنامه، حتی اگر به طور کلی با این مفهوم ناآشنا باشید، می‌توانید آن را به خوبی فرا بگیرید.

مسیری برای رسیدن به بهترین وضعیت

بهترین راه‌حل برای شادکامی بیش‌تر در زندگی، این نیست که سعی کنید کارهای‌تان را آسان‌تر کنید،‌ بلکه این است که خودتان را قوی‌تر کنید. مراقبه (مدیتیشن) قدرت روانی مورد نیازتان را فراهم می‌کند و وضعیت‌تان را بهبود می‌بخشد.

تصور کنید، روزتان را با احساس آمادگی و توان مبارزه با دشواری‌های پیش رو آغاز می‌کنید. استرس دائما اطراف‌تان پرسه می‌زند، ولی شما آن را در اختیار می‌گیرد و به دورترین فاصله‌ی ممکن از خودتان می‌فرستید.

قادر خواهید بود بر مهم‌ترین چیزهای زندگی‌تان تمرکز کنید و دقیقا احساس می‌کنید دوباره به خودتان آمده‌اید. احساس می‌کنید در نخستین روزهای زندگی‌تان هستید. دیگر مثل یک زامبی بی‌مغز نیستید که با گیجی و خیرگی مسیر زندگی را طی می‌کند. در نهایت، می‌توانید زندگی کنید، نه این‌که فقط وجود داشته باشید.

بنابراین، لحظه‌ای وقت بگذارید، و بودن در آن لحظه‌ را تمرین کنید و در آن غوطه‌ور شوید. حالا دیگر کاملا می‌دانید چگونه زندگی‌تان را زیبا نگه دارید.

اگر به توصیه‌های بیش‌تری برای احساس شادی در تمام روزهای زندگی‌تان نیاز دارید، ۸ راز شاد زیستن که نمی دانستید مطلب فوق‌العاده‌ای است که از خواندن آن لذت خواهید برد!


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده- امیر رضا مصطفایی

منبع:lifehack

فواید مراقبه: ۱۵ تاثیر مدیتیشن در افزایش قدرت مغز،تمرکز و بهبود روحیه


نوشته فواید مراقبه: ۱۵ تاثیر مدیتیشن در افزایش قدرت مغز،تمرکز و بهبود روحیه اولین بار در مجله کسب و کار بازده پدیدار شد.

تنفس از دهان: ۱۰ نکته درباره علائم، فواید، عوارض و درمان تنفس با دهان

تنفس، اکسیژن مورد نیاز بدن را برای ادامه‌ی زندگی تامین می‌کند. به علاوه، این کار به بدن امکان می‌دهد دی‌اکسید کربن و سایر مواد زائد را نیز از خود خارج کند. انسان دو مسیر برای رساندن هوا به ریه‌های‌اش دارد – بینی و دهان. آدم‌های سالم از هر دو راه بینی و دهان برای تنفس استفاده می‌کنند. تنفس از دهان تنها وقتی ضروری است که بینی به دلیل بروز آلرژی (حساسیت) یا سرماخوردگی دچار گرفتگی شده باشد. هم‌چنین، هنگام انجام فعالیت‌های بدنی سنگین، تنفس دهانی می‌تواند به بدن کمک کند اکسیژن را سریع‌تر به ماهیچه‌ها بفرستد.

با این حال، تنفس دائمی از راه دهان، مثلا حتی هنگام خواب، می‌تواند به بروز مشکلاتی منجر شود. تنفس دهانی در کودکان می‌تواند باعث ناهنجاری دندانی، تغییر شکل صورت، یا عدم رشد مناسب شود. تنفس دهانی مزمن در بزرگسالان نیز می‌تواند به بوی بد دهان و بیماری لثه منجر شود و علائم سایر بیماری‌ها را نیز تشدید کند.

تنفس از دهان

۱. فواید تنفس از دهان

وقتی تنفس دهانی به صورت یک عادت در بیاید، می‌تواند عوارض جانبی و مضری در بر داشته باشد که در بخش‌های پیش رو در این مقاله به آن‌ها اشاره خواهیم کرد. ولی تنفس از راه دهان در برخی شرایط خاص می‌تواند مفید نیز باشد. در این بخش به فواید تنفس ارادی از راه دهان اشاره می‌کنیم:

الف. ورود هوای بیش‌تر به دستگاه تنفسی

یک قانون ساده‌ی فیزیک؛ دهان ورودی بزرگ‌تری است و می‌تواند هوای بیش‌تری را وارد بدن کند – و هم‌چنین، هوای بیش‌تری را نیز از ریه‌ها خارج کند. در برخی از سطوح ورزش‌های سنگین، بیش‌تر ورزشکاران به جای بینی از راه دهان نفس می‌کشند – حتی اگر به طور ارادی تلاش کنند فقط از طریق بینی تنفس کنند.

دلیل این مسئله خلاصی از شر دی‌اکسید کربن است. دی‌اکسید کربن محصولی جانبی است که از تجزیه‌ و متابولیسم (سوخت و ساز) انرژی به وجود می‌آید. و هر چه فعالیت بدنی شدیدتر باشد، دی‌اکسید کربن بیش‌تری در خون ایجاد می‌شود.

هم‌چنین، دی‌اکسید کربن محرک‌ اصلی مرکز تنفسی در مغز به شمار می‌رود. در واقع، دلیل اصلی تحریک نیاز بیش‌تر برای تنفس، تجمع دی‌اکسید کربن است، نه کمبود اکسیژن.

ب. دفع میزان بیش‌تری از دی‌اکسید کربن

نشانه‌ای که وادارمان می‌کند برای افزایش ورود هوا از راه دهان نفس بکشیم، حاصل از افزایش سطوح دی‌اکسید کربن در بدن است. وجود میزان بیش از اندازه‌ی دی‌اکسید کربن، و نه کمبود اکسیژن،‌ به عنوان محرک اصلی مرکز تنفسی در مغز به شمار می‌رود که باعث می‌شود دفعات و حجم تنفس افزایش یابد.

در طول انجام فعالیت‌‌های سنگین، در مقایسه با حالت استراحت یا انجام فعالیت‌های سبک‌تر، میزان بیش‌تری دی‌اکسید کربن و اسید لاکتیک در بدن تولید می‌شود. هر دوی این عوامل باعث اسیدی‌تر شدن محیط خون می‌شوند. برای بهبود کارکرد دستگاه‌های بدن، همیشه باید سطح اسیدی خون (pH) در دامنه‌ی محدودی حفظ شود.

یکی از راه‌های کاربردی و موثر برای بازگرداندن سطح pH به حالت سابق، تنفس بیش‌تر و دفع هر چه بیش‌تر دی‌اکسید کربن از راه تنفس است.

پ. آماده‌سازی بدن برای فعالیت

تنفس دهانی باعث تحریک پاسخ جنگ یا گریز در بدن می‌شود؛ به این ترتیب، بدن می‌تواند شرایط مورد نیاز را برای انجام فعالیت سنگین فراهم کند. در این شرایط، ضربان قلب افزایش می‌یابد و بدن برای انجام یک فعالیت سنگین آماده می‌شود.

ت. کمک به سریع‌تر دویدن

شاید تاکنون به این نکته پی برده باشید که اگر سعی کنید فقط از راه بینی نفس بکشید، سرعت دویدن‌تان محدود می‌شود. ورودی‌های هوا از طریق بینی بسیار کوچک هستند؛ این حجم از هوا، برای بسیاری از آدم‌ها، به اندازه‌ای کافی نیست که به آن‌ها در دفع دی‌اکسید کربن اضافه‌ی تولید شده در حین انجام فعالیت‌های سنگین کمک کند.

ث. آسان‌تر شدن انجام فعالیت‌های بدنی

افزایش سطوح دی‌اکسید کربن در خون میزان فشار وارده را در هر سطحی از شدت فعالیت بدنی یا در هر سرعتی از دویدن بر بدن افزایش می‌دهد. تنفس دهانی به شما امکان می‌دهد از شر دی‌اکسید کربن اضافی خلاص شوید؛ و به این ترتیب، انجام فعالیت‌های بدنی سنگین برای‌تان آسان‌تر خواهد شد.

۲. تنفس از راه بینی چه فوایدی به همراه دارد؟

معمولا آدم‌ها به اهمیت تنفس از راه بینی آن چنان توجه نمی‌کنند – مگر زمانی که دچار سرماخوردگی سختی شده باشند. گرفتگی بینی می‌تواند کیفیت زندگی را پایین بیاورد. هم‌چنین، این وضعیت می‌تواند بر کیفیت خواب، و به طور کلی، کارکرد بدن تاثیر بگذارد.

بینی اکسید نیتریک تولید می‌کند، و از این طریق، توانایی ریه‌ها را برای جذب اکسیژن بهبود می‌بخشد. اکسید نیتریک باعث افزایش توانایی انتقال اکسیژن به سراسر بدن، از جمله داخل قلب، می‌شود. این ماده ماهیچه‌ی صاف عروقی را آرام می‌کند و به عروق خونی امکان می‌دهد گشادتر شوند. به علاوه، اکسید نیتریک دارای خواص ضد قارچی، ضد ویروسی، ضد انگلی، و ضد باکتری است. این ماده به دستگاه ایمنی بدن در مبارزه علیه عفونت‌ها نیز کمک می‌کند.

فواید تنفسی از راه بینی

الف. بینی مانند یک فیلتر عمل می‌کند و ذرات کوچک موجود در هوا، از جمله گرده‌های گل، را نگه می‌دارد.
ب. بینی به هوای ورودی رطوبت می‌بخشد تا از بروز خشکی در ریه‌ها و لوله‌های برونش (نایژه‌ها) پیشگیری کند.
پ. بینی باعث می‌شود هوای سرد ورودی، پیش از رسیدن به ریه‌ها، گرم شود و به دمای بدن برسد.
ت. تنفس از راه بینی باعث افزایش مقاومت جریان هوا در مجاری تنفسی می‌شود؛ و در نتیجه، با حفظ قابلیت ارتجاعی ریه‌ها، میزان جذب اکسیژن را افزایش می‌دهد.

۳. چگونه متوجه شویم که با دهان نفس می‌کشیم؟

ممکن است تشخیص این‌که به جای بینی از راه دهان تنفس می‌کنیم، دشوار باشد؛ به خصوص هنگامی که خواب هستیم. آدم‌هایی که شب‌ها از راه دهان نفس می‌کشند، ممکن است علائم زیر را از خود بروز دهند:

الف. خروپف
ب. خشکی دهان
پ. بوی بد دهان (هالیتوز)
ت. خشونت یا گرفتگی صدا
ث. احساس خستگی یا زودرنجی هنگام بیدار شدن از خواب
ج. خستگی مفرط و مزمن
چ. مه مغزی
ح. سیاه شدن زیر چشم

علائم تنفس دهانی در کودکان

به علاوه، لازم است مادرها و پدرها به نشانه‌های ابتلا به تنفس دهانی در کودکان‌شان توجه کنند. کودکان ممکن است قادر نباشند مادر و پدرشان را از وجود این علائم مطلع کنند. کودکان نیز مانند بزرگسالانی که دچار تنفس دهانی هستند، ممکن است با دهان باز نفس بکشند و هنگام خواب خروپف کنند. کودکانی که بیش‌تر اوقات از راه دهان نفس می‌کشند ممکن است علائم زیر را از خود بروز دهند:

الف. سرعت رشد آهسته‌تر نسبت با سایر کودکان
ب. زودرنجی
پ. افزایش میزان گریه‌های شبانه
ت. لوزه‌های بزرگ
ث. لب‌های خشک و ترک خورده
ج. مشکل در حفظ تمرکز در مدرسه
چ. خواب‌آلودگی در طول روز

برخی از کودکانی که در مدرسه با مشکل تمرکز مواجه هستند، ممکن است به اشتباه دچار اختلال کم توجهی یا بیش فعال تشخیص داده شوند.

۴. چه عواملی باعث تنفس دهانی می‌شوند؟

علت اصلی بسیاری از موارد تنفس دهانی وجود انسداد در مجاری بینی است (انسداد تمام مجرا با بخشی از آن). به عبارت دیگر، وجود چیزی در مجاری بینی از عبور روان هوا در این مجاری جلوگیری می‌کند. اگر بینی‌تان مسدود باشد، بدن به طور خودکار به تنها گزینه‌ی دیگر برای تامین اکسیژن مورد نیاز خود متوسل می‌شود – دهان.

علت‌های زیادی برای گرفتگی بینی وجود دارند. از جمله:

الف. گرفتگی بینی ناشی از آلرژی‌ها، سرماخوردگی، یا عفونت سینوسی
ب. بزرگ شدن لوزه‌ی سوم یا آدنوئید
پ. بزرگ شدن لوزه‌ها
ت. انحراف تیغه بینی
ث. پولیپ بینی، یا رشد خوش‌خیم بافت دیواره‌ی پوششی بینی
ج. بزرگ شدن استخوان شاخک بینی
چ. وجود مشکل در شکل بینی
ح. وجود مشکل در شکل و اندازه‌ی استخوان آرواره
خ. آپنه انسدادی خواب، وضعیتی پزشکی که در آن، تنفس در دوره‌های کوتاهی در هنگام خواب به طور غیر ارادی متوقف می‌شود
د. وجود تومور (وضعیتی نادر)

برخی از آدم‌ها حتی بعد از بر طرف شدن گرفتگی بینی‌شان، به تنفس از راه دهان به جای بینی عادت می‌کنند. این مسئله برای برخی آدم‌های مبتلا به آپنه‌ی خواب ممکن است به یک عادت تبدیل شود، و برای تامین اکسیژن مورد نیاز بدن‌شان دائما با دهان باز نفس بکشند.

هم‌چنین، استرس و اضطراب نیز می‌توانند باعث شوند آدم‌ها به جای بینی از راه دهان نفس بکشند. استرس باعث فعال شدن دستگاه عصبی سمپاتیک می‌شود؛ این مسئله نیز باعث می‌شود به صورت سطحی، سریع، و غیر طبیعی نفس بکشیم.

۵. عوامل خطر بروز تنفس دهانی کدام‌اند؟

هر آدمی ممکن است به عادت تنفس از راه دهان گرفتار شود؛ ولی برخی وضعیت‌های خاص می‌توانند احتمال آن را افزایش دهند. وضعیت‌هایی از جمله:

الف. آلرژی‌های مزمن
ب. التهاب مخاط بینی آلرژیک
پ. عفونت‌های سینوسی مزمن یا عود کننده
ت. بیماری آسم
ث. استرس و اضطراب مزمن

۶. نحوه‌ی تشخیص وضعیت تنفس دهانی

آزمایش معینی برای تشخیص تنفس دهانی وجود ندارد. پزشک ممکن است از طریق معاینات فیزیکی و مشاهده‌ی سوراخ‌های بینی، یا هنگام معاینه‌ی بیمار برای یافتن علت‌ گرفتگی دائم بینی بتواند تنفس دهانی را تشخیص دهد. در این شرایط،‌ پزشک ممکن است سوالاتی در خصوص کیفیت خواب، خروپف، مشکلات سینوسی، و مشکلات تنفسی از بیمار بپرسد.

دندان پزشک نیز ممکن است در طول معاینه‌ی معمولی دندان‌ها، با مشاهده‌ی پوسیدگی دندان، بیماری لثه، یا بوی بد دهان، به ابتلای فرد به تنفس دهانی پی ببرد. چنان‌چه پزشک یا دندان پزشک متوجه‌ی وجود تورم در لوزه‌ها، پولیپ بینی، یا سایر وضعیت‌ها شوند، ممکن است بیمار را نزد یک متخصص گوش و حلق و بینی بفرستند تا ارزیابی‌های کامل روی بیمار انجام شود.

۷. آیا تنفس دهانی می‌تواند به مشکلاتی برای سلامتی منجر شود؟‌

تنفس دهانی به شدت باعث خشک شدن دهان می‌شود. خشکی دهان باعث می‌شود محیط دهان به اندازه‌ی کافی بزاق برای از بین بردن باکتری‌ها نداشته باشد. این مسئله می‌تواند به وضعیت‌های زیر منجر شود:‌

الف. بوی بد دهان (هالیتوز)
ب. بیماری‌ پیوره، نظیر التهاب لثه و پوسیدگی دندان
پ. عفونت‌های گلو و گوش

تنفس دهانی ممکن است به کاهش سطح اکسیژن در خون منجر شود. همین مسئله نیز می‌تواند با افزایش فشار خون و بروز نارسایی قلبی در ارتباط باشد. هم‌چنین، مطالعات نشان داده‌اند، تنفس دهانی ممکن است باعث ضعف کارکرد ریه، و تشدید علائم و وخامت بیماری آسم در آدم‌ها شود.

تنفس دهانی در کودکان نیز می‌تواند به بروز ناهنجاری‌های فیزیکی و مشکلات شناختی منجر شود. کودکانی که تنفس دهانی‌شان درمان نشود ممکن است دچار مشکلات زیر شوند:

الف. دراز و باریک شدن صورت
ب. جمع شدن لب‌ها
پ. لبخند لثه‌ای (دیده شدن لثه‌ها هنگام خنده)
ت. ناهنجاری‌های دندانی، شامل جلو آمدن بیش از حد دندان‌های پیشین بالایی روی دندان پایین و روی هم افتادگی دندان‌ها
ث. به هم ریختن شکل طبیعی دهان و دندان‌ها

به علاوه، کودکانی که از راه دهان نفس می‌کشند، معمولا خواب شبانه‌ی با کیفیتی ندارند. بد خوابی نیز می‌تواند به وضعیت‌های زیر منجر شود:‌

الف. رشد ضعیف
ب. عملکرد درسی ضعیف
پ. ناتوانی در حفظ تمرکز
ت. ابتلا به اختلالات خواب

۸. تنفس دهانی را چگونه می‌توان درمان کرد؟‌

انتخاب روش درمانی برای تنفس دهانی به علت‌های بروز این مشکل بستگی دارد. برای درمان گرفتگی بینی ناشی از سرماخوردگی و آلرژی می‌توان از داروهای زیر استفاده کرد:

الف. داروهای ضد احتقان بینی
ب. آنتی هیستامین‌ها
پ. استفاده از اسپری‌های بینی تجویزی یا بدون نسخه‌ی استروئیدی

استفاده از چسب‌های بینی نیز می‌تواند به باز شدن مجاری بینی و اصلاح تنفس کمک کند. چسب‌ها یا سایر وسایلی که به آن‌ها ‌”‌بازکننده‌ی سوراخ بینی‌”‌ گفته می‌شود نیز می‌توانند به کاهش مقاومت در برابر جریان هوا و آسان‌تر کردن تنفس از راه بینی کمک کنند.

چنان‌چه دچار آپنه انسدادی خواب شده باشید، پزشک احتمالا از شما می‌خواهد شب‌ها هنگام خواب از ماسک صورت مخصوصی استفاده کنید؛ به این روش درمانی فشار جریان هوای همواره مثبت گفته می‌شود. این روش درمانی هوا را از طریق ماسک مخصوص مستقیما وارد بینی و دهان می‌کند. فشار هوای حاصل از این ماسک تنفسی از جمع شدن و گرفتگی مجاری تنفسی پیشگیری می‌کند.

جراحی و خارج کردن لوزه‌ها و آدنوئید متورم می‌تواند به درمان تنفس دهانی در کودکان کمک کند. هم‌چنین، دندان پزشک ممکن است به مادرها و پدرها توصیه کند از وسیله‌ی خاصی که برای گشاد کردن سقف دهان و کمک به باز کردن سینوس‌ها و مجاری بینی طراحی شده است،‌ برای کودکان‌شان استفاده کنند.

هم‌چنین، براکت‌ها و سایر روش‌های درمانی ارتودنسی نیز ممکن است به درمان علت‌های نهفته‌ی تنفس دهانی کمک کنند.

۹. تنفس دهانی می‌تواند چه تاثیراتی بر سلامت آدم‌ها در بلند مدت داشته باشد؟‌

درمان به موقع تنفس دهانی در کودکان می‌تواند از بروز اثرات منفی بر رشد صورت و دندان‌های آن‌ها پیشگیری کند، یا احتمال‌ آن را کاهش دهد. کودکانی که برای کاهش تنفس دهانی تحت جراحی یا سایر روش‌های مداخله‌ای قرار می‌گیرند، دارای سطح انرژی، رفتار، عملکرد درسی، و رشد بهتری خواهند بود.

از سویی دیگر، عدم درمان تنفس دهانی می‌تواند به پوسیدگی دندان و بیماری‌های لثه منجر شود. هم‌چنین، بد خوابی ناشی از تنفسی دهانی نیز می‌تواند کیفیت زندگی فرد را کاهش دهد و استرس وی را تشدید کند.

۱۰. نحوه‌ی پیشگیری از تنفس دهانی

همواره نمی‌توان از بروز تنفس دهانی مزمن ناشی از وجود مشکلاتی در شکل صورت و بینی پیشگیری کرد. اگر بینی‌تان به دلیل آلرژی یا عفونت‌های دستگاه تنفسی دائما دچار گرفتگی می‌شود،‌ جهت پیشگیری از تبدیل تنفس دهانی به یک عادت مضر می‌توانید اقداماتی را انجام دهید. توصیه می‌شود به سرعت با گرفتگی بینی یا خشکی بینی‌تان مقابله کنید. برخی نکات برای پیشگیری از تنفسی دهانی عبارت هستند از:

الف. استفاده از اسپری نمکی در طول مسافرت‌های هوایی یا دریایی طولانی
ب. استفاده از اسپری نمکی بینی و داروهای ضد احتقان یا ضد آلرژی به محض مشاهده‌ی نشانه‌هایی از بروز آلرژی یا سرماخوردگی
پ. خوابیدن به پشت به گونه‌ای سر بالاتر از بدن قرار بگیرد تا مجاری تنفسی باز شوند و تنفس از راه بینی آسان‌تر شود
ت. حفظ پاکیزگی محیط خانه و از بین بردن عوامل آلرژی‌زا
ث. نصب تجهیزات تصفیه‌ی هوا در دستگاه‌های تهویه‌ و گرمایشی خانه جهت پیشگیری از انتشار عوامل آلرژی‌زا در خانه
ج. تمرین ارادی تنفس از طریق بینی در طول روز جهت کمک به ایجاد عادت برای تنفس از راه بینی

اگر دچار استرس و اضطراب هستید، انجام تمرینات یوگا یا مراقبه (مدیتیشن) می‌تواند برای‌تان بسیار مفید باشد. انجام تمرینات یوگا برای آدم‌هایی که به دلیل تحمل استرس از راه دهان تنفس می‌کنند بسیار مفید است، زیرا این کار بر تنفس عمیق از راه بینی تمرکز دارد. روش‌های بازسازی کننده‌ی یوگا برای فعال کردن دستگاه عصبی پاراسمپاتیک و بهبود تنفس عمیق و آهسته از طریق بینی طراحی شده‌اند.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده- امیر رضا مصطفایی

منبع:runbetternow و healthline

تنفس از دهان: ۱۰ نکته درباره علائم، فواید، عوارض و درمان تنفس با دهان


 

نوشته تنفس از دهان: ۱۰ نکته درباره علائم، فواید، عوارض و درمان تنفس با دهان اولین بار در مجله کسب و کار بازده پدیدار شد.

تغذیه در بارداری: ۲۵ ابر خوراکی برای زنان باردار

بارداری مثل یک سفر پر ماجرا است، که مادران آینده را ملزم می‌کند سالم غذا بخورند و تغذیه‌ی درستی داشته باشند. اما، برای یک زن اینکه چه چیزی باید بخورد و چه چیزی نباید بخورد، امری دشوار است. او این مسئولیت اعصاب خردکنِ مصرف درست و مغذی را درک می‌کند، به ویژه به خاطر این که مجبور است به جای دو نفر غذا بخورد. با شروع سه ماهه‌ی دوم بارداری، باید ۳۰۰ کالری به رژیم غذایی روزانه‌تان اضافه کنید. برای رشد سالم جنین، در اینجا بعضی از ابرخوراکی‌های حیرت انگیز برای تغذیه در بارداری را فهرست کرده‌ایم. تا انتهای مقاله با همراه باشید.

تغذیه در بارداری

بهترین خوراکی ها برای تغذیه در بارداری

۱. تخم مرغ

تخم مرغ مخزن پروتئین است که رشد جنین‌تان را بهبود می‌بخشد. همچنین اولین خوراکی مطلوب نوزاد نیز به شمار می‌رود. به علاوه، تخم مرغ سرشار از آهن، فولات، و کولین است. برای تقویت سلامتی‌تان املت، تخم مرغ آب‌پز، یا سرخ کرده مصرف کنید. خانم‌هایی که سطح کلسترول متعادلی دارند می‌توانند روزی یک یا دو عدد تخم مرغ مصرف کنند.

۲. آووکادو

آووکادو، که منبعی غنی از چربی‌های تک اشباع نشده، فولیک اسید، فیبر، پتاسیم، و چندین ویتامین است، برای مادران آینده خوراکی بسیار سالم و خوبی به حساب می‌آید.

۳. سالمون

سالمون که منبع خوبی از اسیدهای چرب امگا۳ است برای سلامتی مغز و چشم‌های جنین مفید است. به علاوه، بر خلاف سایر انواع ماهی‌ّها میزان جیوه‌ی کمی دارد؛ از این رو، برای مادران آینده بی‌خطر است.

تغذیه در بارداری ۴: موز

یک عدد موز را روی غلات صبحانه خرد کنید یا آن را به اسموتی خود اضافه کنید. این کار انرژی مداوم و سطح پتاسیم بالایی به بدن‌تان می‌دهد که از خستگی مفرط ناشی از بارداری پیشگیری می‌کند.

۵. لوبیا

لوبیا سرشار از فیبر است که حاوی مقدار کافی پتاسیم نیز هست. این یکی از چیزهای عالی برای بارداری است چون از مشکلات مربوط به دستگاه گوارش پیشگیری می‌کند.

۶. دانه‌ی چیا

این دانه‌ی سالم را روی اسموتی، سالاد، و غلات صبحانه بپاشید؛ یا آن را با ماست مخلوط کنید. امگا۳ و فیبر موجود در دانه‌ی چیا از افسردگی مربوط به بارداری پیشگیری می‌کند.

تغذیه در بارداری ۷: ماست

کلسیم موجود در ماست همان چیزی است که آن را برای زنان باردار به خوراکی مفیدی تبدیل می‌کند. به علاوه، این خوراکی سالم سرشار از پروتئین، ویتامین‌های B، و روی است که رشد استخوان‌های جنین را تقویت می‌کنند.

۸. جو دو سر

روزتان را با یک کاسه جو دو سر که روی آن میوه‌های تازه ریخته‌اید آغاز کنید. این خوراکی به بدن‌تان انرژی می‌دهد و به درمان حالت تهوع دوران بارداری کمک می‌کند. به علاوه، غنی بودن آن از ویتامین‌ B6، فیبر و پروتئین به رشد سالم جنین کمک می‌کند.

۹. سبزی‌ّهای برگ دار

سبزی‌های سبز تیره سرشار از مواد مغذی و آنتی اکسیدان‌هایی هستند که برای مادران آینده مفیدند. به عنوان مثال،  کلم کالی، بروکلی، مارچوبه، اسفناج، و … پتاسیم، فولات، کلسیم، و فیبر را فراهم می‌آورند که در حفظ سلامت مادر و جنین ضروری و مهم هستند.

تغذیه در بارداری ۱۰: توت‌ها

توت‌ها برای خانم‌های باردار عالی هستند چون سرشار از آنتی اکسیدان‌ّها، ویتامین C، و فیبر فراوان هستند. شما می‌توانید آن‌ها را به غلات صبحانه، یا ماست اضافه کنید تا خوراکی مختصر مغذی درست کنید.

۱۱. گوشت لخم

در دوران بارداری بدن زن‌ها (در حدود) ۲۵ گرم در روز به پروتئین بیشتر نیاز دارد تا به رشد کافی عضلات آن‌ها کمک شود. گوشت لخم حاوی پروتئین، ویتامین B،  و آهن فراوانی است که برای رشد جنین ضروری هستند.

۱۲. آب

برای پیشگیری از دهیدراته شدن بدن‌تان آب فراوان بنوشید. هشت تا ده لیوان آب در روز مشکل آماس مثانه و یبوست را بر طرف می‌کند.

۱۳. آب پرتقال

برای تقویت بدن‌تان با ویتامین C، پتاسیم و فولات روزانه یک لیوان آب پرتقال بنوشید. این کار به کنترل سلامت کلی شما کمک می‌کند.

۱۴. کینوآ

کینوآ مملو از پروتئین است که آن را به خوراکی بی‌نظیری برای مادران آینده تبدیل می‌کند. این خوراکی بنیه‌ی شما را قوی می‌کند و بدن‌تان را با انرژی بی‌پایان تقویت می‌کند.

۱۵. انار

دانه‌های قرمز و کوچک انار مملو از آنتی‌اکسیدان‌ها، ویتامین‌های E، A، C و حاوی پتاسیم است. به علاوه، محتوای آهن این میوه‌ی سالم از کم خونی بارداری پیشگیری می‌کند. برای پشت سر گذاشتن یک بارداری سالم مرتبا انار بخورید.

۱۶. قیصی (زردآلوی خشک شده)

این خوراکی سالم پر از فولیک اسید، آهن، کلسیم، پتاسیم، و منیزیم است. یک مشت از آن را بخورید تا اجابت مزاج‌تان در دوره‌ی بارداری تنظیم شود.

۱۷. کربوهیدرات‌ها

مقدار کافی کربوهیدرات بدن را از انرژی تمامی ناپذیر سرشار می‌سازد. در رژیم غذایی‌تان پاستا، نان و سیب زمینی بگنجانید.

۱۸. پنیر

به منظور پیشگیری از کرم خوردگی و پوسیدگی دندان، زنان باردار باید بعد از هر وعده‌ی غذایی کمی پنیر مصرف کنند. این کار به خنثی کردن اسیدهای دهان که ممکن است ورم لثه و پوسیدگی دندان ایجاد کنند کمک می‌کند، چون هر دو این مشکل ممکن است باعث زایمان زودرس شوند.

۱۹. شیر

به جای شیر گاو شیر سویا مصرف کنید، چون سرشار از ویتامین B و D و مملو از کربوهیدرات‌ها، کلسیم، و پروتئین است.

۲۰. گوجه فرنگی

گوجه فرنگی از بدن در برابر سنگ کلیه محافظت می‌کند. این سبزی بدن را استرس زدایی و سطح قند خون را تنظیم و سردرد را بر طرف می‌کند. به علاوه، حاوی ویتامین C و A فراوان است. این سبزی سالم را در رژیم غذایی خود بگنجانید.

۲۱. سیب زمینی شیرین

مقدار فراوان فولیک اسید در سیب زمینی‌های شیرین فقط برای زنان باردار مفید نیست، بلکه برای کسانی که قصد باردار شدن دارند نیز خوب است. به علاوه، این سیب زمینی سرشار از ویتامین E، B6، بتاکاروتن، پتاسیم، و آهن است که به رشد سالم سلول‌ها و بافت‌های جنینی کمک می کنند.

۲۲. ملون

این میوه سیستم ایمنی را تقویت و به پیشگیری از عفونت‌ها کمک می‌کند. در نتیجه، به حفظ سلامت زنان باردار کمک می‌کند. سوای این، مقدار ویتامین‌ّهای مختلف موجود در آن این میوه‌ را به خوراکی بی‌نظیری برای زنان باردار تبدیل می‌کند.

۲۳. توت فرنگی

 توت فرنگی سرشار از آهن است که به پیشگیری از خستگی مفرط بارداری کمک می‌کند. سوای این، مقدار ویتامین C بالای موجود در آن این میوه را به خوراکی بی نظیری برای بارداری تبدیل می‌کند.

۲۴. بادام

عموما آجیل‌ها مملو از انواع مختلفی از ویتامین‌ها، مواد معدنی، چربی‌های سالم، فیبر و پروتئین‌ها هستند که رشد جنین را تضمین می‌کنند. در میان تمام آجیل‌ها، بادام مغذی‌ترین آن‌ها به حساب می‌آیدد چون چربی‌های اشباع نشده‌ی موجود در آن رشد مغز جنین را تقویت می‌کنند.

۲۵. نخود

این نخودهای کوچک می‌توانند اثرات اعجاب انگیزی بر سلامت شما بگذارند، چون سرشار از فیبر و فولیک اسید است که برای هر زن بارداری ضروری هستند. به علاوه، منیزیم موجود در آن به بهبود جریان خون کمک می‌ کند.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده- کامروا ابراهیمی

منبع: homeremedyhacks

تغذیه در بارداری: ۲۵ ابر خوراکی برای زنان باردار


نوشته تغذیه در بارداری: ۲۵ ابر خوراکی برای زنان باردار اولین بار در مجله کسب و کار بازده پدیدار شد.

عوارض طب سوزنی: ۷ مهمترین خطرات طب سوزنی که باید بدانید

طب سوزنی در کنار فواید و تاثیرات مثبت‌اش بر سلامتی، دارای برخی عوارض جانبی است که شاید کمی ناخوشایند باشند. البته، هیچ یک از عوارض طب سوزنی تهدیدی برای زندگی بیمار به شمار نمی‌رود، و همگی معمولا زودگذر هستند. با این حال، بهتر است از مهمترین خطرات طب سوزنی آگاه باشید، تا اگر بعد از انجام طب سوزنی دچارشان شدید، بدانید این عوارض طبیعی هستند و چیزی برای نگرانی وجود ندارد.

عوارض طب سوزنی

شایع‌ترین اثرات جانبی طب سوزنی همان چیزهایی هستند که همه‌ی آدم‌ها به دنبال‌شان هستند: خواب بهتر، انرژی بیش‌تر، شفافیت ذهنی، گوارش بهتر، و استرس کم‌تر. یک یا چند مورد از این عوارض جانبی به طور معمول برای بسیاری از دریافت کنندگان طب سوزنی اتفاق می‌افتند.

هیچ یک از عوارض جانبی طب سوزنی تهدیدی برای زندگی بیمار به شمار نمی‌رود، و همگی معمولا زودگذر هستند. با این حال، دانستن این عوارض جانبی مفید است، زیرا در صورت ابتلا به آن‌ها، با توجه به آگاهی‌تان از طبیعی‌ بودن‌شان، نیازی به نگرانی وجود نخواهد داشت.

عوارض طب سوزنی

طبق شواهد تجربی، ممکن است بر اثر انجام طب سوزنی، یک یا چند مورد از هفت عارضه‌ی جانبی زیر برای بیمار اتفاق بیفتند.

۱. تشدید علائم بیماری

با این‌که بیش‌تر آدم‌ها بعد از انجام طب سوزنی بهبودی قابل توجهی در بیماری‌شان مشاهده می‌کنند، برخی از آن‌ها ممکن است پیش از آن‌که شاهد بهبود بیماری‌شان باشند، احساس ‌کنند علائم بیماری‌شان تشدید یافته است. در حوزه‌ی پزشکی طبیعی، معمولا به این وضعیت “‌بحران پیش از بهبودی‌”‌ گفته می‌شود. بحران پیش از بهبودی به این معنی است که بدن در مسیر رسیدن به بهبودی دچار برخی آشفتگی‌ها و عوارض می‌شود. این مسئله نه تنها می‌تواند باعث وخامت علائم فعلی بیماری شود، بلکه هم‌چنین ممکن است به عود امراضی که در گذشته تسکین یافته‌اند نیز بیانجامد.

طب سوزنی ظرفیت‌های درمانی درون بدن‌ بیمار را بیدار می‌کند. در نتیجه‌ی این اتفاق، نوعی آگاهی درونی از بدن بر بیمار مستولی می‌شود. این مسئله معمولا عواقب مثبتی به همراه دارد، ولی هم‌چنین می‌تواند باعث شود حساسیت یا عدم تحمل بیمار نسبت به آن‌چه در گذشته طبیعی به نظر می‌رسید، برانگیخته شود. به عنوان نمونه، یک فرد ممکن است به طور ناخودآگاه با انقباض و خم کردن شانه‌های‌اش، خود را با علائم استرس سازگار کند. ولی بعد از شرکت در جلسات درمانی طب سوزنی،‌ با بیدار شدن حس درونی بدن بیمار، تنش موجود در بخش فوقانی کمر و گردن وی به شدت نمایان شود.

این عوارض طب سوزنی خبر خوبی به همراه دارد و حاکی از آن است که همه چیز به سمت بهبودی پیش می‌رود. از نظر متخصصان طب سوزنی، این اتفاق به این معنی است که هدف اولیه برآورده شده است؛ یعنی این که در حال گذر از سطوحی چندگانه، از حالت گرفتگی به حالت رها شدگی، هستید.

۲. خستگی مفرط

آدم‌ها شاید بعد از انجام طب سوزنی دچار خستگی شدید شوند. معمولا گفته می‌شود طب سوزنی انرژی بدن را افزایش می‌دهد، ولی گاهی اوقات برخی اثرات طب سوزنی مدت زمان بیش‌تری در بدن باقی می‌مانند. در این شرایط، بدن به شما می‌گوید که از انرژی تخلیه شده است. احساس خستگی مفرط بعد از انجام طب سوزنی نباید نگران کننده باشد، و فقط نشانه‌ای هشدار دهنده است؛ به این معنی که به استراحت نیاز دارید.

اگر بعد از انجام طب سوزنی به این وضعیت دچار شدید،‌ فقط کافی است باقی روز را به استراحت بپردازید. هنگام شب به حمام بروید، و زود بخوابید. صبح فردا، تاثیرات ناشی از طب سوزنی و استراحت باعث می‌شوند احساس کنید دوباره متولد شده‌اید.

۳. احساس درد و ناراحتی

در بخش‌هایی از بدن که سوزن‌ در آن‌ها فرو می‌روند، ممکن است بعد از خروج این سوزن‌ها احساس درد و ناراحتی به وجود بیاید. طبق شواهد تجربی، این درد عموما در نقاطی روی دست‌ها و پاها، به خصوص روده‌ی بزرگ ۴ – نقطه‌ی طب سوزنی که بین انگشت شست و انگشت اشاره قرار دارد – ایجاد می‌شود. هم‌چنین اگر در طول انجام طب سوزنی، نقطه‌ی ماشه‌ای یا اشی رها شود، ممکن است در نواحی دور از نقاط فرو رفتن سوزن نیز دچار درد ماهیچه‌ای شوید.

درد و ناراحتی ناشی از انجام طب سوزنی معمولا ظرف ۲۴ ساعت از بین می‌رود. با وجود این، رها شدن نقاط ماشه‌ای بزرگ می‌تواند باعث به جا ماندن دردهایی شود که ممکن است چند روز نیز ادامه داشته باشند. پیش از ترک جلسه‌ی درمانی، بیش‌تر متخصصان طب سوزنی در این خصوص به شما هشدارهای لازم را خواهند داد.

۴. کبود شدگی

با این‌که احتمال ایجاد کبودی نسبت به ایجاد درد کم‌تر است، ولی در برخی موارد در اطراف محل‌های فرو رفتن سوزن در پوست، کبودی‌هایی مشاهده شده است. گاهی اوقات، ‌کبودی در اثر هماتوم ایجاد می‌شود؛ هماتوم به تجمع خون در یک محل گفته می‌شود که در طب سوزنی ممکن است بر اثر فرو رفتن سوزن در پوست ایجاد شود. متاسفانه، این کبودی‌ها در مقایسه با درد ناشی از سوزن‌ها، مدت زمانی بیش‌تر ماندگار هستند. با این حال،‌ به غیر از ایجاد مشکلاتی در خصوص زیبایی صورت یا بدن، این کبودی‌ها معمولا هیچ نگرانی در بر نخواهند داشت. دلیل بروز کبودی ناشی از انجام طب سوزنی مشخص نیست. بیمارانی وجود دارند که با هر نوع و اندازه‌ی سوزن یا هر روش طب سوزنی نیز همیشه دچار کبودی می‌شوند. (معمولا این کبودی‌ها در نقطه‌ی روده‌ی بزرگ ۴ ایجاد می‌شوند.) ولی اکثر آدم‌ها غالبا هرگز دچار کبودی نمی‌شوند.

۵. پرش ماهیچه‌ای

برخی از آدم‌ها هنگام انجام طب سوزنی، مثلا در ناحیه‌ی ماهیچه چهارسر ران دچار پرش می‌شوند. این پرش‌های ماهیچه‌ای ممکن است در نواحی فرو رفتن سوزن باشند یا در بخش‌های دیگر بدن ایجاد شوند. دلیل این مسئله آن چنان روشن نیست. برخی از آدم‌ها ممکن است به صورت غیر ارادی،‌ بعد از انجام یا در حین انجام طب سوزنی دچار این پرش‌ها شوند. این پرش‌ها در نواحی فرو رفتن سوزن‌ها، و در برخی موارد، به صورت تصادفی در سایر بخش‌های بدن، در نواحی دورتر از سوزن‌ها، نیز ایجاد می‌شوند.

پرش ماهیچه‌ای با اسپاسم کامل ماهیچه‌ای فرق می‌کند. چنان‌چه حین انجام طب سوزنی یا بعد از آن، دچار اسپاسم حاد ماهیچه‌ای، ‌به خصوص در ماهیچه‌های اطراف سوزن‌ها، شدید، به جای آن‌که بی‌دلیل این مشکل را تحمل کنید، فورا به فرد متخصص طب سوزنی اطلاع دهید. وی احتمالا قادر خواهد بود این مشکل را بر طرف کند.

۶. گیجی و سرگیجه

این اتفاق کاملا نادر است، ولی امکان آن وجود دارد – و در مواردی بسیار نادرتر، سرگیجه‌ی بعد از انجام طب سوزنی می‌تواند به بیهوشی نیز منجر شود. برخاستن سریع از روی میز طب سوزنی، و هم‌چنین انجام این کار با معده‌ی خالی می‌تواند باعث بروز گیجی و سرگیجه شود. به خاطر بسپارید، غذا خوردن یکی از کلیدی‌ترین کارهایی است که باید پیش از مراجعه برای انجام طب سوزنی به آن بپردازید.

پس از پایان یک جلسه‌‌ی طب سوزنی، اندکی صبر کنید و سپس به آهستگی از جای‌تان بلند شوید، و به آرامی وسایل‌تان را برای خروج جمع کنید. اگر بعد از انجام طب سوزنی دچار سرگیجه شدید، چند دقیقه‌ای در سالن انتظار مرکز طب سوزنی،‌ روی صندلی بنشینید و چند نفس عمیق بکشید. طب سوزنی را شاید بتوان یک تجربه‌ی فیزیکی و هیجانی شدید تلقی کرد؛ گاهی اوقات، بدن ممکن است دقیقا در لحظه‌ای که این روش درمانی به پایان می‌رسد، نتواند به طور کامل توان خود را باز یابد. بنابراین، جای نگرانی نیست، و فقط لازم است کمی به بدن‌تان وقت دهید تا به طور کامل بازیابی شود.

۷. تخلیه‌ی هیجانی

گاهی اوقات، برخی آدم‌ها در حین انجام طب سوزنی گریه می‌کنند. این گریه به خاطر احساس درد نیست، بلکه به این دلیل است که هیجان‌هایی که در طول زندگی سرکوب می‌شوند، توسط طب سوزنی به صورت آزادانه جریان پیدا می‌کنند. این تخلیه‌ی هیجانی که در طول انجام طب سوزنی ایجاد می‌شود، معمولا تجربه‌ی مثبتی است، ولی این مسئله به خصوص برای آدم‌هایی که در زندگی‌شان از لحاظ هیجانی خویشتن‌دار و سرد هستند، غافلگیر کننده خواهد بود.

به شدت حساس شدن یا قرار گرفتن در آستانه‌ی گریه در طول یک جلسه‌ی طب سوزنی، یا در روزهای بعد از آن، مسئله‌ای کاملا طبیعی است. هم‌چنین، نشانه‌ای از این مسئله است که طب سوزنی به اندازه‌ی کافی موثر بوده است. حتی اگر انگیزه‌تان از انجام طب سوزنی درمان یک بیماری جسمی بوده باشد، افزایش میزان ابراز هیجانی نشانه‌ای از پیشرفت فرایند درمانی است. از نظر متخصصان طب سوزنی، سلامت فیزیکی و هیجانی با یکدیگر در ارتباط هستند؛ بنابراین، تغییرات هیجانی نشان دهنده‌ی ایجاد تغییرات فیزیکی در آینده است.

با این‌که عوارض جانبی مذکور در این مقاله به ندرت ممکن است باعث نگرانی شوند، شما بهتر از دیگران از شرایط بدنی‌تان آگاه هستید. چنان‌چه احساس می‌کنید هر یک از این عوارض جانبی بیش از اندازه‌ شدید یا طولانی شده‌اند – یا بدن‌تان واکنش‌های منفی دیگری به جلسات درمانی طب سوزنی نشان می‌دهد – باید متخصص طب سوزنی را در جریان قرار دهید.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده- امیر رضا مصطفایی

منبع: huffpost

عوارض طب سوزنی: ۷ مهمترین خطرات طب سوزنی که باید بدانید


 

نوشته عوارض طب سوزنی: ۷ مهمترین خطرات طب سوزنی که باید بدانید اولین بار در مجله کسب و کار بازده پدیدار شد.

پیشگیری از بیماری: ۱۸ راز بیمار نشدن که نمی‌دانستید

ما در هر فصلی با هجوم برخی بیماری ها و مشکلات از سرماخوردگی و زکام و گلو درد گرفته تا عرق سوز و گرمازدگی و آلرژی روبه رو هستیم. بنابراین شناختن روش های پیشگیری از بیماری ها می تواند سلامت شما را در تمام ایام سال تضمین کند. در ادامه با ما همراه باشید تا ۱۸ راز بیمار نشدن را بدانید.

پیشگیری از بیماری

بهترین روش های پیشگیری از بیماری

۱. ماساژ بگیرید

کسانی که هرگز بیمار نمی‌شوند معمولا زیاد ماساژ می‌گیرند. ماساژ استرس و اضطراب را کاهش می‌دهد، سردردها را با حداقل می‌رساند، آسیب‌های ورزشی را درمان می‌کند، فشار خون و ضربان قلب را پایین می‌آورد، و به ایمن‌سازی بدن کمک می کند. ماساژ سوئدی به آرامسازی و تقویت انرژی‌تان کمک می‌کند؛ ماساژهای عمیق به رفع آسیب‌های عضلانی کمک می‌کنند؛ ماساژهای ورزشی به پیشگیری و درمان آسیب دیدگی‌ها کمک می‌کنند؛ و ماساژ تریگر پوینت (نقطه‌ی ماشه‌ای) بر قسمت‌هایی از الیاف‌های عضلات سفت شده تمرکز می‌کند.

۲. روابط دوستانه

برای پیشگیری از بیماری در اطراف خود شبکه‌ی اجتماعی مثبتی تشکیل دهید. داشتن دوستان خوب برای سلامتی بسیار خوب است. بر اساس گزارش کلنیک مایو، دوستان احساس تعلق و هدفمندی را افزایش می‌دهند، سطح شادمانی را تقویت می‌کنند، استرس را کاهش می‌دهند، اعتماد به نفس‌تان را افزایش می‌دهند، به مقابله با تروماها کمک می‌کنند و شما را تشویق می‌کنند عادات سبک زندگی ناسالم را تغییر دهید یا از آن‌ها دوری کنید. پس، دوستان را در اولویت قرار دهید و حتما شما هم در مقابل دوست خوبی برای آن ها باشید.

۳. دوش آب سرد

دوش آب سرد گرفتن یکی از رایج‌ترین راههای پیشگیری از بیماری است . ممکن است به نظرتان کار ترسناکی باشد، اما فایده‌های باورنکردنی برای سلامتی دارد. دوش آب سرد به کاهش میگرن، تقویت ریکاوری بعد از ورزش، بهبود روحیه، بهبود جریان خون، تقویت سیستم ایمنی و کاهش درد کمک می‌کند.

۴. مصرف ویتامین

به دنبال راهی هستید تا از آنفولانزای خوفناکی که دور تا دور محیط کارتان وجود دارد جان به در ببرید؟ هر روز ویتامین مصرف کنید. مصرف تمام مواد مغذی مورد نیاز بدن در روز تقریبا غیر ممکن است، به همین خاطر است که باید روزانه مکمل‌ مولتی ویتامین مصرف کنید. اگر تصادفا بیمار شدید، مکمل‌ّهای ویتامین C و قرص‌های روی را فراموش نکنید. مطابق گزارش  WebMD «مطالعات انجام شده نشان می‌دهند که ویتامین C می‌تواند طول دوره‌ی سرماخوردگی را به اندازه‌ی ۲۴ تا ۳۶ ساعت کاهش دهد.» و از طرفی که اثبات شده است روی طول دوره‌ی سرماخوردگی‌ را کاهش می‌دهد.

۵. خوردن سیر بیشتر

سیر سرشار از آنتی اکسیدان است، که به تقویت سیستم ایمنی کمک می‌کنند. از این رو «سیر یک آنتی اکسیدان قوی با خواص ضد باکتریایی، ضد ویروسی، و آنتی بیوتیکی است. برای سرماخوردگی‌ها و آنفولانزاها نیز اثرات ضد احتقان و خلط آور به همراه دارد. برای بهره بردن از این نوع درمان کافی است پوست سیر را بکنید، بعد آن را بکوبید و به صورت خام مصرف کنید.

پیشگیری از بیماری ۶: نگرش مثبت

کسانی که هرگز بیمار نمی‌شوند مثبت اندیش و خوشبین هستند. مواجهه با دشواری‌های زندگی از طریق حفظ نگرشی مثبت به اجتناب از استرس غیر صروری که می‌تواند اساسا شما را بیمار سازند کمک می‌کند. به نیمه‌ی پر لیوان نگاه کردن به شما کمک خواهد کرد راحت‌تر با بیماری مقابله کنید و جلوی نگرانی را بگیرید. آدم‌های مثبت با انگیزه‌تر هستند. آن‌ها از آدم‌های منفی سالم‌تر هستند و نسبت به کسانی که به جنبه های منفی تمرکز می‌کنند بیشتر از زندگی لذت می‌برند.

۷. مصرف پروبیوتیک

مطابق گزارش Prevention تقریبا ۶۰ – ۷۰٪ از کل سیستم ایمنی بدن‌تان در روده‌ها واقع شده است.» پروبیوتیک‌ها باکتری‌های «خوب هستند» آن‌ها به سلامت معده کمک می‌کنند. اگر از مشکلات گوارشی رنج می‌برید، معمولا پزشکان به شما مصرف مکمل‌های پروبیوتیک را برای کمک به تعادل بین باکتری‌های خوب و بد موجود در بدن توصیه می‌کنند. آن‌ها همچنین به بر طرف کردن آلرژي‌ها، بیماری‌های سلامتی ذهنی، اختلالات عصبی، بهداشت دهان و دندان، و ناراحتی‌های پوستی کمک می‌کنند.

۸. چرت زدن

کمبود خواب سیستم ایمنی را ضعیف می‌کند و ما را برای ابتلا به بیماری‌ها مستعدتر می‌سازد. طبق گزارش  Reader’s Digest «نشان داده شده است که کم خوابی باعث افزایش وزن می‌شود، سیستم ایمنی را به خطر می‌اندازد، و تولید کورتیزول را افزایش می‌دهد؛ هورمونی که باعث استرس می‌شود.» به همین خاطر است که آدم‌هایی که چرت می‌زنند جزو دسته‌ی کسانی هستند که هرگز بیمار نمی‌شوند. چرت زدن – و همچنین داشتن خواب شب خوب – به حفاظت از شما در برابر میکروب‌ها کمک می‌کنند. بعد از چرت زدن احساس هوشیاری، بیداری، آرامش بیشتری خواهید کرد و متوجه بهبود در عملکرد حافظه‌تان خواهید شد.

پیشگیری از بیماری ۹: مراقبه

مراقبه به کاهش سطح استرس و کنترل آن کمک می‌کند، که این امر شما را در معرض ابتلا به فشار خون بالا، دیابت، حملات قلبی، و مشکلات گوارشی قرار می‌دهد. در مطالعه‌ی جدیدی که در دانشگاه وسیکانسین مدیسون انجام شد دریافتند بزرگسالانی که مراقبه‌ی عمیق یا ورزش‌های نسبتا سنگینی به مدت ۸ هفته انجام می‌دهند در طول زمستان نسبت به کسانی که مراقبه یا ورزش نمی‌کنند کمتر به بیماری‌های فصلی دچار می‌شوند.

۱۰. مخمر آبجو

بله، داریم به شما می‌گوییم همان قارچ‌هایی را که برای آبجو درست کردن استفاده می‌شوند مصرف کنید. فقط کافی است کمی مخمر آبجو روی غذای‌تان بپاشید تا عملکرد سیستم ایمنی‌تان افزایش پیدا کند. این ماده حاوی مقادیر زیادی ویتامین B، از جمله تیامین، نیاسین، بیتوتین و فولیک اسید است. «محققان به این نتیجه رسیده‌اند که مخمر آبجو با عملکرد موضعی – در محل عفونت – و عملکرد سیستمی – در سرتاسر بدن – سیستم ایمنی را تقویت می‌کند.

۱۱. آب اکسیژنه

آب اکسیژنه نسبت به سایر عوامل از بین برنده‌ی باکتری‌ّها کمتر شناخته شده است. «ما به نتایج ارزشمندی در زمینه‌ی درمان آنفولانزا و سرماخوردگی ظرف ۱۲ تا ۱۴ ساعت دست پیدا کرده ایم که در آن چند قطره آب اکسیژنه‌ی ۳٪ را در هر یک از گوش‌های عفونی شده می‌چکانیم، (گاهی فقط یک گوش عفونی می‌شود.)» پس کمی آب اکسیژنه بخرید و آن را زیر سینک حمام نگهداری کنید، هیچ نمی‌دانید چه وقت ممکن است به استفاده از آن احتیاج پیدا کنید.

۱۲. ورزش کردن

ورزش‌های متوسط تا سنگین یکی از عادات آشکارتر کسانی است که هرگز بیمار نمی‌شوند. ورزش کردن به کاهش استرس کمک می‌کند، فشار خون را پایین می‌آورد و از چاقی و دیابت جلوگیری می‌کند. «وقتی ورزش می‌کنید، جریان خون‌تان افزایش پیدا می‌کند و خون به سرتاسر بدن‌تان به سهولت راه پیدا می‌کند. مواد و عناصر سیستم ایمنی بدن‌تان نیز بهتر به گردش در می‌آیند یعنی سیستم ایمنی‌تان شانس بهتری برای تشخیص یک بیماری و کنترل آن پیش از سرایت پیدا کردن و پخش شدن دارد. مطالعات نشان داده‌اند ورزش منظم به پیشگیری از ابتلا به سرماخوردگی‌ها رایج کمک می‌کند.

۱۳. درمان‌های گیاهی

درمان‌های گیاهی در بین کسانی که هرگز بیمار نمی‌شوند بسیار محبوب هستند. اگر احساس کردید سر و کله‌ی سرماخوردگی دارد پیدا می‌شود سیر یا جنسینگ مصرف کنید. اگر شرایط ناراحت کننده‌ای اتفاق افتاد و بیمار شدید، یک قاشق غذاخوری دارچین را با یک قاشق غذاخوری عسل خوب مخلوط کنید و بخورید تا سرفه و احتقان را بر طرف کنید و تب را کاهش دهید. میوه‌ی اقطی، بومادران، و میخک قرمز سایر گیاهان دارویی هستند که به پیشگیری از یا کاهش دوره‌ی بیماری کمک می کنند.

۱۴. حفظ تعادل pH

تعادل مناسب pH بدن برای سلامتی ضروری است چون بر تمام فعالیت‌های سلولی بدن تاثیر می‌گذارد. کسانی که هرگز بیمار نمی‌شوند اهمیت حفظ تعادل pH بدن را می‌دانند. راحت‌ترین راه برای انجام این کار پایبند بودن به یک رژیم غذایی سالم و متعادل است. رژیم غذایی را انتخاب کنید که سرشار از خوراکی‌ها قلیایی-ساز باشد، مانند سبزیجات برگ‌دار، و میوه‌های تازه. چربی‌های ناسالم را حذف کنید، از خوردن قهوه بپرهیزید، و چای گیاهی را جایگزین نوشابه کنید.

۱۵. به طور منظم سم زدایی کنید

کسانی که هرگز بیمار نمی‌شوند مرتبا بدنشان را سم‌زدایی می‌کنند. اکثر آدم‌ها به صورت خودکار هنگام سم زدایی به خوراکی یا مکمل‌ها فکر می‌کنند، اما آیا می‌دانستید اما آیا می‌دانستید نشستن در سونا می‌تواند اثرات بسیار بیشتری داشته باشد؟ سونا کمک می‌کند مواد سمی نامطلوبی را که در بدن‌تان تجمع کرده‌اند دفع کنید. سایر راه‌های سم زدایی شامل آبمیوه و اسموتی‌های پاکسازی کننده می‌شود. همچنین خوراکی‌های سم‌زدای زیادی که سرشار از فیبر هستند مصرف کنید مانند برنج قهوه‌ای و سبزیجات ارگانیک.

۱۶. ویتامین D

اگر کمبود ویتامین D داشته باشید سیستم ایمنی‌تان نخواهد توانست وظیفه‌ی خود را به درستی انجام دهد. «کودکانی که کمبود ویتامین D دارند احتمال ابتلاءشان به عفونت‌های تنفسی بیشتر است، ولی کودکانی که بیشتر در معرض نور آفتاب قرار می‌گیرند عفونت‌های ریوی کمتری را تجربه می‌کنند.» و «بزرگسالانی که ویتامین D پایینی دارند احتمال دچار شدنشان به سرفه، سرماخوردگی، یا عفونت مجاری دستگاه تنفسی فوقانی بیشتر است.» لذا، به فضای بیرون خانه بروید و آفتاب بیشتری بگیرید یا مکمل‌ ویتامین D مصرف کنید تا احتمال بیمار شدن‌تان کاهش پیدا کند.

۱۷. نحوه‌ی مقابله با استرس را یاد بگیرید

استرس واقعا می‌تواند شما را مریض کند، این مشکل سیستم ایمنی‌تان را سرکوب می‌کند، و احتمال ابتلا به ویروس‌ها را بیشتر می‌کند. طبق یکی از مطالعات دانشگاهی انجام شده پژوهشگران از داوطلبان درباره‌ی نحوه‌ی عملکردشان در زندگی سوال کردند، و بعد آن‌ها را با ویروس سرماخوردگی دچار عفونت کردند. مردان و زنانی که ازدواجی بد داشته بودند یا بیکاری را تجربه می‌کردند دو برابر بیشتر از کسانی که مشکلات کمتری داشتند بیمار شدند.

۱۸. چای بنوشید

اگر سعی می‌کنید از بیمار شدن در طول فصل زمستان و سرما پیشگیری کنید، به چیزی بیشتر از یک فنجان چای گرم فکر نکنید. چای سفید فایده‌های زیادی برای قلب و عروق و مبارزه با سرطان دارد. چای عطردار آنتی اکسیدان‌هایی دارد که به مبارزه با بیماری کمک می‌کنند. چای ترش می‌تواند فشار خون را پایین بیاورد و چای بابونه استرس را کاهش می‌دهد و کیفیت خواب را بهبود می‌بخشد.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده- کامروا ابراهیمی

منبع: theactivetimes

پیشگیری از بیماری: ۱۸ راز بیمار نشدن که نمی‌دانستید


 

نوشته پیشگیری از بیماری: ۱۸ راز بیمار نشدن که نمی‌دانستید اولین بار در مجله کسب و کار بازده پدیدار شد.

پیوند مدفوع: ۵ خطر پیوند میکروبیوتای مدفوع برای درمان مشکلات روده

پیوند میکروبیوتای مدفوع (که به زبان ساده، به آن پیوند مدفوع یا FMT نیز گفته می‌شود) عبارت است از انتقال مدفوع از یک آدم به آدم دیگر. هدف از این رویه‌ی پزشکی تغییر مثبت میکروبیوم مدفوع فرد گیرنده است که به عنوان روشی برای درمان برخی از بیماری‌های روده به کار می‌رود. پیوند مدفوع فواید تایید شده‌ی بسیاری برای سلامتی به همراه دارد؛ به خصوص به عنوان روش درمانی برای عفونت کلستریدیوم دیفیسیل. ولی از آن جا که این رویه‌ی درمانی به عنوان روشی بالقوه برای کاهش وزن نیز در نظر گرفته می‌شود، بسیاری از آدم‌ها بدون آگاهی از خطرات و عوارض جانبی آن، برای انجام پیوند مدفوع اقدام می‌کنند.

پیوند مدفوع

پیوند میکروبیوتیک مدفوع به طور بالقوه به عنوان روش درمانی معجزه‌آسایی برای بسیاری از امراضی فراتر از مشکلات روده شناخته می‌شود؛ ولی تا هنگامی که ساز و کار این روش به طور کامل مشخص نشده است، در تصمیم‌گیری برای انجام آن باید احتیاط لازم را به خرج داد. برای آگاهی از خطرات پیوند مدفوع، و آگاهی از مناسب بودن این روش درمانی برای وضعیت فعلی‌تان، تا انتهای این مقاله با سایت بازده همراه باشید!

پیوند میکروبیوتای مدفوع یا FMT چیست؟

پیوند مدفوع ممکن است روشی جدید به نظر برسد، ولی در حقیقت، تاریخ استفاده از این روش به قرن ۴ میلادی باز می‌گردد.

طبق آن‌چه در تاریخ نوشته شده است، پزشکی چینی به نام جی هونگ توصیه کرده بود، آدم‌هایی که از اسهال شدید رنج می‌برند، از مدفوع تازه‌ی همسایه‌ی سالم‌شان استفاده کنند.

استفاده از پیوند مدفوع به عنوان یک روش بالینی، نخستین بار در ۱۹۵۸ در انگلستان گزارش شده است، ولی پژوهشگران مسائل پزشکی در غرب، نخستین بار در اوایل دهه‌ی ۱۹۸۰ اقدام به انجام مطالعاتی در خصوص اثربخشی پیوند مدفوع بر درمان عفونت‌های کلستریدیوم دیفیسیل (CDI) کردند.

طبق تاییدات علمی، پیوند مدفوع روش موثری است که به بیماران مبتلا به عفونت‌های عود کننده‌ی کلستریدیوم دیفیسیل کمک می‌کند؛ در این بیماری، تغییر در فلورای روده باعث بروز اسهال ناشی از مصرف آنتی‌بیوتیک می‌شود که برای زندگی بیمار بسیار تهدید کننده است.

به اعتقاد برخی متخصصان، دریافت فلورای طبیعی متعلق به یک آدم سالم، از طریق انجام پیوند مدفوع فرد اهدا کننده‌، تعادل فلورای میکروبیوتیک را در روده‌ی فرد بیمار مجددا برقرار می‌کند. هم‌چنین، از پیوند مدفوع برای درمان بیماری التهابی روده و مقاومت به انسولین / سندرم متابولیک (سوخت و سازی) نیز استفاده می‌شود.

دکتر کالین آر. کلی، استاد پزشکی دانشگاه براون، خاطرنشان کرده است، پیوند مدفوع “‌برای بسیاری از آدم‌هایی که هیچ گزینه‌ی دیگری پیش روی‌شان وجود ندارد‌”‌ بسیار موثر است. با وجود این، وی هشدار می‌دهد، “‌هنوز چیزهای زیادی درباره‌ی عوارض جانبی / خطرات و بی خطر بودن استفاده از این روش در طولانی مدت وجود دارند که از آن‌ها آگاهی نداریم.‌”‌

پزشکان و پژوهشگران مسائل پزشکی هم‌ چنان در خصوص رابطه‌ی پیچیده‌ی میان فلواری روده و سلامتی انسان (به ویژه، در یک دوره‌ی زمانی بلند مدت) جهت دستیابی به روش‌های بی خطر برای دستکاری میکروبیوتای روده مطالعه می‌کنند؛ ولی به هر حال، پیوند مدفوع دارای خطراتی است که در حال حاضر شناسایی شده‌اند. در ادامه‌ی این مقاله، به خطرات پیوند میکروبیوتیک مدفوع اشاره می‌کنیم.

خطرات پیوند مدفوع (FMT)

۱. چاقی مفرط

یکی از بهترین فواید پیوند مدفوع برای سلامتی می‌تواند یکی از بزرگ‌ترین خطرات استفاده از این روش نیز باشد؛ افزایش وزن یا کاهش وزن. این مسئله می‌تواند یک عارضه‌ی جانبی مهم برای پیوند مدفوع به شمار برود.

بر اساس مقاله‌ی علمی تاثیرگذاری که در ۲۰۱۵ در نشریه‌ی انجمن آزاد بیماری‌های عفونی به چاپ رسید، پیوند مدفوع می‌تواند به بروز چاقی مفرط در فرد گیرنده منجر شود.

در یک نمونه، فرد اهدا کننده (دختر بیمار) زنی سالم و دارای اضافه وزن بود. فرد گیرنده پس از انجام پیوند مدفوع مجددا به عفونت کلستریدیوم دیفیسیل مبتلا نشد، ولی بعد از ۱۶ ماه به بیمارستان بازگشت و از ابتلای‌اش به چاقی مفرط خبر داد.

شاخص توده‌ی بدنی این زن از ۲۶ به ۳۳، و هم‌چنین وزن وی از ۶۱ کیلوگرم به ۷۷ کیلوگرم افزایش یافته بود. وی، علی‌رغم پیروی از رژیم غذایی و برنامه‌های ورزشی، هم‌ چنان در حال افزایش وزن بود. ظرف ۲۰ ماه بعد، وزن این زن به ۸۰ کیلوگرم افزایش یافت، و وی دچار یبوست و، بدون هیچ دلیلی، مبتلا به علائم سوء هاضمه شد.

انتشار این مقاله به اتخاذ سیاستی منجر شد که طی آن، پیوند مدفوع فقط با اهدا کننده‌های غیر چاق صورت گرفت؛ هم‌چنین، از آن پس، شمار پژوهش‌هایی در خصوص رابطه‌ی متقابل میان شاخص توده‌ی بدنی افراد، متابولیسم (سوخت و ساز)، و میکروبیوتا افزایش یافت.

طبق انتظارات، پژوهشگران پیوند میکروبیوتیک مدفوع را به عنوان یک برنامه‌ی درمانی برای مشکلات وزن بدن به شکل نزدیکی دنبال می‌کنند که از طریق استفاده از باکتری‌های روده‌ی اهدا کننده‌های لاغر جهت درمان چاقی مفرط صورت می‌گیرد. پژوهش‌ها در خصوص ارتباط میان باکتری‌های روده و کاهش وزن (یا در حقیقت، افزایش وزن، در صورت چاق بودن اهدا کننده) به تازگی آغاز شده‌اند.

۲. بروز بیماری التهابی روده نهفته

یکی از شایع‌ترین خطرات پیوند میکروبیوتیک مدفوع ایجاد عوارض جانبی بالقوه برای آدم‌هایی است که به مشکلات مزمن روده مبتلا هستند.

به گزارش مقاله‌ای که در ۲۰۱۳ در نشریه‌ی مطالعات بالینی گوارش و کبد منتشر شد، استفاده از پیوند مدفوع برای درمان عفونت کلستریدیوم دیفیسیل می‌تواند به بروز بیماری التهابی روده نهفته منجر شود. این مسئله شواهد متناقضی را در خصوص آمار موفقیت ۹۱ درصدی استفاده از پیوند مدفوع برای درمان عفونت کلستریدیوم دیفیسیل، بدون بروز عوارض جانبی قابل توجه، ارائه می‌کند.

در این نمونه، مرد بیمار ۷۸ ساله‌ی مبتلا به کولیت زخمی (نوعی بیماری التهابی روده که به التهاب و زخم طولانی مدت در مجاری گوارشی منجر می‌شود)، که بیش از دو دهه به صورت نهفته به این بیماری مبتلا بود، پس از تحمل ۳ دوره عفونت کلستریدیوم دیفیسیل، با استفاده از پیوند مدفوع درمان یافت.

اهدا کننده‌ی مدفوع همسر بیمار بود که در فرایند غربالگری، هیچ گونه چند ابتلایی (کوموربیدیتی) و استفاده از آنتی‌بیوتیک (در یک دوره‌ی زمانی منتهی به آزمایش) در وی مشاهده نشد. هم‌چنین، آزمایش‌های وی در خصوص بیماری‌های آمیزشی و سایر عوامل بیماری‌زای قابل انتقال نیز منفی بود.

۹ روز بعد از انجام پیوند مدفوع، بدن بیمار شروع به بروز علائمی کرد که با آن‌چه در طول ابتلای وی به عفونت‌های کلستریدیوم دیفیسیل در گذشته شاهدشان بود، مطابقت می‌کردند. هم‌چنین، وضعیت کولیت زخمی وی نیز تشدید شد.

طبق فرضیه‌های پژوهشگران، قرار گرفتن در معرض میکروبیوتای جدید ممکن است با واکنش ایمنی یا تغییری در بافت مخاط، یا شاید ایجاد یک عامل بیماری‌زای ناخواسته همراه باشد.

بیمارانی که از بروز بیماری التهابی روده رنج می‌برند، معمولا دارای سطح ایمنی ضعیفی هستند (کودکان، سالمندان، و آدم‌های مبتلا به اختلالات ایمنی)، و پیوند مدفوع باید از طریق بخش تحتانی مسیر گوارشی این بیماران انجام شود.

۳. عوارض جانبی مربوط به اجرای پیوند مدفوع

عوارض جانبی بالقوه در حین اجرای این روش، همواره به عنوان یکی از خطرات شایع پیوند میکروبیوتیک مدفوع به شمار می‌روند.

پیوند مدفوع می‌تواند از دو مسیر انجام شود؛ مسیر فوقانی و مسیر تحتانی دستگاه گوارش. اولین مورد شامل استفاده از کپسول یا لوله‌ای می‌شود که مستقیما به سوی معده یا روده‌ها هدایت خواهد شد. مورد دوم شامل استفاده از کولونوسکوپی یا تنقیه می‌شود؛ پیش از آن، شستشوی روده و / یا مصرف آنتی‌بیوتیک برای بیمار تجویز می‌شود.

طبق یافته‌های پژوهشی، پیوند مدفوع از طریق مسیر تحتانی دستگاه گوارشی به شکل گسترده‌تری انجام می‌شود، و خطر وجود اثرات نامطلوب در پی آن کم‌تر است. از سویی دیگر، استفاده از مسیر فوقانی دستگاه گوارش ممکن است با برخی عوارض جانبی نظیر گرفتگی بینی، گلو درد، آبریزش بینی و خونریزی بخش فوقانی دستگاه گوارش همراه باشد.

بر اساس برخی فرضیه‌ها، این عوارض می‌توانند ناشی از کاربرد آندوسکوپی تهاجمی برای انجام پیوند مدفوع اهدا کننده ایجاد شوند.

با این‌که بروز ناراحتی شکمی در میان بیمارانی که تحت پیوند مدفوع از مسیر فوقانی دستگاه گوارش قرار گرفته‌اند، شایع‌تر است، علائم بسیاری وجود دارند که بین هر دو حالت مشترک هستند. این علائم شامل درد شکمی، نفخ شکم، گاز معده، گرفتگی معده، تب موقتی، و افزایش دفعات لازم برای دفع مدفوع می‌شوند.

۴. خطر مرگ

بررسی نظام‌مند عوارض جانبی ناشی از پیوند میکروبیوتیک مدفوع که نتایج آن در نشریه‌ی پلاس وان منتشر شدند، خطر مرگ را نیز در کنار عفونت‌های بیماری‌زا، بروز بیماری التهابی روده، بیماری‌های خود ایمنی، و صدمات وارده در حین اجرای پیوند میکروبیوتیک مدفوع، جزء عوارض جانبی خطرناک ناشی از پیوند مدفوع قرار داده است.

۳۸ بیمار مختلف در اثر انجام این پیوند دچار مرگ شدند، و گزارش‌های این اتفاقات در ۱۰ نشریه‌ی مختلف ثبت شده‌اند. نرخ مرگ و میر ناشی از این روش ۳.۵ درصد (۳۸ از ۱۰۸۹) است.

با وجود این، ۳۵ مورد از این ۳۸ مرگ مربوط به پیوند مدفوع نمی‌شوند، و ناشی از وضعیت‌های نهفته‌ی بیماران بوده‌اند.

در میان ۳ مورد مرگ مرتبط با پیوند مدفوع، یک مورد بر اثر ‌”‌آسپیراسیون حین بیهوشی ملایم مربوط به کولونوسکوپی‌”‌ اتفاق افتاد. دو مورد دیگر نیز به علت بروز عفونت‌هایی رخ داد که ممکن است در اثر اجرای پیوند میکروبیوتیک مدفوع یا ابتلا به یک بیماری ایمنی، از گذشته، ایجاد شده بودند.

۵. عفونت

علی‌رغم انجام فرایند غربالگری دقیق و سختگیرانه جهت اطمینان از سالم بودن اهدا کننده برای پیوند مدفوع، فرد گیرنده هم چنان در معرض برخی خطرات ابتلا به عفونت ناشی از آلوده بودن نمونه‌ی مدفوع اهدا کننده است.

در بررسی نظام‌مند ۲۰۱۶ که پیش‌تر به آن اشاره شد، بیست و هفت بیمار در اثر عفونت شدید در بیمارستان بستری شدند یا جان‌شان را از دست دادند. احتمال بروز عفونت شدید ۲.۵ درصد (۲۷ از ۱۰۸۹) بود.

از میان این ۲۷ مورد، بروز ۸ مورد مستقیما با پیوند میکروبیوتیک مدفوع در ارتباط بود.

دو مورد به علت عفونت ویروسی (سیتومگالوویروس و نوروویروس)، دو مورد دیگر به علت عفونت باکتریایی (اشریشیا کلی، پروتئوس میرابیلیس، سیتروباکتر کاسری، و انتروکوک فاسیوم)، و سایر چهار مورد نیز به دلیل عفونت ناشی از عوامل بیماری‌زای ناشناخته ایجاد شده بودند.

عفونت سیتومگالوویروس در حین اجرای پیوند میکروبیوتیک مدفوع در خانه ایجاد شده بود، و احتمال می‌رود این عفونت به خاطر استفاده از مدفوع یک اهدا کننده‌ی کودک رخ داده باشد که به طور مناسب غربالگری در مورد آن صورت نگرفته بود.

به علاوه، احتمال می‌رود عفونت نوروویروس نیز در اثر آلودگی محیطی توسط پرسنل انجام دهنده‌ی آندوسکوپی ایجاد شده باشد.

نتیجه‌گیری

با انجام پژوهش‌ها و جمع‌آوری داده‌های بیش‌تر، احتمال خطرات انجام پیوند میکروبیوتیک مدفوع کاهش می‌یابد. می‌توان با رعایت استانداردهای بالا و مراقبت‌های بیش‌تر، و با انتخاب روش غیر تهاجمی از طریق مسیر تحتانی دستگاه گوارشی از بروز آسیب‌های فیزیکی ناشی از اجرای این روش اجتناب کرد.

به علاوه، خطر انتقال ویروس‌ها، باکتری‌ها، عوامل بیماری‌زا، یا فلورای روده‌ی مضر از فرد اهدا کننده به بیمار را می‌توان از طریق غربالگری کامل و سختگیرانه‌ی نمونه‌ی اهدایی کاهش داد.

بیش‌تر بیماران اعضای خانواده‌شان را به عنوان اهدا کننده ترجیح می‌دهند. چنان‌چه هر یک از اعضای خانواده‌ی بیمار مورد نظر از وضعیت سلامت مناسبی برخوردار باشد، این درخواست بیمار در خصوص ترجیح اعضای خانواده به عنوان اهدا کننده لزوما مشکل‌ساز نخواهد بود.

با وجود این، حتی در این موارد نیز غربالگری و آزمایش اختیاری نیست؛ زیرا ممکن است عضو خانواده مبتلا به بیماری آمیزشی بدون علائم، عوامل بیماری‌زا، یا سایر بیماری‌های واگیردار باشد.

در ضمن، انجام پیوند مدفوع در خصوص بیمارانی که دارای سابقه‌ی عفونت باکتریایی خونی، بیماری التهاب روده، و بیماری‌های ایمنی هستند، باید در نهایت احتیاط انجام شود.

انجام آزمایش‌های دقیق بر روی اهدا کننده‌های احتمالی می‌تواند خطرات پیوند میکروبیوتیک مدفوع ناشی از ضعف کیفیت نمونه‌های اهدایی را کاهش دهد، ولی قادر نیست این خطرات را کاملا از بین ببرد.

ارتباط میان فلورای روده، اپی‌ژنتیک، و دستگاه ایمنی بدن در این خصوص آن چنان مشخص نیست. بنابراین، پزشکان ممکن است نتوانند پیش‌بینی کنند، فلورای روده‌ی سالم در فرد اهدا کننده چه واکنش‌های ژنتیکی یا ایمنی مخربی در بدن گیرنده در بر خواهد داشت.

با وجود تمام این مسائل، دلایل زیادی برای خوش‌بین بودن به این روش درمانی وجود دارند. دانشمندان در پروژه میکروبیوم انسان (HMP) کشف کرده‌اند، میکروبیوم در مقایسه با ژنوم انسانی متنوع‌تر است، و بعد از نمونه‌ برداری از میکروبیوم شمار زیادی از آدم‌ها، اصلاح آن نیز آسان‌تر خواهد بود.

هنگامی که تنوع موجود در میکروبیوتای فرد اهدا کننده به صورت بهتری درک شود، روش شناسی‌های غربالگری متاژنومیک، ژنتیک، و میکروبیوتای فرد اهدا کننده به شیوه‌ی بهترین تدوین خواهند شد.

بنابراین، جای امیدواری است که در آینده خطرات پیوند میکروبیوتیک مدفوع از بین بروند، و همه‌ی آدم‌ها بتوانند به طور گسترده از فواید آن بهره‌مند شوند.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده- امیر رضا مصطفایی

منبع:homeremedyhacks

پیوند مدفوع: ۵ خطر پیوند میکروبیوتای مدفوع برای درمان مشکلات روده


نوشته پیوند مدفوع: ۵ خطر پیوند میکروبیوتای مدفوع برای درمان مشکلات روده اولین بار در مجله کسب و کار بازده پدیدار شد.

ماساژ پا: ۱۸ مهمترین فواید ماساژ پا برای سلامتی بدن و روان

بررسی های بسیاری درباره جنبه های فیزیکی و اثرات درمانی ماساژ پا روی بدن سخن گفته اند به این ترتیب که جریان خون و ترشح غدد لنفاوی را افزایش می‌دهد و به کاهش درد مفاصل کمک می‌کند. با این حال بسیاری مطالعات سایر فواید ماساژ پا را نیز کشف کرده‌اند از جمله کاهش درد، کمک به بهبود جریان خون و کم شدن ضربان قلب، و کمک به برخی از مشکلات سلامت روان مانند اضطراب و افسردگی. این مزایا به دلیل ترکیبی از اثرات فیزیکی ماساژ و جنبه‌ی روانی و اجتماعی ماساژ پا است.

اکثر مزایای بالا با هر نوع ماساژی رخ می‌دهد، گرچه بعضی از مزایای ماساژ پا منحصر به فرد هستند، از جمله افزایش تعادل، افزایش حس و محدوده‌ی حرکت پا. تمرکز اصلی بازتاب‌درمانی، نوعی ماساژ که ما در این مقاله نیز بررسی خواهیم کرد، روی احساس است.

 مهمترین فواید ماساژ پا

مهمترین فواید ماساژ پا برای سلامتی بدن و روان

۱) ماساژ پا اندورفین را افزایش می‌دهد

تقریبا همه می‌دانند که اندورفین برای ما مفید است. اندورفین خواه از طریق ورزش و خواه از طریق خوردن شکلات، به عنوان هورمون خوشبختی عمل می‌کند، درد و ناراحتی ما را از بین می‌برد و آن‌چه برای‌مان باقی می‌گذارد شادمانی است.

ماساژ با اندورفین چه ارتباطی دارد؟ مطالعات مختلفی برای بررسی اثرات خاصی که ماساژ پا روی افراد مختلف با طیف وسیعی از اختلال دارند انجام شده‌است. این مطالعات افزایش قابل‌توجهی را در میزان آزاد شدن اندورفین مشاهده کرده‌اند. این آزاد شدن اندورفین مسئول برخی از اثرات تجربه شده در طول ماساژ پا است. این اثرات عبارتند از افزایش احساس آرامش، کاهش درد و استرس و کمک به مدیریت اضطراب و افسردگی.

ماساژ بافت، چه پاها و چه قسمت‌های دیگر بدن، به شما احساس خوبی می‌دهد. ماساژ اندورفین را فعال می‌کند که در اطراف بدن و مغز شما جریان دارند و باعث شادی، آرامش عضلات و کاهش درد می‌شوند.

* جمع‌بندی: ماساژ پا باعث آزاد شدن اندورفین می‌شود‌، هورمونی که مزایای آن برای بدن عبارتند از کاهش استرس، افزایش شادی و کمک به مدیریت درد و مدیریت برخی از اختلالات سلامت روان.

۲) ماساژ پا قسمت‌هایی از مغز را که مرتبط با پاداش و کنترل درد هستند، فعال می‌کند

یک مطالعه‌ با قرار دادن بیماران در یک اسکنر MRI قبل از انجام بیست ثانیه ماساژ، به بررسی تاثیر ماساژ پا روی بزرگسالان سالم پرداخت. این مطالعه، فعال شدن مراکز پاداش را در مغز نشان داد. جالب توجه است، هر چند هم ماساژ دست و هم ماساژ پا انجام شد، مراکز پاداش تنها زمانی فعال شدند که ماساژ روی پا صورت گرفت. فعال شدن مراکز پاداش با افزایش احساس آرامش و کاهش استرس گزارش شده توسط شرکت‌کنندگان مرتبط است.

یکی دیگر از مطالعات، فعال‌سازی بخش‌هایی از قشر سینگولیت را نشان داد، زمانی که سه نوع ماساژ (ماساژ سوئدی، ماساژ بازتاب‌درمانی با ماساژ با یک شی) روی پا اعمال شد.

قشر سینگولیت مسئول بسیاری از چیزهاست، از جمله تعدیل درد و ارتباط بین حوادث خارجی و حافظه و احساسات. بنابراین، فعال‌سازی در این ناحیه مغز نشان می‌دهد زمانی که پای تعدیل واکنش بدن نسبت به درد و برخی محرک‌های خاص به میان می‌آید، ماساژ پا ممکن است مفید باشد.

* جمع‌بندی: ماساژ پا با هدف قرار دادن مراکز پاداش مغز، و همچنین بخش‌هایی از مغز که مسئول تعدیل درد هستند، بر مغز تاثیر می‌گذارد.

۳) ماساژ پا بر میزان کورتیزول (گاهی اوقات) و استرس (همیشه) تاثیر می‌گذارد

با توجه به موارد فوق، جای هیچ گونه شگفتی نیست که ماساژ تمام انواع نیز بر سطوح کورتیزول تاثیر می‌گذارد.

کورتیزول هورمون استرس است. این هورمون مشکلات زیادی در بدن ما ایجاد می‌کند – افزایش ضربان قلب، فشار خون و اضطراب. ماساژ پا به میزان قابل‌توجهی سطوح استرس گزارش شده در بسیاری از گروه‌های مختلف را کاهش داده‌است.

بدون تردید کاهش استرس چیز خوبی است – بدون استرس آدم‌ها می‌توانند روزهای خود را بدون نگرانی در پیش بگیرند، و فضای بیش‌تری برای فکر کردن و تمرکز روی موضوعات و کارهای مهم‌تر داشته باشند.

ماساژ پا باعث کاهش استرس در دانشجویان سالم، زنان مبتلا به افسردگی پس از زایمان و زنان میانسال در مناطق روستایی شده‌است. این نتیجه حتی زمانی که مطالعات متوجه کاهش قابل‌توجهی در کورتیزول نشدند، مشاهده شد.

این حقیقت که استرس در همه‌ی گروه‌ها (دانشجویان کارشناسی، زنان مبتلا به افسردگی پس از زایمان و زنان میانسال) کاهش یافت نشان می‌دهد که هرچند ممکن است عوامل دیگر نیز در این میان نقش داشته باشند، اما ماساژ پا همچنان راه موثری برای کاهش میزان استرس است.

* جمع‌بندی: ماساژ پا باعث کاهش سطح استرس می‌شود. در برخی مطالعات، تنها کاهش کوچکی در سطح کورتیزول همراه با این تاثیر وجود داشت، در حالی که برخی مطالعات کاهش هورمون استرس را به میزان قابل‌توجهی نشان دادند.

۴) ماساژ پا بر ما تاثیر می‌گذارد زیرا سبب می‌شود که حس مورد مراقبت قرار گرفتن را داشته باشیم:

مطالعه‌ای در مورد اثرات ماساژ پا و بازتاب‌درمانی به بررسی این موضوع پرداخت که آیا شرکت‌کنندگان مبتلا به نوع پیشرفته‌ی سرطان در صورت ادغام ماساژ پا و رفلکسولوژی پا با برنامه‌های درمانی و مراقبتی آن‌ها، تغییرات خلقی را تجربه می‌کنند یا خیر. بیش‌تر شرکت‌کنندگان افزایش قابل‌ملاحظه‌ای را در اوضاع سلامتی گزارش دادند. همین نتیجه در بیماران حاضر در مطالعه‌ی روی تاثیر ماساژ پا در بخش مراقبت‌های ویژه، مشاهده شد.

انسان‌ها موجوداتی اجتماعی هستند و ما عمدتا بر اساس هورمو‌ن‌ها و داروها عمل نمی‌کنیم. هنگامی که کسی زمان را صرف آسایش شما می‌‌کند، احساس خوبی خواهید داشت. این احساس به نوبه خود موجب آزاد شدن هورمون‌ها در مغز شما می‌شود و یک حلقه بازخورد مثبت ایجاد می‌کند. ما احساس خوبی داریم، زیرا از ما مراقبت می‌شود. بنابراین، هورمون‌هایی را آزاد می‌کنیم که باعث می‌شوند ما احساس خوبی داشته باشیم و سپس ما ماساژ را با چیزی که برای ما خوب است، ارتباط می‌دهیم.

چنان‌چه در بالا دیدیم، ماساژ پا بر مراکز لذت مغز ما و سطوح اندورفین تاثیر می‌گذارد و استرس را کاهش می‌دهد. در حالی که برخی مطالعات نشان می‌دهند که تغییرات قابل‌توجهی در بیولوژی ناشی از ماساژ وجود دارد، هیچ راهی برای حذف جنبه‌ی اجتماعی ماساژ پا از مطالعات وجود ندارد. بنابراین، احتمال زیادی وجود دارد که ماساژ پا اثرات خاص خود را داشته باشد، حتی بیش‌تر احتمال دارد که جنبه‌ی اجتماعی ماساژ پا بخش مهمی از آن باشد.

* جمع‌بندی: مورد مراقبت قرار گرفتن یک نیاز اجتماعی است و جنبه‌ی مهمی از دریافت ماساژ پا است. مطالعات زیادی  کاهش استرس، درد و اضطراب را گزارش دادند، اما از آن‌جایی که نمی‌توان تغییرات آماری قابل‌توجه را در نشانگرهای زیستی برای توضیح این تاثیر پیدا کرد، احتمالا جنبه‌ی اجتماعی ماساژ پا نقش مهمی‌ دارد.

۵) ماساژ پا درک ما را از درد کاهش می‌دهد

درد دلایل متفاوتی دارد و اغلب از علل روانشناسی، تا عصبی و کاملا فیزیکی، بسیاری از این عناصر را ترکیب می‌کند و همین سبب می‌شود که درمان آن دشوار باشد. درد یک تجربه‌ی بسیار ذهنی است، پس ماساژ پا چگونه به تسکین درد کمک می‌کند؟

اگر ما به شیوه‌های تاثیر ماساژ پا روی سلامتی نگاهی داشته باشیم، هم اثرات فیزیکی و هم اثرات روانی را می‌بینیم. این روش درمانی مراقبت اجتماعی برای‌مان فراهم می‌کند، اندورفین را افزایش می‌دهد و سطح استرس را پایین می‌آورد. بنابراین سبب می‌شود که مغز بهتر بتواند با درد مقابله کند. یک مطالعه که به بررسی نحوه‌ی تاثیر پذیرفتن درک درد توسط ماساژ پا پرداخت، کاهش قابل‌توجهی را در میزان درد نشان داد – به طوری که استفاده از دارو در بیماران دریافت‌کننده‌های ماساژ در مقایسه با گروه شاهد  کاهش یافت.

این اثر به احتمال زیاد به دلیل توانایی ماساژ برای درمان چندین جنبه از درد است. ما پیش‌تر در همین این مقاله در مورد چگونگی تاثیر ماساژ روی قسمت‌های درگیر مغز در مدولاسيون درد و همچنین نحوه‌ی افزایش سطح اندورفین و کاهش استرس صحبت کردیم.

ماساژ همچنین یک عنصر اجتماعی را فراهم می‌کند. کسی در حال مراقبت از شما است و در عین حال ماساژ توانایی برخورد با منبع درد را هم دارد. ماساژ بافت عمیق، روی مفاصل متمرکز است، و بلافاصله روی علت درد تاثیر می‌گذارد.

ماساژ پا با ترکیب عنصری از مزایای فیزیکی، مزایای اجتماعی و مزایای روانشناختی، قادر است به طور موثر چندین منبع درد را مورد ملاحظه قرار دهد.

* نکته‌ی کلیدی:

درد یک پدیده‌ی بسیار پیچیده است. از آن‌جایی که ماساژ پا چندین جنبه‌ی مختلف را (فیزیکی، اجتماعی و روانی) تحت تاثیر قرار می‌دهد، می‌توان آن را به طور موثر برای درمان درد استفاده کرد.

فواید ماساژ پا

۶) ماساژ پا باعث کاهش تهوع و استفراغ می‌شود

حالت تهوع و استفراغ به طور کلی ناشی از وجود مشکلی در معده (که در این صورت استفراغ احتمالا بهترین چیز برای شماست) و بیماری صبحگاهی است. در عین حال تهوع و استفراغ توسط افراد مبتلا به درد و بیماران سرطان نیز تجربه می‌شود.

حالت تهوع و استفراغ به وسیله مکانیسم‌های خاص – فعال شدن عصب واگ، ناراحتی گوش داخلی (بیماری حرکتی) یا فعال شدن گیرنده‌های دوپامین (مرتبط با استرس) تحریک می‌شود. هرچند ماساژ نمی‌تواند روی گوش داخلی شما تاثیر بگذارد، اما مطالعاتی وجود دارند که نشان می‌دهند ماساژ ممکن است بر گیرنده‌های دوپامین یا عصب واگ تاثیر بگذارد.

شواهد برای اثرات ماساژ روی حالت تهوع و استفراغ در مطالعاتی که بیماران سرطانی را مورد بررسی قرار داده‌اند، وجود دارند. ۱۰ دقیقه ماساژ پا برای کاهش تهوع و استفراغ در بیماران مبتلا به سرطان انجام شد و نتایج مثبتی در این زمینه به دست آمد. به علاوه، مطالعات بیش‌تری همین نتیجه را به دست آورده‌اند.

استفراغ، به ویژه اگر مزمن باشد، باعث ایجاد بسیاری از مشکلات ثانویه، از جمله کمبود آب بدن و عدم تعادل یون‌ها (عدم تعادل نمک در بدن شما) می‌شود. این پیامدها به نوبه‌ی خود می‌توانند فرد را در معرض خطر جدی قرار دهند – یون‌ها کنترل عصب، ضربان قلب و توانایی منقبض شدن عضلات را کنترل می‌کنند. ماساژ پا با کمک به کنترل تهوع و استفراغ، می‌تواند به افزایش کیفیت زندگی کمک کند.

* جمع‌بندی: تهوع و استفراغ در صورت عدم کنترل باعث بروز مشکلات قابل توجه می‌شود. حتی موارد محدود تهوع و استفراغ می‌توانند کیفیت زندگی را تحت تاثیر قرار دهند. ماساژ پا می‌تواند راهی برای کمک به کنترل و مدیریت این علائم باشد، و منجر به بهبود کیفیت زندگی افرادی می‌شود که این علائم را تجربه می‌کنند.

۷) ماساژ پا و بازتاب‌درمانی

در این بخش به نوع خاصی از ماساژ بر اساس اصول بازتاب‌درمانی می‌پردازیم. رفلکسولوژی یا بازتاب‌درمانی بر اساس این مفهوم است که با ماساژ دادن دست و پا، ماساژدهنده می‌تواند بر سایر قسمت‌های بدن نفوذ کند. چندین نظریه در مورد این که بازتاب‌درمانی چگونه تاثیر خود را می‌گذارد، وجود دارد – یکی این است که فشار دادن نقاطی روی پا بر سیستم عصبی مرکزی تأثیر می‌گذارد. یکی دیگر این است که انرژی از طریق بدن جریان دارد و رفلکسولوژی با مورد ملاحظه قرار دادن نقاط دچار مشکل در این جریان، می‌تواند بدن را به حالت استراحت بازگرداند.

در حالی که برخی شواهد روایتی در مورد بازتاب‌درمانی وجود دارد، بسیاری از شواهد در مورد این روش درمانی به تاثیر آن روی افزایش گردش خون و ترشح غدد لنفاوی به عنوان اثر اصلی اشاره می‌کنند.

سیستم لنفاوی و سیستم گردش خون برای حفظ تعادل آب در بدن، فیلتر کردن مایعات بدن و محافظت از بدن در مقابل بیماری‌ها توسط توزیع گلبول‌های سفید خون با هم کار می‌کنند. رفلکسولوژی و ماساژ پا با افزایش گردش خون بدن و ترشح غدد لنفاوی، می‌توانند به تعادل مایعات، و حرکت خون در سیستم تصفیه‌ی داخلی بدن کمک کنند.

همچنین ثابت شده‌است که رفلکسولوژی اثرات متمایزی دارند که با افزایش گردش خون و تخلیه لنفاوی قابل توضیح نیست. این اثرات عبارتند از آرامش، کاهش درد و بهبود کیفیت کلی زندگی. همانطور که قبلا در این مقاله مورد بررسی قرار گرفت، کاملا امکان‌پذیر است که این نتایج ناشی از چیزهایی مانند مورد مراقبت قرار گرفتن، افزایش اندورفین و کاهش سطح استرس باشد تا خود رفلکسولوژی.

* نکته‌ی کلیدی:

رفلکسولوژی نوع خاصی از ماساژ است که بر نقاط تنش روی کف پاها تمرکز دارد و تلاش می‌کند تا با استفاده از دستکاری آن‌ها بر سایر عملکردهای بدن تاثیر بگذارد. در حالی که شواهد مرتبط با این روش درمانی کاملا روایتی است (بنا به گفته‌ی این و آن)، اما اثرات آن به خوبی اندازه‌گیری شده و کنترل درد و کاهش اضطراب و افسردگی را شامل می‌شود.

۸) ماساژ پا به حفظ تعادل فشار خون کمک می‌کند

فشار خون یک مقیاس مهم از خطر ابتلا به بیماری قلبی عروقی است.  فشار خون بالا باعث می‌شود که قلب سخت‌تر کار کند، و در نتیجه استرس و فشار روی قلب افزایش بیابد. با توجه به این که بیماری قلبی، در اصل، طیفی از بیماری‌ها است از آنژین تا حمله‌ی قلبی، مهم است که فشار خون تحت کنترل باشد.

فشار خون ناشی از سه چیز متفاوت است: سطح فشار خارج شدن خون از قلب، تعداد دفعاتی که خون از قلب بیرون می‌آید (ضربان قلب) و حجم خون موجود. حجم خون محصولی است از رابطه‌ی بین سیستم لنفاوی مایع را از خون خارج می‌کند و آن را قبل از پمپاژ کردن دوباره به خون و انتقال به گردش خون فیلتر می‌کند. ضربان قلب تحت تأثیر بسیاری از چیزهاست، که در آن میان استرس عامل بزرگی است. نیرویی که طی آن خون از قلب خارج می‌شود به سایز قلب بستگی دارد – قلب بیش از حد بزرگ خون را با نیروی بیش‌تری پمپاژ می‌کند و فشار خون را بالاتر می‌برد. قلب بزرگ به طور کلی ناشی از بیش از حد کار کردن آن است – به علاوه قلب هم عضله است، و عضلات در اثر فعالیت بیش از حد رشد می‌کنند.

با توجه به آن‌چه که تا کنون در مورد اثرات ماساژ بر استرس، سیستم لنفاوی و گردش خون عنوان کردیم، اصلا عجیب نیست که ماساژ پا اثر مثبت روی فشار خون دارد. شواهد این تاثیر را می‌توان در مطالعه‌ی اثر ماساژ پا در جامعه‌ی ژاپن مشاهده کرد. این مطالعه کاهش قابل‌توجهی را در فشار خون سیستولیک و اضطراب نشان داد. بنابراین ماساژ پا می‌تواند برای سرکوب استرس، کنترل فشار خون و در نتیجه کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی استفاده شود.

* نکته‌ی کلیدی:

فشار خون تحت تاثیر عوامل بسیاری است از جمله استرس، ضربان قلب و حجم خون، و ماساژ پا می‌تواند به رفع همه‌ی آن‌ها کمک کند. هرچند ماساژ پا نمی‌تواند مشکل را به طور کلی از بین ببرد اما می‌تواند در مدیریت علل پایه‌ای فشار خون بالا مفید باشد.

فواید ماساژ پا

۹. ماساژ پا به حفظ ضربان قلب سالم کمک می‌کند

مانند فشار خون، ضربان قلب نیز به عملکرد قلب وابسته است. اگر ضربان قلب بیش از حد سریع باشد، ممکن است چندین اتفاق رخ بدهد. در شرایط بحرانی، قلب وقت کافی برای پر شدن با خون را ندارد و بنابراین نمی‌تواند خون کافی به باقی قسمت‌های بدن برساند. در موارد کم‌تر بحرانی، افزایش ضربان قلب پایدار می‌تواند منجر به احساس اضطراب و بروز سرگیجه و درد در قفسه‌ی سینه شود.

همان مطالعه‌ی ژاپنی که در زمینه‌ی فشار خون انجام شد، اثر ماساژ پا را بر میزان ضربان قلب نیز مورد بررسی قرار داد. این مطالعه نشان داد که ماساژ پا باعث کاهش ضربان قلب در شرکت‌کننده شد. مطالعه‌ی دیگری کودکان را در مراقبت‌های ویژه مورد بررسی قرار داد – کودکانی که به شدت تحت استرس بوده‌اند- و دوباره مشخص شد که ضربان قلب آن‌ها در طول چندین جلسه ماساژ با وجود محیط و موقعیتی که در آن قرار داشتند، کاهش یافت.

این کاهش در ضربان قلب دارای مزایای بسیار چشمگیری است و در واقع فشار قابل‌توجهی را از روی قلب حذف می‌کند. قلبی که بیش از حد فعالیت می‌کند، بزرگ می‌شود و به این ترتیب خطر بالا رفتن فشار خون و بروز بیماری قلبی عروقی افزایش می‌یابد.

* جمع‌بندی: مزایای ماساژ پا در حوزه‌ی ضربان قلب – این درمان به حفظ ضربان قلب در سطوح طبیعی کمک می‌کند و به این ترتیب بدن را به تعادل طبیعی خود می‌رساند و خطر بیماری قلبی عروقی را کاهش می‌دهد.

۱۰) ماساژ پا به حفظ تعادل کمک می‌کند

تعادل چیزی است که اکثر مردم به آن فکر نمی‌کنند تا زمانی که مجبور به انجام کار یا مهارتی شوند اما از عهده‌ی آن برنیایند. عدم تعادل بر توانایی افراد برای حرکت – ایستادن، راه رفتن، و حضور در بسیاری از جنبه‌های زندگی تاثیر می‌گذارد.

تعادل دو بخش دارد – گوش داخلی و بخش مکانیکی تعادل. ماساژ پا می‌تواند به جنبه‌ی مکانیکی تعادل کمک کند – مطالعه­ای روی کسانی که تعادل‌شان تحت تاثیر دیابت قرار گرفته‌است نشان می‌دهد که ماساژ پا به میزان قابل‌توجهی تعادل آن‌ّها را افزایش می‌دهد.

کمبود تعادل همچنین اغلب بر سالمندان و کسانی که اختلالاتی مانند آرتروز دارند، تأثیر می‌گذارد. با توجه به این که ماساژ همچنین تاثیر مثبتی بر درد ناشی از آرتریت دارد، یک درمان چند منظوره محسوب می‌شود به این ترتیب که به افراد اجازه می‌دهد هم بر حرکات خود کنترل داشته باشند و هم دردشان را تسکین می‌دهد.

* جمع‌بندی: تعادل به توانایی ما برای حرکت و مشارکت در جامعه کمک زیادی می‌کند. ماساژ پا به بهبود جنبه‌ی مکانیکی تعادل کمک می‌کند، به خصوص در افرادی که مبتلا به اختلالاتی هستند که بر تعادلشان تاثیر می‌گذارد، مانند آرتریت و دیابت.

۱۱) ماساژ پا اوضاع پوست این ناحیه بهبود می‌دهد

ماساژ پا با افزایش گردش خون باعث ایجاد مزایایی روی پوست نیز می‌شود. شاید پوست پا به اندازه‌ی پوست صورت مهم نباشد اما پاها هم مانند دست‌ها بخشی از بدن ما هستند که بیش‌ترین فشار را متحمل می‌شوند. ما آن‌ها را با پوشیدن کفش‌های نامناسب آزار می‌دهیم، پابرهنه راه می ‌رویم، و ساعت‌ها روی آن‌ها فشار وارد می‌کنیم.

مطالعه‌ای روی ماساژ پای تایلندی نشان داد که عمل ماساژ هم درجه حرارت و هم جریان خون را به بافت همبند زیر پوست افزایش می‌دهد. ماساژ پا، بسیاری از مزایای دیگر را برای این بافت فراهم می‌کند – مانند افزایش جریان خون و افزایش ترشح غدد لنفاوی.

ماساژ پا همچنین می‌تواند به افرادی که از تورم پاها رنج می برند کمک کند – یک مطالعه نشان داد که کاهش تورم در پا بعد از سه ماه ماساژ کاهش یافت. این تاثیر به طور کلی می‌تواند به افزایش ترشح غدد لنفاوی و جریان خون منجر شود. همان‌طور که قبلا ذکر شد، این دو جنبه با یکدیگر برای کنترل تعادل آب در بدن ما همکاری می‌کنند. تورم در پاها، به لحاظ پزشکی به عنوان ادم شناخته شده‌، و ناشی از عدم تعادل در تخلیه‌ی آب است.

ماساژ پا همچنین می‌تواند جای زخم و اسکار را کاهش دهد – یک مطالعه نشان می‌دهد که این عمل در قربانیان سوختگی کره‌ای، انعطاف‌پذیری پوست و گردش خون را بهبود می‌دهد و ظاهر پوست پس از سه ماه ماساژ بهبود می‌یابد.

* جمع‌بندی: مراقبت از پوست پای ما اغلب یکی از اولویت‌های مهم ما نیست – با این حال، با توجه به این‌که چه‌قدر از پاها کار می‌کشیم و روی آن‌ها فشار وارد می‌کنیم، باید رسیدگی به آن‌ها را جزو اولویت‌های‌مان قرار بدهیم. ماساژ پا به بهبود گردش خون، ترشح غدد لنفاوی، تورم پا و جای زخم و اسکار کمک می‌کند، و به ما اجازه می‌دهد که بهتر از پوست‌مان مراقبت کنیم.

۱۲) ماساژ پا به مدیریت اضطراب کمک می‌کند

پیش‌تر اشاره کردیم که ماساژ پا چگونه استرس را کاهش و اندورفین را افزایش می‌دهد و به کنترل درد کمک می‌کند، جای هیچ گونه شگفتی نیست که ماساژ پا به تسکین احساس اضطراب نیز کمک می‌کند.

اضطراب یکی از آن چیزهایی است که بسیاری از مردم در طول زندگی خود تجربه می‌کنند. در دوران کودکی، نوجوانی و در طول بالا رفتن سن، چیزهای زیادی وجود  دارند که احساس اضطراب را در ما ایجاد می‌کنند و اکثر اوقات این حالت واکنش طبیعی بدن نسبت به شرایط موجود است. اختلالات اضطرابی زمانی رخ می‌دهند که اضطراب پایدار است.

ماساژ پا چیزی نیست که باعث درمان اضطراب شود. مردم همیشه باید به پزشک مراجعه کنند. با این حال، با توجه به این که علم هنوز تصویر کاملی در مورد اضطراب ندارد، استفاده از ماساژ پا برای از بین بردن اضطراب طبیعی و مزمن، توصیه می‌شود.

یک مطالعه سوئدی که به بررسی تأثیر ماساژ درمانی روی زنان مبتلا به اضطراب پرداخت، افزایش چشمگیر اضطراب را در طول زمان مطالعه نشان نداد، و در بسیاری از شاخص‌های اضطراب – ضربان قلب، فشار خون، درجه حرارت بدن و نرخ تنفس- کاهش قابل توجهی را نشان داد. همان مطالعه‌ی ژاپنی که قبلا بررسی کردیم، سطح اضطراب را در حین انجام ماساژ پا نیز اندازه‌گیری کرد و کاهش قابل‌توجه سطح اضطراب را نشان داد.

* جمع‌بندی: در هر ۵ نفر ۱ نفر از یک بیماری روحی در طول زندگی خود رنج می‌برد، و دو مورد از شایع‌ترین مشکلات اضطراب و افسردگی هستند. ماساژ پا می‌تواند یک درمان جایگزین باشد که می‌تواند در کنار داروها و سایر روش‌های درمانی برای مورد ملاحظه قرار دادن علل بیماری روحی روانی تاثیر بسزایی داشته باشد.

۱۳) ماساژ پا به مدیریت افسردگی کمک می‌کند

افسردگی و اضطراب اغلب با هم مرتبط هستند – اکثر افراد مبتلا به یک بیماری روحی در معرض خطر ابتلا به یک بیماری دیگر نیز قرار دارند. افسردگی، مثل اضطراب، به وسیله‌ی دارو تا حدی درمان می‌شود – می‌دانیم که این امر با سطح سروتونین و دوپامین در مغز ارتباط دارد، اما اغلب داروهای مورد استفاده برای درمان این مشکل، ۶ هفته زمان برای اثربخشی نیاز دارند، در حالی که عوارض جانبی داروها بلافاصله شروع می‌شوند.

افسردگی به وضوح جنبه‌های اجتماعی، فیزیکی، فرهنگی و روانشناختی هم دارد. با توجه به این‌که ماساژ پا می‌تواند به ما از لحاظ جسمی و روانی- اجتماعی تاثیر بگذارد، جای تعجبی نیست که در این حوزه هم ماساژ پا مفید است.

محققان در مطالعه‌ای روی زنان مبتلا به افسردگی پس از زایمان متوجه شدند که ماساژ افسردگی را به طور قابل‌توجهی کاهش می‌دهد. مطالعه‌ی دیگری در مورد زنان میانسال که در معرض افسردگی بودند نتایج مشابهی را به دست آورد.

اگر ما به تاثیر ماساژ پا روی اضطراب و افسردگی نگاهی داشته باشیم و همچنین تاثیر این ماساژ را روی سلامتی در نظر بگیریم (پیوند اجتماعی، کاهش استرس، افزایش اندورفین)، منطقی به نظر می‌رسد که در حالی که ماساژ پا یک درمان نیست اما ابزار مفیدی برای افرادی است که اضطراب و افسردگی را تجربه می‌کنند.

* جمع‌بندی: افسردگی، مانند اضطراب، نوعی بیماری بسیار پیچیده است. با توجه به این‌که ماساژ پا هم محرک‌های بیولوژیکی و هم محرک‌های اجتماعی را برای افسردگی هدف قرار می‌دهد، یک ابزار مفید برای کمک به مدیریت این اختلال است.

۱۴) ماساژ پا می‌تواند به بهبود درد عضلانی کمک کند

به طور کلی زمانی که پای ماساژ به میان می‌آید، درد عضلانی اولین چیزی است که به ذهن می‌رسد. همان­طور که قبلا ذکر شد، ما پاهای‌مان را تحت فشار زیادی قرار می‌دهیم – تمام روز با کفش‌های نامناسب راه می‌رویم، و توجهی نداریم به این‌که چه مدت را روی پاهای‌مان صرف می‌کنیم، طبیعی که درد عضله چگونه در پاها ایجاد می‌شود.

ماساژ، در واقع فرآیند اعمال فشار روی بافت عضله و بافت همبند برای از بین بردن تنش است. در حالی که برخی از انواع ماساژ پا، مانند رفلکسولوژی، به دنبال اثر بخشیدن روی دیگر قسمت‌های بدن از طریق کاهش تنش در پا هستند، واقعیت این است که هدف ماساژ استفاده از لمس برای بهبود کیفیت زندگی بیمار از طریق دستکاری بافت‌ها است.

افراد انواع زیادی از دردهای عضلانی را تجربه می‌کنند – درد عضلانی پس از تمرین یا درد عضلانی ناشی از تنش. ماساژ به رفع هر نوع درد عضلانی کمک می‌کند و بنابراین یک ابزار آسان برای کاهش تنش، بهبود درد عضلانی پس از ورزش و کاهش درد ناشی از آسیب است.

یک مطالعه روی افرادی که درد عضلانی داشتند صورت گرفت. این مطالعه افراد فعال در رشته‌ی بدنسازی را مورد بررسی قرار داد و متوجه شد که ماساژ به شدت درد بعد از تمرین را کاهش می‌دهد. سایر مطالعات که روی دوندگان ماراتن تمرکز داشتند، نتایج مشابهی را نشان دادند.

* جمع‌بندی: درد عضلانی تلاش‌های مردم را در زندگی روزمره و در حیطه‌ی ورزش نشان می‌دهد. ماساژ پا با کاهش میزان درد ناشی از استفاده از عضلات، بهبودی سریع را به شما می‌دهد.

۱۵) ماساژ پا می‌تواند به کاهش درد مفاصل کمک کند

در کنار درد عضلانی، درد مفاصل نیز یکی از شکایات اصلی برای افرادی است که ماساژ پا را به عنوان ابزاری برای زندگی روزانه‌ی خود استفاده می‌کنند. درد مفصل می‌تواند به دلایل مختلفی رخ بدهد – از آرتریت و سفتی کلی مفاصل گرفته تا درد بعد از آسیب. این مشکل جمعیت بزرگی از مردم را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

ماساژ پا روی نواحی تنش تمرکز می‌کند و با شل کردن عضلات اطراف مفاصل و ماساژ دادن بافت همبند که این مفاصل را در جای خود نگه می‌دارند، می‌تواند درد را تسکین بدهد. مطالعه‌ای روی بیماران مبتلا به درد مفاصل ناشی از آرتروز کاهش قابل‌توجه درد را پس از ماساژ پا با روغن اسطوخودوس و روغن بادام نشان داد.

با توجه به این که درد عضلانی می‌تواند با سختی عضلات تشدید شود، توانایی ماساژ برای از بین بردن تنش در عضلات سفت، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. با کاهش سفتی در بافت اطراف مفاصل، تنش آن‌ها خارج می‌شود و بعضی از دردهای ناشی از التهاب بافت در مفصل کاهش می‌یابند.

* جمع‌بندی: درد مفاصل زندگی عادی آدم‌ها را با مشکل مواجه می‌کند. درد مفصل در پاها، به ویژه، می‌تواند تاثیر قابل‌توجهی داشته باشد، زیرا باعث می‌شود پیاده‌روی و راه رفتن به طور کلی دشوار باشد. ماساژ پا درد را تسکین می‌دهد و بدين ترتيب كيفيت زندگي افراد مبتلا را بهبود مي‌بخشد.

۱۶) ماساژ پا به مدیریت مشکل بی‌خوابی کمک می‌کند

بی‌خوابی یک مشکل پیچیده است. این مشکل مانند بسیاری از مسائل مربوط به مغز، اغلب با فاکتورهای زیادی مرتبط است و بیش از چند دلیل دارد. بعضی از علل بروز این مشکل عبارتند از داروهای مختلف (مانند کافئین، نیکوتین، داروهایی که برای آسم مصرف می‌کنید)، تغییر شغل، استرس، افسردگی و درد. گاهی اوقات اصلا علت بیخوابی را نمی‌دانیم.

با این حال، با توجه به علل بی‌خوابی، می‌توانیم درک کنیم که چگونه ماساژ پا بسیاری از این موارد را مورد ملاحظه قرار می‌دهد. اگر ماساژ پا باعث کاهش سطح استرس شما شود، احتمال بهبود اوضاع خواب تان نیز افزایش می‌یابد. اگر به درمان افسردگی کمک ‌کند، باز هم احتمال بهبود اوضاع خواب‌تان افزایش می‌یابد. اگر ماساژ پا به تسکین درد کمک کند، از جمله درد مفصلی و عضلانی، احتمال بهبود اوضاع خواب‌تان افزایش می‌یابد.

شواهد این تاثیر را می‌توان در مطالعات متعددی یافت. در مطالعات زیادی مشخص شده‌است که شدت و شیوع بیخوابی با ماساژ پا در زنان مبتلا به افسردگی پس از زایمان کاهش می‌یابد. ماساژ پا با القاء آرامش، درمان افسردگی، استرس و درد، یک درمان مناسب برای کمک به اوضاع خواب محسوب می‌شود.

* جمع‌بندی: ماساژ پا به درمان بسیاری از علل بی‌خوابی کمک می‌کند. این روش درمانی در عین حال احساس آرامش و مورد مراقبت قرار گرفتن در فرد ایجاد می‌کند، دو اثری که به بهبود اوضاع خواب کمک می‌کنند.

۱۷) ماساژ پا به کاهش شدت و طول سردرد و میگرن کمک می‌کند

سردردها و میگرن به دلایل مختلف – استرس، خستگی، عفونت، بیماری- رخ می‌دهند. گاهی اوقات اصلا نمی‌دانیم که علت بروز آن‌ها چیست. بنابراین، درمان اغلب بر اساس آن‌چه قبلا روی فرد مبتلا تاثیر داشته‌است، استوار است. کم کردن میزان نور، صدا، و انواع خاصی از داروهای مسکن موارد کمک‌کننده به بهبود سردرد هستند. اغلب افرادی که از این بیماری رنج می‌برند، داروهایی مصرف می‌کنند که گاهی درد آن‌ها را تسکین می‌دهد و گاه تاثیری روی آن‌ها ندارد.

در این‌جا ماساژ پا می‌تواند مفید باشد، نه لزوما با حذف سایر درمان‌ها، بلکه با تاثیرگذاری در کنار آن‌ها. ما قبلا در مورد نحوه‌ی تاثیر ماساژ پا روی برخی از علل بالا صحبت کردیم – استرس و بی‌خوابی. ماساژ پا با درمان این علل به پیشگیری از رخ دادن سردرد کمک می‌کند.

با این حال، تحقیقات دیگری نیز دریافتند که ماساژ پا می‌تواند شدت و طول سردرد و میگرن را کاهش دهد. این موضوع از اهمیت خاصی برخوردار است؛ زیرا هم درد را تسکین می‌دهد و هم اثربخشی متدهای دیگر را از جمله تاریکی، استراحت و هیدراته کردن بدن را بیش‌تر می‌کند.

* جمع‌بندی: کنترل سردردها و میگرن می‌تواند بسیار دشوار باشد. هرچند ماساژ پا این بیماری را درمان نمی‌کند، اما به دو شیوه کمک‌کننده است. در وهله‌ی اول، به مدیریت برخی از علل میگرن و سردرد کمک می‌کند. و دوم این‌که ثابت شده شدت و طول میگرن و سردرد را کاهش می‌دهد و به اثرگذاری شیوه‌های دیگر برای مقابله با این بیماری کمک می کند.

۱۸) ماساژ پا به توانبخشی پس از آسیب کمک می‌کند

آسیب‌ها نه تنها بلافاصله بعد از رخ دادن بلکه پس از گذشت مدتی نیز می‌توانند بسیار ناتوان‌کننده باشند. توانبخشی، ایجاد قدرت، یادگیری استفاده از عضلات و تاندون‌ها! ابدا مسیر آسانی پیش روی‌تان نیست.

ماساژ پا برای بازگشت شخص به مسیر بهبودی کمک می‌کند. همان‌طور که قبلا مشاهده کردیم، ماساژ پا سبب بهبود بسیاری از چیزهایی می‌شود که بازگشت به حالت اولیه را دشوار می‌کنند: درد، استرس، درد عضلانی، سفتی مفصلی، خستگی. ماساژ در عین حال به درمان افسردگی و اضطراب کمک می‌کند، چیزهایی که اغلب کسانی را که دچار جراحت شده‌اند، تحت تأثیر قرار می‌دهند.

ماساژ پا به خصوص زمانی کمک‌کننده است که آسیب روی ناحیه‌ی پا یا ساق رخ داده‌است. این روش درمانی نه تنها تنش و علل درد را مورد ملاحظه قرار می‌دهد، بلکه به طور مستقیم درد پا یا عضلات ساق پا را (که اغلب به استخوان‌های پا متصل هستند)، مورد هدف قرار می‌دهد. به این ترتیب، ماساژ پا اجازه می‌دهد تا فرد هم برای شرکت در فعالیت‌های توانبخشی و تلاش برای بهبود آسیب شرکت کند، و هم به فرد کمک می‌کند که مشکلات پا و ساق پا را مورد درمان قرار دهد.

* جمع‌بندی: صدمات هرگز خوشایند نیستند و دوره‌ی بهبودی آن‌ها اغلب چند هفته و گاه چند ماه طول می‌کشد. ماساژ پا هم با تمرکز روی چیزهایی که باعث می‌شوند بازیابی دشوار باشد، و هم با پرداختن به مشکلات موجود در پا و ساق پا، شیوه‌ای برای کمک به بهبودی ارائه می‌دهد.

کلام آخر:

بسیاری از مطالعات و مقالات مورد بررسی در این مقاله به بیش از یک نوع ماساژ پا پرداخته‌اند – ماساژ پای تایلندی، ماساژ پای سوئدی، و رفلکسولوژی. به نظر می‌رسد هیچ نوع ماساژ پایی وجود ندارد که بهتر از سایرین باشد و همگی مزایای خوبی برای سلامتی دارند.

حتی در مطالعاتی که هیچ شواهد تجربی که بتواند اندازه‌گیری شود (و در بسیاری از موارد تغییرات بیوشیمیایی ناشی از ماساژ پا وجود داشت) وجود نداشته، محققان عنوان کرده‌اند که ماساژ پا نتایج مثبتی برای افرادی که از آن استفاده می‌کردند داشته‌است، این روش درمانی به عنوان یک طب جایگزین، کاربردهای زیادی در کنار طب سنتی دارد.

بنابراین با تمام مزایایی که ماساژ پا به ما ارائه می‌دهد، و با توجه به این موضوع که هیچ ضرری هم ندارد، چرا امروز سراغ آن نروید؟ با توجه به این که به نظر می‌رسد همه‌ی انواع ماساژ به یک اندازه مفید و موثر هستند، موارد زیادی برای انتخاب وجود دارد. شما می‌توانید نزد یک ماساژدهنده‌ی حرفه‌ای بروید. هر انتخابی که داشته باشید، به هر حال برای‌تان مفید خواهد بود.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کر بازده- سارا فیضی

منبع: جنریویوز

ماساژ پا: ۱۸ مهمترین فواید ماساژ پا برای سلامتی بدن و روان


 

نوشته ماساژ پا: ۱۸ مهمترین فواید ماساژ پا برای سلامتی بدن و روان اولین بار در مجله کسب و کار بازده پدیدار شد.

۱۸ مهمترین علل و علائم مشکلات تنفسی و بیماری های ریه

ریه‌های شما سخت کار می‌کنند تا اکسیژن را به درون بدن بکشند، آن را فیلتر کنند، و در جریان خون آزاد کنند تا در سرتاسر بدن‌تان پخش شوند. ریه‌ها در هر دقیقه بدون استراحت ۲۰ بار باز و بسته (منبسط و منقبض) می‌شوند، و لذا حفظ ریه‌ها در بهترین حالت ممکن یکی از اهداف دارای اولویت ما باید باشد. اما برخی از افراد با مشکلات تنفسی و بیماری های ریه دست به گریبان هستند و مشکلات و ناراحتی های زیادی را تحمل میکنند. در این نوشتار با مهمترین علل و علائم مشکلات تنفسی و بیماری های ریه که می تواند اطلاعات خوب و کاملی در رابطه بااین عضو حیاتی بدن تان به شما بدهد.

علل و علائم مشکلات تنفسی و بیماری های ریه

علل رایج مشکلات تنفسی

۱- آسم

ناراحتی که در آن لوله‌های نایژه‌ای به شدت ملتهب می‌شوند، مجرای هوا را تنگ می‌کنند و تنفس را مجدود می‌سازند. حمله‌ی آسمی شدید ممکن است به خاطر عوامل بیرونی مانند آلرژی‌های فصلی یا استرس به وجود بیاید. برآورد می‌شود در جهان بیش از ۳۰۰ میلیون نفر از آسم رنج می‌برند و میزان ابتلای به آن نیز در حال افزایش است. آسم ناراحتی شدید و مادام‌العمری است که در موارد حاد می‌تواند مرگبار نیز باشد.

۲- برونشیت

التهاب لوله‌های نایژه که مجاری بینی و دهان را به ریه‌ها وصل می‌کند. برونشیت معمولا به خاطر آلرژی یا عفونت دستگاه تنفسی (مثلا در آنفلوانزا) به وجود می‌آید و در دوره‌ی کوتاهی از بین می‌رود. آلاینده‌ّها نیز از عوامل اصلی این بیماری هستند.

۳- سرما خوردگی و سایر عفونت‌های ویروسی

۴- فیبروز کیستی

بیماری ژنتیکی که در آن مخاط سنگینی در ریه (و سایر ارگان‌ها) تولید می‌شود و نفس کشیدن را دشوار می‌سازد.

۵- آمفیزم

به معنی نابودی پارانشیم ریوی است که منجر به از بین رفتن ویژگی ارتجاعی ریه و از بین رفتن دیواره‌ی کیسه‌های هوایی (حبابکی) ریه می‌شود. از پیوستن چند کیسه‌ی هوایی یک حفره‌ی بزرگ به وجود می‌آید که موجب کاهش سطح تنفسی و اِشکال در جذب اکسیژن می‌شود.

۶- پلورزی

یا پلوریت به ‌معنی التهاب و تحریک پرده‌ی جَنب است. پلورزی خود یک بیماری نیست، بلکه عارضه‌ای‌ست که ممکن است نشانه‌ی بیماری‌های گوناگونی باشد. پلورزی به دو صورت پلورزیِ خشک و پلورزیِ مرطوب ظاهر می‌شود. پلورزی مرطوب با تجمع مایع در بین دو لایه‌ی پرده‌ی جنب همراه است

۷- ذات الریه

عفونتی در ریه است که می‌تواند به خاطر باکتری‌ّها، قارچ‌ها، و مواد شیمیایی استنشاق شده به وجود بیاید.

۸- بیماری سل

رایج‌ترین بیماری عفونی باکتریایی در جهان. این بیماری به ریه‌ها حمله می‌کند و می‌تواند به کبد و کلیه‌ها نیز آسیب بزند. این بیماری می‌تواند علائم مختلفی داشته باشد بنابراین گاهی تشخیص آن دشوار است. رایج‌ترین علائم آن شبیه به آنفلوانزایی است که به سرعت خوب نمی‌شود.

۹- سرطان.

علائم مشکلات تنفسی

۱- تنگی نفس

۲- سرفه

۳- خس خس

۴- احساس سفتی در قفسه‌ی سینه

۵- درد قفسه سینه

۶- حساسیت موضعی سینه و پشت

۷- سرفه‌ی منجر به خروج خلط یا خون

۸- خشن شدن صدا

۹- علائم عفونت ریه شبیه سایر انواع عفونت‌ها است: تب، سرفه، خلط زیاد، درد بدن، حساسیت سینه و گلو، و خستگی مفرط.

مواد سمی چگونه بر ریه‌های‌تان تاثیر می‌گذارند

از سرفه‌های خفیف گرفته تا سرطان، مدام قرار گرفتن در معرض استنشاق مواد سمی مشکلی جدی برای ریه‌ها به شمار می‌آید.

حتی اگر سیگار نمی‌کشید (یا با یک سیگاری زندگی می‌کنید)، در معدن کار می‌کنید، یا از شوینده‌های شیمیایی در منزل‌تان استفاده می‌کنید، در معرض عناصر بسیار سمی و ذرات گرد و غبار موجود در هوا هستید که راهی به جز تنفس مدام آن‌ها ندارید.

برای تقویت طبیعی ریه‌ها، و جهت پاکسازی به بعضی از گیاهان خاص رجوع می‌کنیم و این ارگان‌های ارزشمند را سم‌زدایی می‌کنیم. بعضی از گیاهان خانگی وجود دارند که محیط درون منزل‌مان را تمیز می‌کنند. سایر آن‌ها را برای بهره‌مندی از قدرت درمانگری فوق‌العاده‌شان می توانیم مصرف کنیم.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده- کامروا ابراهیمی

منبع: dailyhealthpost

۱۸ مهمترین علل و علائم مشکلات تنفسی و بیماری های ریه


 

نوشته ۱۸ مهمترین علل و علائم مشکلات تنفسی و بیماری های ریه اولین بار در مجله کسب و کار بازده پدیدار شد.

اکسیژن درمانی پرفشار: ۲۲ فایده علمی هایپرباریک برای سلامتی

وجود اکسیژن برای زندگی ضروری است. اکسیژن درمانی پرفشار یا هایپرباریک (HBOT) روشی درمانی است که در آن، ۱۰۰ درصد اکسیژن را با فشارهای بالا به بدن می‌رسانند. اکسیژن رسانی به بافت‌ها در فشارهای بالا بسیار بهتر صورت می‌گیرد. تا انتهای این مقاله با سایت بازده همراه باشید تا چیزهای بیش‌تری درباره‌ی اکسیژن درمانی پرفشار ، و هم‌چنین فواید و عوارض جانبی استفاده از آن یاد بگیرید.

اکسیژن درمانی پرفشار

اکسیژن درمانی چیست

اکسیژن درمانی عبارت است از کاربرد روش‌های کمکی اکسیژن رسانی جهت درمانی انواع مختلفی از وضعیت‌های خاص پزشکی. دو نوع اصلی اکسیژن درمانی در دسترس هستند:

الف. اکسیژن درمانی با فشار طبیعی
ب. اکسیژن درمانی پرفشار

اکسیژن درمانی با فشار طبیعی عبارت است از کاربرد روش‌های اکسیژن رسانی با فشاری مشابه‌ی فشار اتمسفر (atm ۱). در این روش، بسته به وخامت وضعیت مورد نظر، ۴۰ الی ۱۰۰ درصد اکسیژن اشباع به بدن رسانده می‌شود.

از آن‌جا که اکسیژن بیش از اندازه‌ برای بدن مضر است، اکسیژن درمانی با فشار طبیعی باید به شکل کنترل شده انجام شود. در صورت عدم نظارت صحیح پزشک، اکسیژن درمانی با فشار طبیعی می‌تواند باعث بروز بیماری قلبی، التهاب، دیابت، و پیری زودرس شود.

اکسیژن درمانی پرفشار چیست

اکسیژن درمانی پرفشار عبارت است از کاربرد روش‌های اکسیژن رسانی اشباع ۱۰۰ درصدی با فشارهایی بالاتر از فشار اتمسفر. در این روش، کل بدن بیماران در اتاق‌هایی با فشار بالا قرار می‌گیرد. این کار باعث افزایش اکسیژن رسانی به کل بافت‌های بدن می‌شود.

جداول عملیاتی اکسیژن درمانی پرفشار، بین ۶۰ الی ۱۲۰ دقیقه، و روزی یک مرتبه یا بیش‌تر متغیر هستند.

اکسیژن درمانی پرفشار برای درمان شماری از وضعیت‌ها از قبیل آمبولی هوا یا گاز، سوختگی‌ها، زخم‌های دیابتی، و ایسکمی ناشی از جراحات موثر است.

ساز و کار اکسیژن درمانی پرفشار (هایپرباریک)

خون از چهار جزء تشکیل شده است: پلاسما، گلبول‌های قرمز خون، گلبول‌های سفید خون، و پلاکت. اکسیژن توسط گلبول‌های قرمز خون جا به جا می‌شود؛ این گلبول‌ها حاوی پروتئینی به نام هموگلوبین هستند. هموگلوبین پروتئینی حاوی آهن است که اکسیژن می‌تواند به آن بچسبد.

تنها تفاوت‌های میان اکسیژن درمانی با فشار طبیعی و اکسیژن درمانی پرفشار عبارت هستند از تفاوت‌ فشارهای مورد استفاده و روش اکسیژن رسانی. هر دوی این روش‌ها میزان اکسیژن رسانی به خون را افزایش می‌دهند.

با استفاده از اکسیژن درمانی پرفشار اکسیژن پلاسما خون ۱۰ تا ۲۰ برابر نسبت به حالت اول افزایش می‌یابد. این کار، هم‌چنین، گلبول‌های قرمز خون را نیز افزایش می‌دهد.

اکسیژن درمانی پر فشار (هایپرباریک)، از لحاظ بالینی، موارد زیر را بهبود می‌بخشد:

الف. رشد سلولی
ب.  کاهش تورم
پ. شکل‌گیری عروق خونی جدید
ت. ترمیم بافت
ث. التیام زخم‌ها

اکسیژن رسانی پرفشار باعث انتشار کنترل شده‌ی گونه‌های واکنش پذیر اکسیژن (ROS) در بافت‌های آسیب دیده و عفونی می‌شود.

اثر التیام بخشی قدرتمند اکسیژن درمانی پرفشار (هایپرباریک) به دلیل فعالیت ضد قارچی مستقیم این روش درمانی است که به واسطه‌ی مبارزه با رشد قارچ‌ها و بازیابی واکنش ایمنی و محافظتی در بدن اثر می‌کند.

اکسیژن درمانی پرفشار

خواص اکسیژن درمانی پرفشار برای سلامتی

۱. اکسیژن درمانی پرفشار می‌تواند بیماری ناشی از کاهش ناگهانی فشار را درمان کند

غواصی اسکوبا با استفاده از هوای فشرده می‌تواند باعث بروز بیماری ناشی از کاهش ناگهانی فشار و آمبولی گاز شریانی (سرخرگی) شود، ‌و به طور بالقوه به عنوان وضعیتی مرگ‌آور تلقی می‌شود.

بیماری ناشی از کاهش ناگهانی فشار به دلیل تشکیل حباب‌های نیتروژن در خون و بافت‌های فرد غواص در اثر بالا آمدن سریع غواص (از زیر دریا به سطح آب) ایجاد می‌شود.

آمبولی گاز شریانی (سرخرگی) نیز بعد از بروز بیماری ناشی از کاهش ناگهانی فشار ایجاد می‌شود. حباب‌های گاز موجود در جریان خون و بافت‌ها به همراه خون در بدن حرکت می‌کنند و باعث اختلال در خون رسانی به ریه‌ها (سیاهرگ ریوی) می‌شوند.

بر اساس دستورالعمل درمانی شماره‌ی ۶ نیروی دریایی ایالات متحده، استفاده از اکسیژن درمانی پرفشار برای درمان بیماری ناشی از کاهش ناگهانی فشار ترجیح داده می‌شود.

اکسیژن درمانی پرفشار موفق‌ترین روش برای درمان بیماری ناشی از کاهش ناگهانی فشار ظرف ۲۴ ساعت بعد از بالا آمدن غواص از اعماق دریا به شمار می‌رود.

طبق یک گزارش بالینی موردی، یک جلسه اکسیژن درمانی پرفشار اورژانسی توانست حباب‌های گاز و هوای موجود در عروق خونی، لگن، بخش پایینی ستون فقرات، سینوس‌های مغزی، و مفاصل بیمار را خارج کند.

هم‌چنین، طی یک غواصی شبیه سازی شده در محیط آزمایشگاه، اکسیژن درمانی پرفشار یا هایپرباریک توانست از موش‌های آزمایشگاهی در برابر ایجاد آسیب بر ستون فقرات محافظت کند.

اکسیژن درمانی پرفشار در خرگوش‌ها نیز آسیب ریوی ناشی از بیماری ناشی از کاهش ناگهانی فشار را کاهش داد.

۲. اکسیژن درمانی پرفشار می‌تواند اثرات آمبولی هوا را خنثی کند

آمبولی هوا به دلیل ورود حباب‌های هوا به داخل جریان خون اتفاق می‌افتد و می‌تواند باعث انسداد سرخرگ‌ها شود.

آمبولی هوا وضعیتی نادر، ولی به طور بالقوه مرگ‌آور است. این وضعیت می‌تواند در اثر انجام برخی عمل‌های جراحی ایجاد شود و باعث بروز آسیب‌های خطرناکی بر مغز، قلب، و ریه ‌شود.

علائم بالینی آمبولی هوا به مکان تشکیل حباب‌ هوا در بدن بستگی دارد. درمان زودهنگام برای بقای بیمار بسیار ضروری خواهد بود.

مطالعه‌ی موردی و بالینی بر روی وضعیت بیماری که بعد از انجام عمل جراحی قلب باز دچار آمبولی هوا شده بود، نشان داد بعد از ۷ جلسه شرکت در اکسیژن درمانی پر فشار، وضعیت وی به طور کامل بهبود یافته است.

مطالعه‌ی موردی و بالینی دیگری بر روی بیمار مبتلا به اختلال ایمنی که دچار آمبولی هوا نیز شده بود، نشان داد اکسیژن درمانی پرفشار اورژانسی توانست علائم سکته‌ی (ایسکمی) مغزی ناشی از عفونت قارچی تهاجمی را درمان کند.

۳. اکسیژن درمانی پرفشار مسمومیت مونوکسید کربن و سیانور را درمان می‌کند

مونوکسید کربن می‌تواند جایگزین اکسیژن در خون شود. این وضعیت، میزان اکسیژن رسانی به بافت‌ها را کاهش می‌دهد.

طی مطالعه‌ای جمعی بر روی ۷۲۸۷ بیمار مبتلا به مسمومیت مونوکسید کربن، اکسیژن درمانی پرفشار توانست نرخ مرگ و میر را کاهش و طول عمر بیماران را بهبود دهد. این روش درمانی بر روی بیماران جوان‌تر و بیماران مبتلا به نارسایی ریوی حاد موثرتر بود.

اکسیژن درمانی پر فشار در موش‌های آزمایشگاهی مبتلا به مسمومیت حاد مونوکسید کربن باعث کاهش آسیب مغزی و رفتارهای ناهنجار شد.

هم‌چنین، اکسیژن درمانی پر فشار به عنوان یک روش جانبی توانست از موش‌های آزمایشگاهی در برابر مسمومیت با اکسیژن ناشی از مسمومیت سیانور محافظت کند.

۴. اکسیژن درمانی پرفشار مشکلات بینایی را بهبود می‌بخشد

انسداد عروق خونی چشم (انسداد شریان مرکزی و سیاهرگ شبکیه و انسداد شریان فرعی شبکیه) از جمله علت‌های شایع برای نابینایی در بیماران سالخورده به شمار می‌رود.

برای موفقیت‌آمیز بودن اکسیژن درمانی پرفشار،‌ این روش درمانی باید ظرف ۲۴ ساعت اول بروز نابینایی انجام پذیرد.

۸ الی ۹ جلسه شرکت در اکسیژن درمانی پرفشار به شکل قابل توجهی باعث بهبود قوه‌ی بینایی در ۲ بیمار سالخورده‌ی مبتلا به نابینایی حاد شد.

برخی از جهش‌های ژنتیکی (جهش فاکتور پنج لیدن، جهش متیلن‌تتراهیدروفولات ردوکتاز) در افراد جوان نیز می‌توانند باعث انسداد سرخرگ (شریان) و سیاهرگ شبکیه شوند.

استفاده از اکسیژن درمانی پرفشار به عنوان درمان تکمیلی به مدت ۲۰ روز توانست به بازیابی قوه‌ی بینایی نوجوان مبتلا به انسداد شریان فرعی شبکیه‌ی ناشی از جهش در پروتئین متیلن‌تتراهیدروفولات ردوکتاز (ژن MTHFR) کمک کند.

قهوه‌ی بینایی بیمار دیگری که به انسداد ترکیبی شریان مرکزی و سیاهرگ شبکیه‌ی ناشی از جهش فاکتور پنج لیدن دچار شده بود، با دریافت فوری ۹ جلسه اکسیژن درمانی پرفشار بهبود یافت.

در برخی موارد نادر، قرار گرفتن در ارتفاع بسیار بالا می‌تواند باعث انسداد شریان (سرخرگ) شبکیه و از دست دادن قوه‌ی بینایی شود. بیمار مبتلا به نابینایی ناشی از قرار گرفتن در ارتفاعات بالا بعد از دریافت اکسیژن درمانی پر فشار (هایپرباریک) ظرف ۱۱ روز قوه‌ی بینایی‌اش را دوباره به دست آورد.

هم‌چنین، علاوه بر آن‌که اکسیژن درمانی پر فشار باعث افزایش اکسیژن رسانی به بافت‌های چشم می‌شود، تورم شبکیه‌ را نیز کاهش می‌دهد.

اکسیژن درمانی پرفشار

۵. اکسیژن درمانی پر فشار می‌تواند عفونت‌های بافتی را درمان کند

عفونت‌های باکتریایی می‌توانند بافت‌های نرم را نابود (نکروز)، و در صورت عدم درمان، می‌توانند زندگی بیمار را با خطر جدی مواجه کنند (قانقاریای فورنیه، قانقاریای گازی، و بیماری گوشتخوار).

بررسی گزارش‌های مربوط به ۱۵۸۳ بیمار نشان می‌دهد استفاده از اکسیژن درمانی پر فشار به عنوان مکمل درمانی می‌تواند موارد وخیم عفونت‌های باکتریایی بافت نرم را بهبود ببخشد و باعث افزایش طول عمر بیمار شود.

در عفونت‌های باکتریایی، اکسیژن درمانی پر فشار باعث کاهش تورم، تحریک رشد بافت، مهار تولید سم باکتریایی، بهبود اثربخشی آنتی‌بیوتیک‌ها، و محافظت از بدن در برابر عفونت‌ها می‌شود.

۶. اکسیژن درمانی پر فشار درد مزمن را کاهش می‌دهد

انجام اکسیژن درمانی پر فشار (طی یک آزمایش تصادفی کنترل ‌شده) برای ۶۰ بیمار مبتلا به اختلال درد مزمن (فیبرومیالژیا) به مدت ۸ هفته به بهبود فعالیت مغز و اعصاب منجر شد.

۳ هفته استفاده از اکسیژن درمانی پر فشار برای یک بیمار مبتلا به بیماری مزمن ماهیچه / استخوان (سندرم درد منطقه‌ای پیچیده) باعث کاهش تورم و درد، و بهبود حرکت اندام‌های تحتانی شد.

از آن‌جا که اکسیژن درمانی پر فشار باعث کاهش درد می‌شود، وابستگی به قرص‌های مسکن را نیز در بیماران مبتلا به درد مزمن کاهش می‌دهد.

مرگ سلولی بافت استخوان (بافت‌مردگی بی‌خونی) معمولا در اثر بروز اختلال خون رسانی ایجاد می‌شود. طی چندین مطالعه بر روی سلول‌های استخوانی (استئوبلاست / استئوکلاست)، دانشمندان دریافتند اکسیژن درمانی پر فشار (هایپرباریک) باعث بهبود تولید تراکم استخوانی و پیشگیری از نابودی استخوان می‌شود.

۷. اکسیژن درمانی پرفشار برای زخم‌های پوستی نیز مفید است

یک دوره‌ی چهار هفته‌ای استفاده از اکسیژن درمانی پرفشار برای ۳۵ بیمار مبتلا به زخم‌های پوستی مقاوم در برابر درمان (واسکولیت) باعث بازیابی ۸۰ درصد از این بیماران شد.

به همین ترتیب، ۴ هفته شرکت در جلسات اکسیژن درمانی پرفشار باعث بهبودی کامل یک بیمار مبتلا به زخم‌های پوستی مقاوم در برابر درمان شد.

۸. اکسیژن درمانی پرفشار می‌تواند به بهبودی آسیب‌ها و ترومای مغزی کمک کند

طی یک آزمایش تصادفی کنترل ‌شده، ۸ هفته شرکت در جلسات اکسیژن درمانی پرفشار باعث بهبود کارکرد عصبی و کاهش افسردگی و اضطراب در ۶۰ بیمار مبتلا به آسیب‌های نخاعی شد.

فراتحلیل ۸ مطالعه بر روی بیماران مبتلا به آسیب‌های مغزی تروماتیک نشان داد، اکسیژن درمانی پرفشار به شکل قابل توجهی توانست آمار بقای این بیماران را افزایش دهد.

بررسی نظام‌مند ۱۱ مطالعه‌ی دربردارنده‌ی آزمایش تصادفی کنترل ‌شده بر روی ۷۰۵ بیمار نشان داد، اکسیژن درمانی پر فشار توانست ناتوانی این بیماران را کاهش و فعالیت مغزی‌شان را بهبود دهد.

۲۷ روز استفاده از اکسیژن درمانی پر فشار برای یک دختر ۲ ساله‌ی مبتلا به آسیب مغزی باعث بازیابی بافت مغزی و بهبود کامل وضعیت وی شد.

با وجود این، یک فراتحلیل بر روی ۵۷۱ بیمار مبتلا به آسیب مغزی تروماتیک نشان داد، استفاده از اکسیژن درمانی پرفشار به همراه سایر درمان‌های استاندارد نتیجه‌ی مطلوبی در بر نداشت. در ابتدا، پیامدهای بقا برای این بیماران مطلوب بودند، ولی علائم بلند مدت این بیماری در آن‌هایی که فورا تحت درمان قرار نگرفته بودند، پا بر جا ماندند.

در چندین مدل آسیب مغزی مربوط به موش‌های آزمایشگاهی، اکسیژن درمانی پر فشار باعث کاهش التهاب، مهار آسیب عصبی، افزایش رشد سلول‌های عصبی و عروق خونی، و هم‌چنین کاهش درد شد.

اکسیژن درمانی پر فشار در موش‌های آزمایشگاهی با کاهش تولید فاکتورهای التهابی و بهبود مسیرهای دفاعی آنتی‌اکسیدانی باعث محافظت از مغز شد.

در مدل‌ موش‌های آزمایشگاهی، اکسیژن درمانی پر فشار (هایپرباریک) به تحریک تولید پروتئین گرماشوک و مسیرهای سلولی که از سلول‌های عصبی نخاعی در برابر آسیب اکسیداتیو محافظت می‌کنند، کمک کرد.

مطالعه‌ای بر روی سلول‌های ایمنی متعلق به بیماران مبتلا به آسیب‌های شدید نشان داد، یک جلسه اکسیژن درمانی پر فشار توانست باعث سرکوب التهاب در این بیماران شود.

۹. اکسیژن درمانی پرفشار باعث بهبود زخم‌های دیابتی می‌شود

زخم‌های پای دیابتی و بیماری‌های کلیوی مزمن از جمله علت‌های شایع کاهش جریان خون در سرخرگ‌ها به شمار می‌روند.

طی یک مطالعه‌ی بالینی، ۱۴۶ بیمار با کمک اکسیژن درمانی پرفشار به عنوان مکمل درمانی توانستند از زخم‌های پای دیابتی بهبودی حاصل کنند.

شرکت در ۲۰ جلسه اکسیژن درمانی پرفشار (به همراه انجام سایر روش‌های استاندارد) باعث درمان کامل بیماری کلیوی مزمن در ۲ بیمار شد.

نتایج یک فراتحلیل از ۹ مطالعه‌ی دربردارنده‌ی آزمایش تصادفی کنترل ‌شده بر روی ۵۲۶ بیمار نشان دادند، اکسیژن درمانی پرفشار برای درمان زخم‌های پا موثر خواهد بود.

در یک مدل موش آزمایشگاهی دیابتی، استفاده از اکسیژن درمانی پرفشار به مدت ۶ هفته توانست به کاهش التهاب، افزایش جریان خون، و بهبود فرایند التیام زخم‌ها کمک کند.

۱۰. اکسیژن درمانی پرفشار می‌تواند برخی از مشکلات شنوایی را بهبود ببخشد

کاهش شنوایی حسی – عصبی وضعیتی است که بر اثر از دست رفتن اعصاب یا سلول‌های موجود در گوش ایجاد می‌شود. این وضعیت عامل حدود ۹۰ درصد از انواع ناشنوایی‌ها است.

بررسی داده‌های بالینی مربوط به ۱۶۷ بیمار نشان داد، استفاده از اکسیژن درمانی پر فشار به عنوان یک روش جانبی در بهبود بیماران مبتلا به کاهش شنوایی حسی – عصبی اثربخش بوده است.

انجام اکسیژن درمانی پر فشار به مدت ۴ هفته باعث افزایش میزان آنزیم‌های حفاظتی موجود در گوش داخلی (حلزون گوش) خوکچه‌های هندی شد.

۱۱. اکسیژن درمانی پرفشار می‌تواند برای درمان کم خونی مفید باشد

استفاده‌ی به موقع از اکسیژن درمانی پرفشار اثر مثبتی بر کم خونی شدید خواهد داشت. این روش درمانی برای آن دسته از بیمارانی که به دلایل مذهبی، مشکلات ایمنی شناختی، یا عدم دسترسی به خون نمی‌توانند از خدمات انتقال خون استفاده کنند، مفید خواهد بود.

شرکت در ۱۰ جلسه اکسیژن درمانی پر فشار باعث تسکین علائم یک بیمار مبتلا به خونریزی شد.

۱۲. اکسیژن درمانی پرفشار باعث کاهش رشد آبسه‌ی مغزی می‌شود

طی یک آزمایش تصادفی کنترل ‌شده بر روی ۴۰ بیمار مبتلا به آبسه‌ی مغزی (بدون دلیل خارجی)،‌ اکسیژن درمانی پرفشار (هایپرباریک) به همراه تجویز آنتی‌بیوتیک توانست تمام بیماران را به طور کامل درمان کند.

اکسیژن درمانی پر فشار به درمان و بقای ۵ کودک مبتلا به آبسه‌ی مغزی کمک کرد.

احتمال عدم موفقیت درمانی و نیاز به تجدید درمان با استفاده از اکسیژن درمانی پرفشار کم‌تر می‌شود و هم‌چنین نتایج درمانی بلند مدت در بیماران مبتلا به آبسه‌ی مغزی (بدون دلیل خارجی) افزایش می‌یابد.

۱۳. اکسیژن درمانی پرفشار می‌تواند برای رفع عفونت‌های قارچی مفید باشد

موکورمایکوزیس، نوعی عفونت قارچی تهاجمی مرگ‌آور، معمولا آدم‌هایی را گرفتار می‌کند که پاسخ ایمنی بدن‌شان به دلایلی سرکوب شده است.

طی یک مطالعه، عفونت‌های زخمی قارچی بیمار مبتلا به نوعی اختلال خونی (تالاسمی) بعد از ۴۰ جلسه اکسیژن درمانی پرفشار درمان یافت.

هم‌چنین، شرکت در ۲۰ جلسه اکسیژن درمانی پر فشار باعث درمان کامل عفونت قارچی در بیمار سالخورده‌ی مبتلا به دیابت و نارسایی کبدی شد.

به علاوه، اکسیژن درمانی پر فشار با افزایش تولید رادیکال‌های آزاد، به مبارزه علیه قارچ‌ها کمک می‌کند.

با وجود این، تولید طولانی مدت رادیکال‌های آزاد می‌تواند به استرس اکسیداتیو و آسیب سلولی منجر شود.

۱۴. اکسیژن درمانی پر فشار عفونت‌های استخوانی را کاهش می‌دهد

استئومیلیت (عفونت استخوان) به عفونت استخوان یا مغز استخوان گفته می‌شود و معمولا عامل باکتریایی دارد.

بررسی گزارش‌های موردی از ۱۸۱ بیمار نشان داد، اکسیژن درمانی پرفشار (هایپرباریک) به درمان ۸۲.۶ درصد از بیماران مبتلا به عفونت استخوانی مزمن عود کننده کمک کرد.

طی یک مطالعه‌ی حیوانی، اکسیژن درمانی پرفشار بازسازی استخوانی را بعد از وارد آمدن آسیب و انجام عمل جراحی بر روی نمونه‌های آزمایشگاهی افزایش داد.

۱۵. اکسیژن درمانی پرفشار می‌تواند باعث بازیابی بیماران بعد از رادیوتراپی شود

استفاده‌ی مکرر از رادیوتراپی (پرتودرمانی) برای مبارزه با سلول‌های سرطانی می‌تواند به بروز آسیب‌هایی در بافت‌های سالم اطراف تومور منجر شود.

بررسی ۱۴ مطالعه بر روی ۷۵۳ شرکت کننده (طی یک آزمایش تصادفی کنترل ‌شده) نشان داد، اکسیژن درمانی پر فشار توانست آسیب‌های ناشی از رادیوتراپی را در سر، گردن، مقعد، و رکتوم (راست روده) کاهش دهد.

۴۷ جلسه اکسیژن درمانی پرفشار توانست مسمومیت بافت، درد، و حساسیت بیش از اندازه‌ی نواحی آسیب دیده را در ۵۷ بیمار مبتلا به سرطان سینه کاهش دهد.

زخم پوستی یک بیمار مبتلا به سرطان سینه که ۲۵ سال پس از درمان ایجاد شده بود، پس از شرکت در ۱۰۱ جلسه اکسیژن درمانی پر فشار به طور کامل از بین رفت.

التهاب مثانه‌ی ناشی از رادیوتراپی وضعیتی است که در اثر رادیوتراپی نواحی لگن در بیماران مبتلا به سرطان‌های دستگاه ادراری ایجاد می‌شود. استفاده از اکسیژن درمانی پر فشار باعث بهبود علائم ۶۷ درصد از بیماران مبتلا به التهاب مثانه‌ی ناشی از رادیوتراپی شد.

طی مطالعه‌ای بر روی ۲۱ بیمار که در ناحیه‌ی بالای استخوان فک دچار آسیب ناشی رادیوتراپی شده بودند، اکسیژن درمانی پر فشار توانست اکثریت این بیماران (۸۵.۷ درصد) را درمان کند.

به همین شکل، ۲۷ بیمار که در ناحیه‌ی پایین استخوان فک دچار آسیب ناشی رادیوتراپی شده بودند، از فواید اکسیژن درمانی پر فشار به عنوان مکمل درمانی بهره بردند.

استفاده از اکسیژن درمانی پر فشار در موش‌های آزمایشگاهی توانست از بروز آسیب‌های ناشی از رادیوتراپی بر ناحیه‌ی پایین فک پیشگیری کند. هم‌چنین، این روش درمانی روند بازیابی تراکم استخوانی و توان پایداری بیمار را بهبود ببخشد.

اکسیژن درمانی پر فشار در موش‌های آزمایشگاهی که در نواحی سر و گردن در معرض پرتو قرار گرفته بودند، از تولید پروتئین‌هایی عامل فیبروز پیشگیری کرد. فیبروز وضعیتی است که در اثر رشد بیش از اندازه‌ی بافت و اثر زخم ایجاد شود.

استفاده از اکسیژن درمانی پر فشار به عنوان مکمل درمانی برای رفع آسیب‌های ناشی از رادیوتراپی بر استخوان‌های فک باید برای بیمارانی تجویز شود که به درمان پاسخ مطلوب نداده باشند.

۱۶. اکسیژن درمانی پرفشار می‌تواند سوختگی‌ها را درمان کند

اکسیژن درمانی پر فشار (هایپرباریک) اکسیژن رسانی را به نواحی آسیب دیده از سوختگی افزایش می‌دهد.

بیش از ۸۰۰ بیمار مبتلا به سوختگی که از اکسیژن درمانی پرفشار استفاده کردند، نسبت به آن‌هایی که فقط از روش‌های درمانی استاندارد استفاده کرده بودند، از طول عمر بیش‌تر و زمان بازیابی کوتاه‌تری برخوردار شدند.

میزان عفونت خونی (سپتیسمی) در ۵۷ بیمار مبتلا به سوختگی که علاوه بر روش‌های درمانی استاندارد از اکسیژن درمانی پرفشار به عنوان روش تکمیلی استفاده کرده بودند، کاهش یافت.

اکسیژن درمانی پرفشار

۱۷. اکسیژن درمانی پرفشار احتمال پذیرش پیوند بافت را افزایش می‌دهد

پیوند بافت یک رویه‌ی پزشکی است که در آن، بافت آسیب دیده با بافت سالم اهدایی جایگزین می‌شود. عدم موفقیت پیوند بافت باعث از دست رفتن بافت، نیاز به انجام عمل جراحی مجدد، افزایش هزینه‌های درمانی، و اثرات ناخوشایند روانی اجتماعی بیمار می‌شود.

چندین مطالعه‌ی موردی بر روی حیوانات (موش، خرگوش، و خوکچه‌ی هندی) و انسان نشان داده‌اند، اکسیژن درمانی پر فشار از طریق افزایش اکسیژن رسانی به بافت‌ها، بهبود کارکرد فیبروبلاست، و آغاز رشد عروق خونی جدید باعث موفقیت در پیوند پوست می‌شود.

استفاده از اکسیژن درمانی پر فشار به عنوان روش تکمیلی در موش‌‌های آزمایشگاهی باعث مهار واکنش ایمنی بدن و افزایش احتمال پذیرش پیوند در طول عمل جراحی پیوند بافت می‌شود.

۱۸. اکسیژن درمانی پرفشار می‌تواند علائم سکته‌ی مغزی و بیماری قلبی را بهبود ببخشد

طی یک آزمایش تصادفی کنترل ‌شده، ۴۰ جلسه اکسیژن درمانی پر فشار به اندازه‌ی قابل توجهی آسیب‌های وارده را بر مغز و اعصاب ۷۳ بیمار بعد از سکته‌ی مغزی کاهش داد.

۱۰ نفر از ۱۲ بیماری که پس از جراحی قلب دچار سکته‌ی مغزی شده بودند، با استفاده از اکسیژن درمانی پرفشار به طور کامل بهبود یافتند.

نتایج چندین مطالعه بر روی موش‌های آزمایشگاهی نشان داده‌اند، اکسیژن درمانی پرفشار توانست باعث افزایش رشد و کاهش التهاب بافت‌های مغزی شود. به علاوه، این روش درمانی اکسیژن رسانی و جذب اکسیژن را نیز بهبود بخشید.

استفاده از اکسیژن درمانی پر فشار در کنار روش‌های درمانی استاندارد در موش‌های آزمایشگاهی باعث فرو نشاندن التهاب بافت‌های قلب و محافظت از دیواره‌ی داخلی قلب در برابر عفونت باکتریایی (اندوکاردیت) شد.

مطالعات بر روی مدل‌های موش‌ آزمایشگاهی نشان داده‌اند، اکسیژن درمانی پر فشار از طریق فعالیت‌های آنتی‌اکسیدانی از کارکرد قلب محافظت می‌کند.

۱۹. اکسیژن درمانی پرفشار می‌تواند باعث بهبود دمانس و بیماری آلزایمر شود

بر اساس تحلیل یک آزمایش تصادفی کنترل ‌شده، از میان ۶۴ بیمار که از دونپزیل، داروی درمان بیماری آلزایمر، استفاده می‌کردند، آن دسته از بیمارانی که به مدت ۱۲ هفته از اکسیژن درمانی پر فشار به عنوان مکمل درمانی بهره بردند، به اندازه‌ي قابل توجهی بیش از دیگران از لحاظ قدرت شناختی بهبود یافتند.

شرکت در ۴۰ جلسه‌ اکسیژن درمانی پرفشار به عنوان روش مکمل سایر روش‌های درمانی باعث بهبود وضعیت و کاهش گیجی بیمار مبتلا به دمانس (زوال عقل) ناشی از عمل جراحی شد. هم‌چنین، این روش درمانی باعث بهبود حافظه، تعامل اجتماعی، الگوهای خواب، و استقلال فیزیکی بیمار نیز شد.

اکسیژن درمانی پر فشار در چندین مدل موش آزمایشگاهی مبتلا به بیماری آلزایمر به کاهش التهاب و پروتئین‌های مربوط به این بیماری شد.

هم‌چنین، در مدل موش آزمایشگاهی مبتلا به بیماری آلزایمر، اکسیژن درمانی پر فشار باعث بهبود قدرت شناختی و کاهش آسیب مغزی نیز شد.

۲۰. اکسیژن درمانی پرفشار می‌تواند به کاهش رشد سرطان کمک کند

بسیاری از مطالعات سلولی نشان داده‌اند، اکسیژن درمانی پر فشار برای کاهش رشد تومور نیز مفید است. با این‌که اکسیژن درمانی رشد عروق خونی را در سلول‌های طبیعی افزایش می‌دهد، اکسیژن درمانی پر فشار باعث کاهش تشکیل عروق خونی در اطراف سلول‌های تومور می‌شود. این مسئله به کاهش اکسیژن رسانی به بافت سرطانی و مرگ این سلول‌ها کمک می‌کند.

اکسیژن درمانی پرفشار در موش‌‌های آزمایشگاهی که سلول‌های سرطان سینه‌ی انسان به آن‌ها تزریق شده بود، باعث کاهش گسترش سلول‌های سرطانی و سرکوب رشد تومور شد.

۲۱. اکسیژن درمانی پرفشار می‌تواند به درمان آسیب کبدی کمک کند

مطالعات بر روی موش‌های آزمایشگاهی تایید کردند، اکسیژن درمانی پرفشار از بدن در برابر آسیب‌های کبدی محافظت می‌کند. این اثر برای آن دسته از موش‌های آزمایشگاهی که در مراحل اولیه‌ی این بیماری از اکسیژن درمانی پر فشار استفاده کرده بودند، قوی‌تر بود.

اکسیژن درمانی پرفشار باعث کاهش استرس اکسیداتیو و افزایش بازیابی و رشد سلولی در موش‌های آزمایشگاهی مبتلا به آسیب‌های کبدی شد.

۲۲. اکسیژن درمانی پرفشار باعث بهبود یخ‌زدگی می‌شود

طی یک مطالعه‌ی موردی بر روی ۲ بیمار مبتلا به یخ‌زدگی، ۲۵ الی ۳۰ جلسه اکسیژن درمانی پرفشار توانست باعث حفظ سلامت بافت‌ها و بهبود بازیابی بافت مرده شود.

موارد منع استفاده از اکسیژن درمانی پرفشار (هایپرباریک)

پیش از استفاده از اکسیژن درمانی به عنوان یک روش تکمیلی، بیماران باید به منظور تشخیص عدم ابتلا به پنوموتوراکس (هواجنبی) مورد معاینه قرار بگیرند. پنوموتوراکس به دلیل تجمع هوا در فضای میان دیواره‌ی قفسه‌ی سینه و ریه ایجاد می‌شود. چنان‌چه پنوموتوراکس شناسایی یا درمان نشود، استفاده از اکسیژن درمانی می‌تواند به روی هم افتادگی ریه و در نهایت، مرگ منجر شود.

اکسیژن باعث انقباض عروق خونی می‌شود، و اکسیژن درمانی پرفشار ممکن است باعث افزایش فشار روی قلب شود. بیماران دارای سابقه‌ی نارسایی احتقانی قلب نیز در معرض خطر عوارض جانبی این روش درمانی قرار دارند.

سایر عوامل خطر مربوط به اکسیژن درمانی پرفشار عبارت هستند از:

الف. پرکاری تیروئید
ب. تنگنا هراسی یا کلاستروفوبیا
پ. بیماری مزمن انسدادی ریه
ت. اختلالات تشنجی

اکسیژن به شدت فشرده شده به راحتی قابل اشتعال است. از این رو، وجود هر گونه آتش در اطراف اتاق‌های اکسیژن پر فشار (هایپرباریک)، انواع کپسول‌های گاز اکسیژن، و دستگاه‌های اکسیژن‌ساز می‌تواند به شدت خطرناک باشد.

عوارض جانبی اکسیژن درمانی پر فشار

اکسیژن درمانی با فشار طبیعی نسبت به اکسیژن درمانی پرفشار کم‌خطرتر است؛ با این حال، اکسیژن درمانی پرفشار از تاثیرات بیش‌تری برخوردار است.

استفاده‌ی صحیح از اکسیژن درمانی پر فشار، علی‌رغم خطرات و عوارض جانبی‌اش، به عنوان یکی از روش‌های ایمن و مداخلات کم‌خطر شناخته می‌شود.

اکسیژن درمانی پرفشار به دلیل همین فشار بالا، در مقایسه با اکسیژن درمانی با فشار طبیعی خطرات بیش‌تری به همراه دارد. این خطرات عبارت هستند از:

الف. رتینوپاتی در نوزادان نارس: عدم رشد مناسب عروق خونی متصل به چشم‌ها (عروق شبکیه)
ب. دیسپلازی برونکوپولمونری یا دیسپلازی ریوی در نوزادان نارس: ایجاد اختلالات ریوی (سندرم زجر تنفسی نوزادان). از این رو، اکسیژن درمانی برای نوزادان و کودکان توصیه نمی‌شود.
پ. التهاب دیواره‌ی ریه‌ای که هنوز به طور کامل تشکیل نیافته است.
ت. آسیب به مجاری تنفسی
ث. ایجاد دشواری‌های تنفسی و اختلال ریوی – که می‌توانند به علائمی شبیه به بیماری آسم و وضعیت به نام عدم تحمل ورزش منجر شوند.
ج. ایجاد استرس اکسیداتیو که به طور بالقوه می‌تواند به تشنج منجر شود.
چ. باروتروما یا ترومای فشاری در گوش‌ها و سینوس‌ها (خفیف)
ح. نزدیک بینی موقتی
خ. تسریع در رشد آب مروارید در چشم‌ها

هم‌چنین، اکسیژن درمانی پرفشار (هایپرباریک) می‌تواند برای بیماران مبتلا به کلاستروفوبیا، فشار خون بالا، گلوکز خون پایین ناراحتی ایجاد کند و ممکن است باعث نارسایی قلبی شود.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده- امیر رضا مصطفایی

منبع:selfhacked

اکسیژن درمانی پرفشار: ۲۲ فایده علمی هایپرباریک برای سلامتی


 

نوشته اکسیژن درمانی پرفشار: ۲۲ فایده علمی هایپرباریک برای سلامتی اولین بار در مجله کسب و کار بازده پدیدار شد.

علائم ضعیفی چشم: ۱۳ مهمترین علائم و علت های ضعف دید چشم

ضعیفی چشم یا ضعف بینایی اصطلاحی است که به قدرت بینایی ۷۰/۲۰ یا بدتر از آن بر می‌گردد و با استفاده از عینک یا لنز تماسی نمی‌توان آن را به طور کامل اصلاح کرد. کسانی که مشکل ضعف دید چشم دارند عموما به دو گروه تقسیم می‌شوند: تقریبا بینا (یعنی با کمک لنزهای اصلاحی حدت بینایی بین ۷۰/۲۰ و ۲۰۰/۲۰ دارند)، و اساسا نابینا (یعنی با کمک ابزار اصلاحی هم دید آن‌ها بهتر از ۲۰۰/۲۰ نیست).

ضعیفی چشم

چه چیزی سبب ضعیفی چشم می‌شود؟

بیماری‌های چشمی علت شایعی برای ضعیفی چشم هستند و بسیاری از بیماری‌های چشمی هیچ علامتی ندارند. انجام آزمایش‌های منظم چشم برای بررسی علائم هشدار دهنده‌ی اولیه‌ی ناراحتی‌های چشمی جدی و سایر بیماری‌ها مهم است. در فاصله‌ی بین آزمایش‌ها، اگر متوجه تغییراتی در دید چشم‌تان شدید یا اگر به هر طریقی چشم‌تان آسیب دید باید فرد متخصص چشم را از این مسئله آگاه کنید.

علت های ضعف دید چشم

۱- دژنراسیون ماکولا

دژنراسیون ماکولا که با عنوان دژنراسیون وابسته به سن ماکولا شناخته می‌شود اختلالی است که بر شبکیه‌ی چشم، پرده‌ی حساس به نور در پشت شبکیه که تصاویر در آن متمرکز می‌شوند تاثیر می‌گذارد. این می‌تواند باعث دشواری در مطالعه شود و در بعضی‌ها نقطه‌ای کور در ناحیه‌ی مرکزی بینایی‌شان به وجود می‌آورد.

رایج‌ترین شکل دژنراسیون ماکولای وابسته به سن با عنوان شکل غیر-اگزوداتیو یا «خشک» شناخته می‌شود که در آن ضعف دید چشم معمولا روند افزایشی آرامی دارد. ضعف دید چشم سریع تر و شدید تر از شکل اگزوداتیو «تر» دژنراسیون ماکولا به وجود می‌آید. در شکل «تر»، رگ‌های خونی غیر عادی زیر ماکولا رشد می‌کنند و مایع و خون از چشم تراوش می‌کند.

هر دو شکل اگزوداتیو و غیر-اگزوداتیو دژنراسیون ماکولا به سن مربوط می‌شوند. آن‌ها عامل اصلی نابینایی در افراد بالای ۵۰ سال هستند. مطالعات اخیر به این براورد درست یافته است که بیش از ۱.۶ میلیون نفر آمریکایی مسن دچار دژنراسیون ماکولای وابسته به سن هستند.

۲- دیابت / رتینوپاتی (شبکیه‌رنجوری) ناشی از دیابت

افرادی که دیابت دارند ممکن است تغییرات روز به روز در بینایی‌شان تجربه کنند و/یا تغییراتی در عملکرد بینایی‌شان در اثر بیماری را شاهد باشند. دیابت می‌تواند باعث شود رگ‌های خونی که شبکیه را تغذیه می‌کنند شاخه‌های ریز غیر عادی پیدا کنند که خون از آنها نشت می کند. این می‌تواند در بینایی اختلال ایجاد کند و ، در گذر زمان، ممکن است به شبکیه‌ی چشم آسیب جدی وارد کند. روش‌های لیزری و درمان‌های جراحی می‌توانند پیشرفت آن را کاهش دهند، اما تنظیم قند خون مهمترین اقدام برای درمان رتینوپاتی ناشی از دیابت است.

۳- تنبلی چشم

در تنبلی چشم، سیستم بینایی نمی‌تواند در دوران کودکی به صورت عادی رشد کند. تاری دید که در یکی از چشم‌ها یا هر دو چشم به وجود می‌آید را نمی‌توان به سادگی فقط به کمک عینک‌های معمولی یا لنزهای تماسی اصلاح کرد.

۴- رتینوپاتی نوزادان زودرس (ROP)

رتینوپاتی نوزادان زودرس در نوزادانی که زودتر از موعد مقرر به دنیا می‌آیند اتفاق می‌افتد. این مشکل به خاطر سطوح بالای اکسیژن در انکوباتورها در طول دوره‌ی حیاتی نوزادان به وجود می‌آید.

۵- جدا شدگی شبکیه

در جدا شدگی شبکیه، شبکیه از لایه‌ی زیرین خود جدا می‌شود. این امر می‌تواند موجب نقص کامل بینایی در چشم آسیب دیده بشود. علل آن شامل سوراخ شدن شبکیه، ترومای چشم، عفونت، مشکل در رگ‌های خونی یا تومو می‌شوند. اگر جداشدگی شبکیه زود تشخیص داده شود اکثرشان را می‌توان با عمل جراحی دوباره به حالت عادی برگردانند که دید می‌تواند جزيی یا کامل باشد.

۶- آب سیاه

آب‌سیاه یا گلوکوم اصطلاحی برای توصیف گروهی از اختلالات چشمی با علت‌های متفاوت ولی اثری بالینی و مشترک بر روی چشم و عصب بینایی و وابسته به فشار داخل چشمی است.

این مشکل می‌تواند به بینایی چشم آسیب برساند که غیرقابل برگشت است و در صورت عدم معالجه سبب کوری می‌شود. بزبانی ساده علت آن افزایش شدید فشار زلالیه یا همان ماده درون چشم است. به‌طور کلی اشکال در خروج این مایع از منافذ بسیار کوچکی در پیرامون عنبیه (دایره رنگی چشم) است. در برخی موارد بطور مادرزادی منافذ تنگ هستند. در موارد دیگر جلو آمدن عنبیه یا مسدود شدن این منافذ با رنگدانه‌های عنبیه یا یاخته‌های خون پس از خونریزی داخل چشم مسیر تخلیه مایع داخل چشم تقریباً مسدود می‌شود.

۷- آب مروارید

آب مروارید یا کاتاراکت نوعی بیماری چشم با دلایل مختلف است که با تار شدن عدسی چشم آغاز شده و با افزایش تیرگی و کدر شدن عدسی، بینایی چشم مختل می‌شود. خوشبختانه بیماری چشمی آب مروارید در بیشتر موارد در زمانی که باعث اختلال در بینایی شده باشد با جراحی ظریفی برطرف می‌شود.

۸- ورم رنگیزه‌ای شبکیه

ورم رنگیزه‌ای شبکیه کم کم دید در شب را از بین می‌برد، شدیدا بینایی محیطی را کاهش می‌دهد و به نقص کامل بینایی منتج می‌شود. اولین نشانه‌ی ساده‌ی این بیماری ارثی که شب کوری است معمولا در کودکی یا نوجوانی اتفاق می‌افتد.

– بیماری‌های ارثی

– جراحت چشمی

علائم ضعیفی چشم

برای تشخیص علل ضعف دید چشم آزمایش کامل چشم نیاز است. آدم‌هایی که ضعف بینایی دارند ممکن است علائم زیر را تجربه کنند:

۱- نقص در سیستم بینایی مرکزی

۲- شب کوری

۳- نقص در بینایی محیطی

۴- تاری دید

۵- دید مبهم

درمان ضعیفی چشم

ضعف دید چشم را نمی‌توان به صورت کامل اصلاح کرد. با وجود این، طیف وسیعی از ابزارها برای کمک به آدم‌هایی که ضعف دید چشم دارند وجود دارد که شامل این موارد می‌شوند: عینک‌های شیشه رنگی برای کمک به رفع حساسیت به نور آفتاب و کنتراست، ذره‌بین‌ها (دستی و دیجیتالی یا استفاده‌ی کامپیوتری)، و مطالب خواندن بزرگ‌چاپ شده یا فایل‌های صوتی.

متخصصان چشم خاصی وجود دارند که در زمینه‌ی توانبخشی ضعف دید چشم تخصص دارند و می‌توانند به شما کمک کنند بسیاری از فعالیت‌های ترمال روزانه‌تان را با اندکی تاخیر پی بگیرید. از چشم پزشک‌تان بپرسید که آیا این کار برای شما هم جواب می‌دهد.

علائم بسیاری برای تشخیص ضعف دید چشم وجود دارد که دشواری یا عدم امکان خواندن، نوشتن، خرید کردن، تماشای تلویزیون، رانندگی، تشخیص چهره‌ها از آن جمله‌اند.

هنگام ضعف دید چشم، ممکن است در انتخاب و هماهنگ کردن رنگ لباس های‌تان دچار مشکل بشوید. رنگ‌های روشن ممکن است از آنچه واقعا هستند تیره‌تر به نظر برسند، که این امر انجام کار یا وظایف سخت منزل را دشوار می‌سازد.


ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده- کامروا ابراهیمی

منبع: bausch و aoa.org

علائم ضعیفی چشم: ۱۳ مهمترین علائم و علت های ضعف دید چشم


نوشته علائم ضعیفی چشم: ۱۳ مهمترین علائم و علت های ضعف دید چشم اولین بار در مجله کسب و کار بازده پدیدار شد.